Yoshi and the Mysterious Book

Yoshi and the Mysterious Book is in ieder geval niet de standaard Yoshi-ervaring zoals we die kennen. Zelfs games als Wooly World waren 2D platformers, waarin Yoshi met zijn tong en zijn eieren obstakels en vijanden trotseert om levels te voltooien. Dat geraamte vind je nog wel in Mysterious Book, maar daarmee stoppen de overeenkomsten.

Lezen is goed voor je

De opzet van het spel is als volgt: nadat Bowser Jr. gaat spelen met een magisch boek wat hij totaal niet begrijpt, valt het boek op het afgelegen eiland waar de Yoshi wonen. Gefascineerd door wat in hun huis is neergestort, raapt een groep van hen het boek op, waarna het tegen hen begint te praten. Mr. Encyclopedia vertelt de Yoshi dat het een boek is dat zich toelegt op de verschillende wezens die deze wereld bevolken, maar dat het eigenlijk niet weet wat voor informatie het bevat. Een boek kan zichzelf immers niet lezen. Daarom vraagt het de dinosauriërs hem erbij te helpen. Dit wordt echter geen voorleesrondje!

Met een magisch vergrootglas kan Yoshi inzoomen op een van de wezens op de pagina’s, waarna die een miniatuuromgeving kan bezoeken waar het in verblijft. Het idee is dat je hierin het wezen bestudeert door er interactie mee te hebben, al varieert het van wezen tot wezens wat dit precies inhoudt.

Creativiteit beloont

Dit concept nodig uit tot experimentatie. Meer dan eens dacht ik iets bizars uit te halen, om vervolgens te zien dat de game me beloonde met een notitie, waaruit bleek dat de ontwikkelaars dit niet enkel al bedacht hadden, maar het expliciet in het spel hebben gestopt. Yoshi and the Mysterious Book is dan ook niet zo zeer een platformer als dat het een puzzelspel is. Je rent en springt wel door de wereld, maar dit is meer om bepaalde situaties op te zetten in de hoop dat je zo weer een stapje dichter bij het volledig vullen van de pagina’s komt.

De reden waarom je zoveel mogelijk aantekeningen wil krijgen, is dat het je sterren oplevert. Sterrenaantallen gatekeepen de toegang tot latere hoofdstukken van Mr. Encyclopedia, waarvan het er in totaal tien heeft. Zo’n hoofdstuk voltooien is geen kunst. Menig level heb je in minder dan vijf minuten uitgespeeld, maar als je het voldoende wil doorgronden om in ieder geval een redelijk hoeveelheid sterren buit te maken, mag je die tijd op zijn minst verdubbelen. Met ongeveer zes wezens per wereld, zul je afhankelijk van je speelstijl dus minimaal tien uur zoet zijn, al kun je als je echt het minimale qua verkenning doet al veel eerder de credits zien, zo rond de zes uur, omdat je wezens kunt overslaan.

Verzamelwoede

Hier ligt dan ook de kracht, maar tevens de zwakte van het spel. Als jij iemand als mij bent, die alles wil hebben, dan ga je best wel geprikkeld worden door Yoshi’s nieuwste avontuur. Vooral eens je later in het spel komt en wezens vanuit verschillende hoofdstukken interacties met elkaar krijgen, waardoor oude levels opnieuw bezoeken nodig is, kan het namelijk heel bevredigend zijn om 100% te behalen op een specifiek onderzoeksobject.

Ben jij echter zo iemand die tevreden is met het minimale en er niets voor voelt om in ieder geval richting het onderste van de kan te duiken, dan ga je het volledige punt missen en maar weinig plezier aan het spel beleven. Het draait hier niet om het doel, maar de reis, het liefst met zo veel mogelijk omwegen.

Dit gezegd hebbende, kan ik Yoshi and the Mysterious Book ook niet volledig aanbevelen. Hoewel de gameplay loop me persoonlijk aanspreekt, is het wel duidelijk een spin-off van een geliefde serie die wat experimenteel van aard is. Qua duur, finesse en pure kwaliteit is het geen Yoshi game, hetgeen prima is. Zo wordt het echter wel verkocht, waardoor ik het in het zelfde prijssegment moet vergelijken als de grote AAA releases van dit moment. En dat is het simpelweg niet, waardoor de score omlaag wordt getrokken.

Conclusie:

Yoshi and the Mysterious Book heeft zo zijn charme, maar wel enkel als jij net als mij iemand bent die lijsten af wil tikken om alles op 100% te krijgen. Heb jij die drang niet, dan zal je waarschijnlijk snel door het spel heen vliegen en een hoop van diens leukste dingen missen. Ongeacht welke van de twee je bent, staat echter buiten kijf dat dit product een experimentele spin-off is die voor een zacht prijsje had moeten worden aangeboden, niet voor dezelfde prijs als menig AAA-titel die dit jaar al in de winkelrekken is geland.