Dit artikel is gebaseerd op mijn eigen ervaringen en hoeft daarom niet overeen te komen met jullie ervaringen. Het doel is om jullie inzicht te geven in de gaming-geschiedenis van een 40-plusser en hopelijk jullie het plezier dat ik heb gehad een beetje te laten meebeleven.
Midden jaren 80
Mijn eerste ervaring met PC gaming was op de computer van mijn vader, een 286'er als ik het mij goed herinner. Ik mocht af en toe een spelletje spelen. Dit waren voornamelijk Outrun, Digger, Bouncing Babies en Alley Cat. Hiervan is Outrun, denk ik, veruit de bekendste. Je reed in een cabriolet samen met je vriendin door het landschap en moest op tijd bij een checkpoint zijn om de volgende etappe te mogen rijden. Ik herinner me nog goed dat, als je crashte, je over de kop vloog en we beide uit de auto vlogen. Je vriendin wees dan naar jou met een beschuldigende vinger. Dat was hilarisch.
Digger was een game waarbij vooral het deuntje lang bleef hangen en zelfs nu kan ik hem nog neuriën. Later op de NES was er nog een andere game van gemaakt, Digger T. Rock, maar deze kwam voor mij niet in de buurt van het origineel. In Bouncing Babies moest je vallende baby’s redden uit een brandend gebouw met een trampoline. Een beetje sinister, maar op die leeftijd denk je daar niet aan. In Alley Cat speelde je als kat die obstakels moest ontwijken, maar het daadwerkelijk doel van de game is mij even ontschoten.
Begin jaren 90
Inmiddels had ik de beschikking over een eigen computer, een 486 DX2. Daarop kon ik een stuk meer spelletjes spelen. In die tijd was het nog heel normaal dat je vooral zogenaamde shareware speelde. Dat was eigenlijk een soort demo van games. Zo had ik de shareware versie van Wolfenstein 3D en DOOM te pakken. Gelukkig had ik een neefje dat ook redelijk veel met computerspelletjes bezig was. Hij gaf mij toegang tot bijvoorbeeld Rise of the Triad en Sim City. Een vriendje van mij uit die tijd had een spel genaamd Covert en mijn vader kwam op de proppen met Monkey Island, Loom en Carmen Sandiego. Mijn collectie werd steeds groter. SimCity 2000 werd veelvuldig gespeeld en ook Duke Nukem 3D. Dat was het eerste PC-spel dat ik helemaal zelf heb gekocht. En man, dat was gaaf. Ik ben zelf minder van de games zoals Commander Keen, Dangerous Dave en Golden Axe geweest, maar Duke Nukem is wel altijd een hit geweest.
Toch zijn al deze bovenstaande games niet mijn favoriet geweest in dit tijdperk. Die eer gaat naar een game die voor mij zelfs nu nog tot de beste en leukste games aller tijden behoort. Deze game heb ik ook zelf aangeschaft via een vriendje voor het bedrag van 35 gulden. Er zat een hele doos bij met walkthrough guide. Die game was Day of the Tentacle. Deze game is eigenlijk het vervolg op andere klassieke game: Maniac Mansion, maar is een stuk vergeeflijker en toegankelijker en vooral heel veel grappiger. In de game speel je met drie karakters die op dezelfde locatie zijn, alleen niet in dezelfde tijd. Door puzzels op te lossen in het verleden, los je andere puzzels op in de toekomst en vice versa. Hoe dit uitgewerkt is in combinatie met de humor is gewoonweg briljant. De enige game die voor mij in de buurt kwam van Day of the Tentacle is het eerdergenoemde Monkey Island.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie