Deze harde realiteit is iets waar ook ontwikkelaar Hades Soft mee geconfronteerd wordt. Hun eerste game was een daverend succes, maar de ontwikkeling van het tweede deel loopt niet exact van een leien dakje. De deadline nadert en het schrijfwerk van het spel loopt achter op schema. En daar deze bepaalt wat er getoond en gesproken wordt, kunnen het art-personeel en de voice actors ook niet verder. Uitstellen kan, maar komt met een boete van de uitgever die het bedrijf hoogstwaarschijnlijk kopje onder laat gaan. Dus dat moet hoe dan ook vermeden worden.

Cavalry
In een poging om dit rampscenario af te wenden, besluit het team van Hades Soft Miyamura Miku aan boord te halen. Zij is het jongere zusje van een de stemactrices, een jeugdvriendin van CEO Sayaka en de persoon achter een redelijk populaire online schrijver. Daarmee is ze een uiterst geschikte kandidaat om het team te versterken. Erg happig is ze er echter in het begin niet op, daar het toch games van een seksuele aard blijven en haar online persona geheim had moeten blijven. De enige die ervan wist was Masashi, haar beste vriend, het broertje van Sayaka en het karakter dat jij ditmaal onder de knoppen krijgt.
Daar Masashi bij toeval al erbij werd betrokken en verdomd goed weet hoe zijn chaotische zuster in toom te houden, wordt ook hij aan het werk gesteld bij Hades Soft. In eerste instantie als manusje van alles, maar gaandeweg werkt hij zich op als de Director van het derde spel van de ontwikkelaar. En dat betekent dat je heel nauw moet gaan samenwerken met het team.

Het juiste pad
De gebeurtenissen rondom de tweede game zijn wat in het landschap van visual novels doorgaans de common route wordt genoemd. Hierin leer je de cast kennen en wordt de wereld uitgediept. Tevens maak je keuzes, welke bepalen op wiens route je terechtkomt eens je jouw rol als Director op je neemt voor het derde spel. En de opties zijn daarbij als volgt:
Miyamura Karin, stemactrice en de jeugdvriendin van je oudere zus. Ze is tevens de oudere zus van Miku, dus jullie hebben sinds jongs af aan al veel contact. Daarom is ze niet schuw van een beetje genegenheid tonen, zelfs als onze hoofdpersoon niet langer het jongetje is dat ze ooit kende. Maar daar komt ze wel achter als ze vraagt hem te helpen met de meer pikante scènes te oefenen.
Suzumoto Chisa, de Illustrator van de club en een beroemd artiest van doujin manga. Ze lijkt de meest normale van het team te zijn, maar laat zichzelf volledig gaan als ze zich focust op haar kunst. Iemand moet dus een oogje in het zeil houden om te voorkomen dat ze zich ziek werkt.
Sakakibara Ai is de Chief Graphic Artist, extreme introvert en extreem goed bedeeld op het boezemfront. Zij probeert vooral aan zichzelf te werken en vindt hier een uitlaatklep voor dankzij Masashi. Echter wanneer hij daarachter komt, wordt het een beetje chaotisch.
Miyamura Miku is het voorbeeld van de childhood friend, tot op het vervelende aan toe. Ondanks dat jullie geen koppel zijn, voelt het voor haar wel zo en is ze jaloers wanneer jij omgaat met andere vrouwen. En zelfs wanneer ze er in slaagt je hart te winnen, wordt dit juist erger in plaats van beter.
Shiiba Sayaka is de CEO en tevens je zuster. Haar route is niet zo zeer een route als zijnde een bizarre korte twist wanneer je meer gefocust bent op werk dan op vrouwen. En toch… in zekere zin wordt het neergezet als het canon einde.

Referentiekader
Je proefde het waarschijnlijk al, maar persoonlijk was ik geen fan van Miku haar route. Ze is zeer emotioneel geladen en is geneigd om te exploderen over kleine dingen die ze achteraf logisch kan rationaliseren, maar waar ze door haar trots evengoed aan vast blijft houden. Dergelijke karakters vallen voor mij onder dezelfde noemer als bijvoorbeeld de tsundere: extreem vermoeiend en kinderachtig. In zekere zin is dit echter toepasselijk, daar dit de enige route is met een partner van je eigen leeftijd. De rest van de dames is wat ouder en daarmee ook wat emotioneel volwassener…op de meeste momenten.
Als ik op die routes kritiek moet leveren, is dat ze iets meer gelijkenissen hebben met elkaar dan me lief is. Anderzijds is dit logisch tegen de achtergrond van een naderende deadline waar iedereen bij betrokken is. De problemen zijn immers professioneel van aard, niet persoonlijk. De enige uitzondering is Sayaka, wiens route een beetje vreemd is, maar ook kort genoeg dat het niet gaat storen.

Oelala
Natuurlijk hebben al deze routes seks en daar heb ik niets over te klagen. Zoals de meeste games van Nekonyan is er geen mosaic censuur, hoewel je wel een uncensor patch moet downloaden om alles te zien wat de game te bieden heeft. Dit alles is op en top vanilla, passende bij een romance plot. Denk verschillende posities en fellatio, maar daar houdt het dan ook wel op. Daarom zijn er per route ook maar vier scènes, twee bij Sayaka, en duren deze routes slechts een uurtje of vier. Maar dat is prima, daar de game zichzelf ook als een kortere ervaring in de markt zet met een bijpassend prijskaartje, maar niet beknibbeld op de inhoudelijke kwaliteit.
Conclusie:
Ready or Not heeft de deadline gehaald en dat is best goed nieuws. Het is een degelijke erotische visual novel die een kant van gaming belicht waar we vaak maar nauwelijks bij stilstaan. Met zijn kortere duur is het niet zo impactvol als sommige andere release van NekoNyan, maar het prijskaartje reflecteert dit ook en heeft bovendien geen impact op de audiovisuele kwaliteit.








Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie