Economisch gamen: Ubisofts aandelenprijs

Bron: Yahoo! Finance

Dat het niet lekker loopt bij Ubisoft is dus duidelijk. Maar de vraag is of de lage aandelenprijs ook erg is. Op zich niet, want de aandelenprijs maakt op zich niets uit voor de dag-tot-dag-activiteiten van een bedrijf. Pas als er nieuwe aandelen uitgegeven moeten worden, om bijvoorbeeld te investeren in een nieuw project, dan doet de aandelenprijs ertoe.

Maar waar een lage aandelenprijs wel voor zorgt, is dat activistische aandeelhouders mogelijk interesse krijgen in het bedrijf. Dat werkt zo: een activistische aandeelhouder (meestal een hedgefonds) ziet dat een aandeel goedkoop is en koopt een aanzienlijke hoeveelheid van de aandelen; meestal ergens tussen de 2-10 procent van het totaal. Vervolgens gaat die activistische aandeelhouder veel stampij maken in de media om een verandering in het bedrijf tot stand te brengen. Het idee daarachter is dat ook andere aandeelhouders overtuigd raken dat er wat in het bedrijf moet veranderen en vervolgens voor verandering gaan stemmen bij de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering. Die verandering is dan hopelijk goed voor de aandelenkoers, waardoor de activistische aandeelhouder veel winst kan maken met het verkopen van de aandelen. Een recent voorbeeld binnen gaming is Square Enix, waar een Singaporees hedgefonds op verandering aanstuurt aan de hand van een honderd pagina's tellende presentatie. En ook bij Ubisoft zelf was er vorig jaar een activistische aandeelhouder die wilde dat Ubisoft een groot deel van zijn IPs zou verkopen.

Mocht zo'n activisitische aandeelhouder niets voor elkaar krijgen bij de aandeelhoudersvergadering, dan is er ook nog een agressievere mogelijkheid: een overname. Hierbij koopt een partij de meerderheid van de aandelen in een bedrijf zodat ze het voor het zeggen krijgen. Bij een vriendelijke overname stemt het management hiermee in, zoals bijvoorbeeld gebeurde met de overname van Activision Blizzard door Microsoft en vorig jaar EA door het Saoedische PIF. Maar het kan ook tegen de wil van het management en dan noem je zo'n overname overname vijandig. In de aandelenprijs zit hiermee een automatisch soort correctiemechanisme op mismanagement: als de aandelenprijs laag is, dan is het goedkoop om veel aandelen in te kopen en zijn de potentiële winsten ook veel groter.

Zo'n vijandige overname is evenwel lastig omdat het management doorgaans probeert een vijandige overname te dwarsbomen en ook meestal niet zit te wachten op activistische aandeelhouders. En dit geldt extra sterk voor Ubisoft omdat de familie Guillemot (van CEO Yves Guillemot) ongeveer 15% van alle aandelen Ubisoft bezit, en ongeveer 21% van de stemrechten. Dat verschil komt door een Franse wet uit 2014 die dubbele stemrechten geeft aan aandeelhouders die aandelen meer dan twee jaar aanhouden, met als idee dat die langetermijnaandeelhouders ook het langetermijnbelang van het bedrijf voorop zetten, hoewel de wet in de praktijk vooral lijkt te leiden tot lagere rendementen.

Bron: Jaarverslag Ubisoft. In de categorie ‘Publiek’ zitten ook grote investeerders. Maar die grote investeerders hoeven pas hun aandeelhouderschap te registreren vanaf een aandelenbezit van 5%.

Daarnaast zijn nog tien procent van de aandelen in handen van Tencent (een bevriende partij) en vier procent in handen van medewerkers van Ubisoft. Samen komt dat neer op een derde van alle stemmen, die zeer waarschijnlijk altijd op de hand zijn van het zittende management. Voor een activistische aandeelhouder is het hierdoor heel lastig om genoeg handen op elkaar te krijgen om iets te veranderen in het bedrijf. Zeker omdat er ook nog een groot aantal aandelen in handen is van passieve investeringsfondsen (gemiddeld ongeveer een derde), die, wanneer ze al stemmen, grotendeels ook met het zittende management meestemmen.

Wat dat betreft is de geschiedenis tussen het Franse mediabedrijf Vivendi en Ubisoft een leerzaam verhaal voor potentiële activistische aandeelhouders. Tussen 2015 en 2019 probeerde Vivendi Ubisoft over te nemen via een vijandige overname, met als idee om Ubisoft onder te brengen in Vivendi's Gameloft, dat tegenwoordig bijvoorbeeld Disney Dreamlight Valley maakt. In 2015-2019 was Vivendi in staat om in totaal zo’n 25% van alle aandelen in het bezit te krijgen en bijna de termijn van twee jaar te overbruggen om nog meer stemrechten te vergaren. Dit resulteerde in die tijd tot een zwaar gevecht tussen Vivendi en de Guillemots. De Guillemots kochten toen flink aandelen in en probeerden grote beleggers over te halen om ook maar vooral met hun mee te stemmen. Uiteindelijk is Vivendi afgehaakt en hoewel het niet helemaal duidelijk is waarom precies, heeft dit waarschijnlijk veel te maken met de tegenstand van de Guillemots.

Vooralsnog kun je er dus van uit gaan dat er weinig fundamenteel zal gaan veranderen bij Ubisoft. Want hoewel er ongetwijfeld van tijd tot tijd nieuwe activistische aandeelhouders hun kop opsteken, is het niet zo waarschijnlijk dat zij ook echt verandering teweeg gaan brengen. Daarvoor is het stemblok van de Guillemots en bevriende partijen eenvoudigweg te groot.

Mark Dijkstra is een universitair docent Finance aan de Vrije Universiteit Amsterdam en een fervent gamer. Met zijn kennis én zijn passie schrijft hij twee keer per maand een gastcolumn op GameQuarter, waarbij hij gebeurtenissen en ontwikkelingen in het gaming-landschap bekijkt vanuit een economische lens.