Star Fox is een directe remake van Lylat Wars op de Nintendo 64. Deze game werd in andere delen van de wereld Star Fox 64 genoemd, maar ze besloten hem Lylat Wars te noemen in Europa. Het werd een redelijke hit en het is dan ook geen verrassing dat ze hebben gekozen om er een remake van te maken.
Van vader op zoon
Het verhaal begint met James McCloud. De ervaren piloot krijgt een opdracht om de planeet Venom te verkennen, omdat de gevaarlijke Doctor Andross vreemde experimenten schijnt uit te voeren. Hij wordt echter tijdens de opdracht verraden door een van zijn crewleden en om zijn trouwe teammaat te redden, offert hij zichzelf op.
Vijf jaar later is het tijd voor onze held Fox McCloud. Als zoon van James heeft hij de zware taak om het oude team te leiden en er definitief voor te zorgen dat Doctor Andross wordt vernietigd.
Het hele verhaal wordt verteld in cutscenes die zo goed geanimeerd zijn dat het lijkt alsof je naar Star Wars zit te kijken, maar dan met pratende dieren aan de stuurknuppel. Het ziet er niet alleen grafisch prima uit, maar is qua voice acting goed te doen en het is een klein, maar goed verteld verhaal.

In het verhaal ga je op zoek naar Doctor Andross op de planeet Venom. Om hier te komen moet je langs diverse planeten reizen of af en toe wat gevechten aangaan in de ruimte. Alle locaties zijn enorm mooi gemaakt. Ik was erg onder de indruk van Solar, een zon waar je doorheen vliegt. De manier waarop lava wordt afgebeeld is prachtig en ik denk dat het grafisch een van de mooiste momenten is die op de Nintendo Switch 2 te zien is.
De railshooter
Star Fox is een third-person railshooter. Dit betekent dat je door een spelwereld vliegt, terwijl je moet focussen op het schieten van vijanden en het ontwijken van hun kogels. Dit doe je als de al besproken Fox McCloud. Hoewel er momenten zijn waarop je naar ‘360 mode’ gaat, waarbij je in een klein gebied zelf kunt bepalen waar je heen gaat, lijkt het alsof je op een rails zit die jou naar je locatie brengt.
Het probleem met de railshooter is dat deze afstamt van een tijd waarin je maar één joystick gebruikte. De controller van de Nintendo 64 had maar één pookje en in arcades, waar dit speltype heel veel werd gebruikt, bestuur je ook alles met maar één stuurknuppel. Dit was toen prima, maar voelt nu enorm beperkt aan, aangezien we tegenwoordig gewend zijn om twee joysticks te gebruiken.
Het probleem met deze besturing is dat je alleen maar kunt mikken door naar het punt toe te vliegen dat je wil vernietigen. Die tegenstander schiet echter wel terug, waardoor je altijd recht op de kogel afvliegt. Je kunt weliswaar een barrelroll uitvoeren en er wordt een verhaaltje verteld dat je zo de kogels ontwijkt, maar dit is niet de volledige waarheid. Soms word je alsnog geraakt.

Gelukkig is het uiteindelijk een kwestie van wennen om goed te begrijpen wanneer je een barrelroll moet uitvoeren en wanneer je het beter kunt laten. Voor de rest kun je de schietknop ingedrukt houden, waardoor een losse kogel verandert in een doelzoekende raket. Hoewel dat op zichzelf prima is, voelt het ook aan als een tekortkoming. Ik heb liever dat als ik de schietknop ingedrukt houd, hij blijft schieten, zoals bij werkelijk iedere moderne game. Als je die eenmaal hebt afgevuurd, kun je weer heel hard werken om kogels te ontwijken.
Dan is er ook nog de mogelijkheid om de rechter Joy-Con te gebruiken als muis. Hier hebben ze echter een keuze gemaakt die ik totaal niet begrijp. In plaats van dat je beter kunt mikken, wat met de joystick heel lastig gaat, kun je dan bommen gooien waar je kennelijk extra goed voor moet kunnen mikken. Die bommen zijn projectielen die heel langzaam gaan en het verbijstert me hoe de ontwikkelaars van deze game met zo’n raar idee komen om de muis van de Nintendo Switch 2 in de game te integreren. Het is bijna lachwekkend. Eindelijk is er een console met een muis en dit is wat ze ermee doen.
Typisch arcade
Star Fox maakt gebruik van bepaalde systemen die mensen die van arcadegames houden vast wel zullen herkennen. Ieder level is relatief kort, maar wel vrij moeilijk. Je krijgt twee levens en heb je die opgebruikt, dan word je specifiek gevraagd of je verder wil. Vroeger moest je dan geld in de machine stoppen, maar nu druk je op een OK-knop en begin je helemaal opnieuw in het level.
Dit is best een ouderwetse manier van gamen. Je hebt een aantal levens en als die op zijn, ben je ‘game over’. Dat zie je niet zo vaak meer. Dit komt natuurlijk omdat het om een vrij letterlijke remake gaat van een game uit de tijd van de Nintendo 64 en om dat gevoel vast te houden, hebben ze besloten om ook dit systeem niet weg te laten. Het klinkt ouderwets, maar past wel enorm goed bij deze game.
Tijdens je eerste run zijn er in totaal zeven levels die je moet uitspelen. Dit had ik binnen een uur gedaan en ik was wat teleurgesteld toen ik erachter kwam dat dit ook werkelijk de game was. De eindbaas was verslagen en daarmee is de game uitgespeeld. Gelukkig kreeg ik daarna te zien dat je bij ieder level bepaalde paden kunt openen die ervoor zorgen dat je naar nieuwe planeten kunt gaan en dat betekent dus ook nieuwe levels.

Om dit te doen, moet je de volledige campaign helemaal opnieuw spelen. Je kunt dan bij ieder level kiezen om bijvoorbeeld een teamlid uit een moeilijke situatie te redden of een bepaalde doelstelling te behalen, zodat het level een andere kant op gaat. Dit is enorm goed gedaan. Het houdt het uitdagend om de campaign steeds opnieuw te gaan spelen.
Star Fox heeft ook nog een multiplayermode, waarbij je in een team van vier een stuk gebied moet verdedigen tegen de vijand. Hoewel het vermakelijk is, is het overduidelijk niet het belangrijkste onderdeel van de game, maar slechts erbij gemaakt als een soort vulling. Het is leuk dat het er is, maar uiteindelijk gaat het allemaal om de campaign.
Conclusie:
Allereerst ziet Star Fox er prachtig uit. De cutscenes hebben enorm gedetailleerde animaties en de levels zien er allemaal prachtig uit. De besturing voelt enorm ouderwets aan, maar als je daaraan gewend bent geraakt, is het prima te doen. De korte campaign is fascinerend in zijn opzet, omdat je deze meerdere keren moet uitspelen om alle levels vrij te spelen. Mensen die van de oude Star Fox houden, gaan zeker plezier beleven aan deze game.










Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie