Star Fox

Gelukkig is het uiteindelijk een kwestie van wennen om goed te begrijpen wanneer je een barrelroll moet uitvoeren en wanneer je het beter kunt laten. Voor de rest kun je de schietknop ingedrukt houden, waardoor een losse kogel verandert in een doelzoekende raket. Hoewel dat op zichzelf prima is, voelt het ook aan als een tekortkoming. Ik heb liever dat als ik de schietknop ingedrukt houd, hij blijft schieten, zoals bij werkelijk iedere moderne game. Als je die eenmaal hebt afgevuurd, kun je weer heel hard werken om kogels te ontwijken.

Dan is er ook nog de mogelijkheid om de rechter Joy-Con te gebruiken als muis. Hier hebben ze echter een keuze gemaakt die ik totaal niet begrijp. In plaats van dat je beter kunt mikken, wat met de joystick heel lastig gaat, kun je dan bommen gooien waar je kennelijk extra goed voor moet kunnen mikken. Die bommen zijn projectielen die heel langzaam gaan en het verbijstert me hoe de ontwikkelaars van deze game met zo’n raar idee komen om de muis van de Nintendo Switch 2 in de game te integreren. Het is bijna lachwekkend. Eindelijk is er een console met een muis en dit is wat ze ermee doen.

Star Fox maakt gebruik van bepaalde systemen die mensen die van arcadegames houden vast wel zullen herkennen. Ieder level is relatief kort, maar wel vrij moeilijk. Je krijgt twee levens en heb je die opgebruikt, dan word je specifiek gevraagd of je verder wil. Vroeger moest je dan geld in de machine stoppen, maar nu druk je op een OK-knop en begin je helemaal opnieuw in het level.

Dit is best een ouderwetse manier van gamen. Je hebt een aantal levens en als die op zijn, ben je ‘game over’. Dat zie je niet zo vaak meer. Dit komt natuurlijk omdat het om een vrij letterlijke remake gaat van een game uit de tijd van de Nintendo 64 en om dat gevoel vast te houden, hebben ze besloten om ook dit systeem niet weg te laten. Het klinkt ouderwets, maar past wel enorm goed bij deze game.

Tijdens je eerste run zijn er in totaal zeven levels die je moet uitspelen. Dit had ik binnen een uur gedaan en ik was wat teleurgesteld toen ik erachter kwam dat dit ook werkelijk de game was. De eindbaas was verslagen en daarmee is de game uitgespeeld. Gelukkig kreeg ik daarna te zien dat je bij ieder level bepaalde paden kunt openen die ervoor zorgen dat je naar nieuwe planeten kunt gaan en dat betekent dus ook nieuwe levels.

Om dit te doen, moet je de volledige campaign helemaal opnieuw spelen. Je kunt dan bij ieder level kiezen om bijvoorbeeld een teamlid uit een moeilijke situatie te redden of een bepaalde doelstelling te behalen, zodat het level een andere kant op gaat. Dit is enorm goed gedaan. Het houdt het uitdagend om de campaign steeds opnieuw te gaan spelen.

Star Fox heeft ook nog een multiplayermode, waarbij je in een team van vier een stuk gebied moet verdedigen tegen de vijand. Hoewel het vermakelijk is, is het overduidelijk niet het belangrijkste onderdeel van de game, maar slechts erbij gemaakt als een soort vulling. Het is leuk dat het er is, maar uiteindelijk gaat het allemaal om de campaign.

Allereerst ziet Star Fox er prachtig uit. De cutscenes hebben enorm gedetailleerde animaties en de levels zien er allemaal prachtig uit. De besturing voelt enorm ouderwets aan, maar als je daaraan gewend bent geraakt, is het prima te doen. De korte campaign is fascinerend in zijn opzet, omdat je deze meerdere keren moet uitspelen om alle levels vrij te spelen. Mensen die van de oude Star Fox houden, gaan zeker plezier beleven aan deze game.