Ori And The Blind Forest

Een console koop je voor de system sellers, de triple A-titels die meestal van een first of second party af komen. In het geval van de Xbox One zullen games als Halo 5: Guardians, Dead Rising 3, Quantum Break en Sunset Overdrive voor een groot deel van de verkochte units hebben gezorgd, zelfs als deze nog niet allemaal uit zijn. Ik persoonlijk miste echter nog zo’n titel , een game waarvan ik kon zeggen ‘’Kijk! Daar heb ik een Xbox One voor!’’. Maar door al die bomen zag ik bijna het blinde bos niet meer.

Ons verhaal begint met een gigantische boom die in het midden van dit bos prijkt. Deze kolossus herbergt een magische lichtbron wiens stralen over het gehele bos reiken en het leven van diens bewoners vergemakkelijkt. Maar daar is niet iedereen blij mee. En zo gebeurt het dat op een dag de zielenboom wordt aangevallen door Kuro, een enorme uil die in het bos woont. Ze steelt de lichtbron en verstopt deze, waardoor het bos in duisternis gehuld wordt.

Mama is hier

Aan de zielenboom groeien geen vruchten, maar kleine, witte, maki-achtige wezens, waarvan er een enige tijd voor de commotie met Kuro door een windvlaag werd losgerukt. Gewond en verlaten stort het diertje, genaamd Ori, neer in het bos, waar het wordt opgevangen door Naru, die zich als een surrogaatmoeder over hem ontfermt.

Naru en Ori hebben het goed samen. Ze spenderen hun dagen luierend in de zon of dartelend in het bos, waar ze genieten van de overheerlijke vruchten die aan de bomen groeien. Maar wanneer het noodlot toeslaat en het licht van de boom door Kuro wordt gedoofd, komen deze dagen ten einde. Zonder licht kan immers niets groeien en al snel raakt het eten op. Naru laat haar moederinstinct haar leiden en stelt het welzijn van Ori voorop, waardoor ze uiteindelijk sterft aan ondervoeding. Opnieuw staat Ori er alleen voor.

Geen licht aan het eind van de tunnel

Verscheurt van verdriet verlaat Ori de grot waar hij de afgelopen tijd gewoond heeft om eten te zoeken. Zijn zoektocht is echter letterlijk een vruchteloze onderneming en al snel zakt Ori in elkaar. Alles lijkt over, tot een bekende stem tot hem spreekt. De zielenboom leeft nog altijd, al is het net als de rest van het bos slechts een schim van diens voormalige zelf. Zijn laatste hoop om het bos te redden, is Ori, die met hernieuwde moed en wilskracht zijn weg vervolgt.

Pas na dit alles begint de game en mag jij op verkenning uit in het afstervende bos. Ori And The Blind Forest presenteert zichzelf als zijnde een simpele, lineaire platformgame met een aandoenlijk uiterlijk en dito verhaal, maar schijn kan bedriegen. Want zelfs nadat je een kleine sidekick krijgt om je op je reis te vergezellen, blijven veel gebieden vreemd genoeg onbereikbaar.

Het leven heeft geen handleiding

Sowieso beperkt Ori And The Blind Forest het handje vasthouden tot een minimum. Je dient zelf uit te vogelen waar je heen moet en hoe je daar dient te komen. De game geef je enkel een doel in het geval dat dit daadwerkelijk benoemd wordt door bijvoorbeeld je hulpje. Gaandeweg vergaar je extra krachten, waardoor de gebieden die eerder buiten bereik leken te liggen opeens toegankelijk worden in traditionele Metroidvania-stijl.

De trukendoos van Ori bevat onder andere grote en kleine projectielen, het kleven aan en rennen tegen muren, het deflecteren van projectielen en een dubbelsprong. En bij elke kracht die je krijgt, gaat de moeilijkheidsgraad weer een stukje omhoog. Zo ontwikkelt Ori And The Blind Forest zich van een platformer met een Kirby-esque moeilijkheidsgraad, naar een web aan wegen waarin je hele snelle reflexen en goed inzicht dient te hebben om te overleven.

En dat hoeft je niet af te schrikken, want een checkpoint hoeft nooit ver weg te zijn. Immers maak je die in de game zelf. Deze checkpoints dienen tevens als een plek waar je jouw skill points, die je verdient door schatten te verzamelen en vijanden te verslaan, kan inwisselen voor simpelere skills zoals het langer kunnen inhouden van je adem onderwater of een iets sterkere aanval.

Nog even zeuren

Tot nu toe ben ik louter positief geweest over Ori And The Blind Forest , maar er is geen game die perfect is. Toch moet je echt zoeken naar iets om over te klagen in Ori And The Blind Forest. Met dat in het achterhoofd: na het voltooien van de game is het niet mogelijk om de wereld verder te verkennen om zo alle schatten die je nog gemist hebt te verzamelen. Je moet dan weer een nieuwe save starten, tenzij je zo slim bent geweest eerder een back up save te maken. Achievementshunters gaan dus in het ergste geval de game twee keer volledig moeten doorspelen, wat eigenlijk niet eens zo erg is. Dan kun je namelijk wel zo’n twintig uur in Ori And The Blind Forest steken.

Conclusie

Ori And The Blind Forest is niet de grote triple A-titel die de verkopen van de Xbox One de volgende boost geeft, maar de kleine, verterende underdog die je stiekem veel liever speelt. En klein kan soms ook erg fijn zijn, want Ori And The Blind Forest is een heerlijke platformer in Metroidvania-stijl met een prettige leercurve voor zowel nieuwkomers als ervaren gamers, mede dankzij de custom checkpoints.