NINE SOLS

Voor we in de daadwerkelijke game duiken, wil ik het daarom even hebben over die fysieke release. We mochten helaas niet de prachtige Deluxe Edition ontvangen, maar zelfs de Standard Edition is zeer de moeite waard. Deze komt namelijk niet enkel met de game, maar met een tweezijdige kaart met aan de ene kant hoofdpersoon Yi en aan de andere kant zijn zuster Henge en een tweezijdig stukje artwork met schilderijen uit het spel. Het zijn geen wereldschokkende extra’s, maar wel een leuke verwijzing naar het spel voor zij die het genoeg konden waarderen om een fysiek exemplaar aan te schaffen.

A tale as old as time

Het verhaal van NINE SOLS is er een van wraak. Yi wordt aan het begin van het spel voor dood achtergelaten door iemand die hij vertrouwde. Waarom weten we op dat moment niet, maar al snel wordt duidelijk dat het avontuur van het katachtige wezen daar niet eindigt. Vreemde planten slepen zijn levenloze lichaam mee en wanneer we hem opnieuw zien, lijkt hij weer de oude te zijn. Alleen zint hij nu op wraak.

Het doelwit voor zijn wrok is niet enkel de vrouw die hem neerhaalde. Het is een collectief dat zich de Sols noemt. Wat ze daadwerkelijk zijn, is een van de centrale mysteries van het spel, maar voor de wezens die deze planeet bevolken, zijn ze een soort goden. En zoals menig pantheon ons heeft geleerd, zijn goden wrede wezens.

Met hoe het verhaal is opgezet, is het duidelijk dat Yi de waarheid achter de Sols kent. Het is enkel wij als spelers die de boel bij elkaar moeten puzzelen aan de hand van dialogen, maar tevens ook de omgevingen. De wereld van NINE SOLS geeft net zo veel prijs in de achtergrond van de wereld als dat het doet in de gesprekken die je er voert. Letterlijke gesprekken, niet degene waarin je je zwaard laat spreken. Al doe je ook dat meer dan genoeg.

Bloed, zweet en nog meer bloed

Als je me zou vragen wat NINE SOLS voor een game is, zou mijn antwoord in één woord Metroidvania zijn. De wereld die we krijgen voorgeschoteld, is groots en divers, maar grote delen ervan zijn niet direct voor ons toegankelijk. Pas wanneer je in het verhaal vordert en meer upgrades vergaart, kun je alles doorgronden wat de game je te bieden heeft. Dit nodigt uit tot verkennen, hetgeen niet enkel de kern van een Metroidvania is, maar ook een luxe die je in dit spel niet voor lief moet nemen. Want hoewel Metroidvania het antwoord met één woord is, is het antwoord in werkelijkheid complexer. Net als het gevechtssysteem van NINE SOLS.

Wie denkt aan moeilijke Metroidvania’s, denkt waarschijnlijk als eerste aan Hollow Knight. Afhankelijk van je speelstijl is de titel van Red Candle Games echter vele malen pittiger. Als Hollow Knight Dark Souls is, dan is NINE SOLS Sekiro. Agressie voert op alle momenten de boventoon en je gaat hier niet achter de vijand rollen om hem een stuk scherp metaal in de kont te boren. In plaats daarvan word je aangemoedigd zo dicht mogelijk bij de vijand te komen en zo aanvallen en projectielen met perfecte timing af te slaan, om zo een opening te creëren die je uit kunt buiten. Verschillende soorten aanvallen vereisen verschillende soorten reacties en er is altijd maar één goed antwoord. Dit is de kracht van NINE SOLS, maar ook tevens diens zwakte.

Combat in deze game, vooral waar het boss fights betreft, is namelijk een beetje als het spelen van een ritmegame. Doet een vijand een reguliere aanval, dan doe je een parry. Doet die een rode aanval, dan ontwijk je. Maar komt die rode aanval met een projectiel, dan doe je een oplaadbare parry. Tussendoor laad je jouw eigen talismannen op, welke je moet inzetten nadat je een opening hebt gemaakt om enige noemenswaardige schade te berokkenen aan de vijand. Deze dans bestaat altijd uit dezelfde stappen, waarbij enkel het ritme van de passen verandert. Prima als je wil dansen, maar er is weinig tot geen ruimte voor een beetje improvisatie. Elk gevecht is weinig meer dan de gewenste reactie op een actie geven, net zoals bij een ritmespel. En dat moet je liggen, vooral in combinatie met het feit dat één misstap niet zelden genoeg is om je terug te sturen naar het begin van het gevecht.

Transparantie

Ik ga eerlijk zijn: voor mij was het té. Bij de vierde grote baas liep ik tegen een enorme muur aan en hoewel ik die met voldoende oefening had kunnen breken, is een review nu eenmaal gebonden aan een deadline. Met het schaamrood op de kaken sleutelde ik daarom aan de moeilijkheidsgraad. Red Candle weet prima hoe ontoegankelijk hun spel is en dus kun je jouw eigen schade opschroeven, terwijl je de schade van de tegenstanders zo laag als 1% kunt zetten. Dus behalve zij die absoluut niet kunnen platformen, kan iedereen die het wil het spel wel voltooien met enig doorzettingsvermogen. En dat is zeker geen straf.

Hoewel de setting van de games heel anders is, deed NINE SOLS me heel erg denken aan Ori and the Blind Forest. Gezien hoe hoog ik die game in het vaandel heb staan, is dat best wel een compliment. De wereld is fascinerend en nodigt uit tot exploratie, en eens je ver genoeg gevorderd bent dat je flink wat opties qua mobiliteit tot je beschikking hebt, is dat een genot om te doen. Ik zal niet beweren dat ik 100% van de map heb mogen verkennen, maar mocht ik ooit een poging doen om de game een tweede maal te spelen op de reguliere moeilijkheidsgraad, dan zal dat zeker gebeuren. Niet enkel om mijn kansen op succes bij een grote baas ook maar een fractie groter te maken, maar vooral ook omdat de wereld bezaaid ligt met interessante dingen om te vinden, shortcuts om je leven makkelijker te maken en meer uitdagingen die jouw platform skills op de proef stellen. Bovendien kan ik zo meer dingen vinden om aan bondgenoten in de thuisbasis te geven en meer unieke stukjes dialoog vrij te spelen. Al zal ik daarvoor wel meer tijd nodig gaan hebben dan de zestien uur die ik nu nodig had om de credits te zien.

Conclusie:

Hoewel ik persoonlijk niet helemaal overtuigd ben door de combat, is NINE SOLS een uitstekende Metroidvania die zo toegankelijk kan zijn als dat nodig is. De wereld is interessant om te verkennen en tot de nok toe gevuld met dingen om je bezig te houden. En hou je wel van een uitdaging die jouw elke zet dicteert? Dan ga je hier helemaal je geluk niet op kunnen.