In Donkey Kong Bananza draait het allemaal, je ziet het al van mijlenver aankomen, om bananen. Op Ingot Island werd een speciaal soort ontdekt dat niet enkel gigantisch is, maar ook nog eens oogt alsof het van kristal gemaakt is. Leuk als decoratie, maar blijkbaar ook nog bijzonder smakelijk, waardoor apen van heinde en verre komen om ze te verzamelen. Dé Donk kon natuurlijk niet ontbreken.
Diep in de put
Ingot Island dient als het tutorial level van Bananza. De aap zijn nieuwe avontuur wijkt immers behoorlijk af van zijn laatste uitingen, die teruggrepen naar zijn hoogtijdagen in twee dimensies. Met zijn machtige vuisten die met gemak premiejagers, krokodillen, loodgieters en Pokémon in de lucht lanceren, slaat hij met gemak door steen, zand en menig metaal heen, waarmee hij feitelijk een eenaapsgraafmachine is. Nagenoeg alles in een level kan kapot en daardoor vind je overal goud, health en collectibles, zoals die felbegeerde Banana Gems.
Na hier even mee gestoeid te hebben, komt deze lucratieve operatie in het geding. Een mysterieuze storm zuigt iedereen op en wanneer DK hierna ontwaakt, bevindt hij zich op een ondergronds eiland inclusief zonlicht en een blauwe lucht. Denk niet te hard over hoe dit werkt. Denk in plaats daarvan aan al die bananen die je kunt vinden. En ik bedoel ook écht overal.
Lukraak verspreid
Donkey Kong Bananza komt van hetzelfde team als wat Super Mario Odyssey gemaakt heeft. En dat voel je er ook aan. Je verzamelt dan misschien geen maantjes, maar Banana Gems en fossielen dienen hetzelfde doel en zijn in grote getale aanwezig. Alleen al in het eerste propere level zijn er 25 gele rakkers, met nog eens dik zestig fossielen erbij. Dat betekent dat je een kleine tachtig collectibles hebt om binnen te halen als je elk sublevel als één level telt. Doe je het per layer, sublevels met een zelfde thema en welke met elkaar verbonden zijn, dan kan dit zelfs makkelijk in de honderden lopen. Er is dus genoeg te doen. Maar dat is ook het probleem.
In Super Mario Odyssey had New Donk City tachtig Power Moons om te verzamelen. Hiernaast waren er honderd paarse munten. Dit komt neer op honderdtachtig collectibles in een van de grootste maps die de game rijk is, waarvoor je slim gebruik moet maken van zowel Cappy om te transformeren, als van al jouw puzzel- en platformvaardigheden. Het kan vermoeiend zijn als je probeert de game 100% te voltooien, maar alles voelt alsof het heel bewust geplaatst is.
Vergelijk dit met Bananza, waarin je lukraak de grond kort en klein kunt slaan en gegarandeerd stuit op zowel fossielen als bananen om te verzamelen. Je krijgt ze niet allemaal op die manier, sommige vereisen dat je challenge rooms voltooid, het verhaal volgt of daadwerkelijk iets van moeite doet, maar een groot aantal ga je moeiteloos vinden. Dit doet er aan af. Een fossiel bereiken dat op een lastige plek zit, voelt als verspilde moeite wanneer ik er vijf minuten eerder vijf uit muren heb getrokken. Het is als vraag en aanbod. Het aanbod aan collectibles in Bananza is groot, dus ik heb weinig behoefte (vraag) aan meer. De game beseft zich dit zelf misschien ook. Het zou verklaren waarom je overal schatkaarten in de grond vindt die je vertellen waar je ze kan vinden, zodat je niet zelf op speurtocht hoeft, mocht je toch besluiten voor 100% te gaan.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie