Lijsttijd: Mario's rangschikking van de Assassin's Creed-protagonisten

17. Aveline de Grandpré

We maakten kennis met Aveline de Grandpré in Assassin’s Creed III: Liberation. Als de eerste vrouwelijke hoofdrolspeler in de franchise liet ze een positieve indruk op me achter. Qua karakter zit ze goed in elkaar: ze strijdt fel tegen onrecht en probeert altijd het juiste te doen. Keerzijde is dat ze soms ondoordacht en chaotisch te werk gaat, waardoor ze situaties soms eerder verslechtert dan oplost.

Toch staat ze boven Orelov, Jun en Mir, en dat heeft alles te maken met haar unieke vaardigheden. Aveline is een meester in vermommingen; ze kan verschillende rollen aannemen om wachters te misleiden of doelwitten te verleiden. Daarnaast is ze uiterst bekwaam met haar zweep, wat haar een heel eigen vechtstijl geeft. Daarom krijgt ze een verdiende zeventiende plek.

16. Basim ibn Ishaq

De eerste keer dat we Basim ontmoetten, was in Assassin’s Creed Valhalla, waar hij een sterke ondersteunende rol vervulde. Een jaar later kreeg hij zijn eigen podium in Assassin’s Creed Mirage. Om eerlijk te zijn: ik vond hem in Valhalla een stuk boeiender dan in zijn eigen game. In Valhalla was hij al een volwaardige Master Assassin met een mysterieus aura om zich heen.

In Mirage zien we zijn beginjaren als straatjongen en zijn transformatie tot de meestermoordenaar die we al kenden. Vooral in de eerste helft van de game, waarin hij nog niet die volwaardige Assassin is, vond ik hem minder sterk. Hij kwam daar nog onzeker en soms wat afstandelijk over, waardoor ik aanvankelijk geen klik met hem had. Die klik kwam pas later, toen hij meer begon te lijken op de Basim uit Valhalla. Vanwege die moeizame start strandt hij op de zestiende plek.

15. Shay Patrick Cormac

In Assassin’s Creed Rogue maakten we kennis met onze Ierse vriend Shay Cormac. Deze 'Assassin-turned-Templar' laat me met een dubbel gevoel achter. Aan de ene kant heb ik een hekel aan hem: hij verraadt de Brotherhood en mist op cruciale momenten het vermogen om kritisch na te denken. Ook zijn gebrek aan zelfreflectie is storend; hij schuift alle schuld op de Assassins af in plaats van zelf de hand in eigen boezem te steken.

Aan de andere kant dwingt hij respect af, omdat hij niet blindelings bevelen opvolgt. Hij durft vragen te stellen bij de dubieuze werkwijze van de Brotherhood. Bovendien is hij een uiterst bekwame vechter en een begenadigd zeevaarder (al haalt hij het niet bij Edward Kenway). Die tweestrijd maakt hem interessant, maar meer dan een vijftiende plek zit er niet in.

14. Altaïr Ibn-La'Ahad

Altaïr is de 'OG' van de serie. In de eerste Assassin's Creed was hij nog wat arrogant en eendimensionaal. Games zoals Bloodlines en Revelations gaven hem echter de nodige diepgang. In Revelations volg je hem van zijn jonge jaren tot in zijn latere jaren, wat zijn karakter veel menselijker maakt. Ook zijn Arabische accent in de latere games hielp enorm bij de immersie. Dit accent past beter bij zijn achtergrond dan de stem uit het origineel. Altaïr legde de basis voor de Brotherhood en verdient daarom deze veertiende plek.

13. Arno Dorian

Sommige critici noemen Arno een 'Temu-versie' van Ezio Auditore. Anderen bestempelen hem simpelweg als een simp, omdat hij alles overhoop haalt voor Élise de la Serre. Persoonlijk vind ik hem echter een sterk personage. Wat me vooral aanspreekt, is zijn groei gedurende de game. In het begin is hij een bijdehante branieschopper die onbezonnen te werk gaat, maar naarmate hij binnen de Brotherhood opklimt, wordt hij serieuzer en strategischer.

Wel moet ik de critici ergens gelijk geven: zodra Élise in beeld komt, verliest hij inderdaad zijn verstand. Zijn blindelings vertrouwen in haar zorgt ervoor dat hij op die momenten weer in zijn oude, ondoordachte gewoontes vervalt. Die menselijke zwakte maakt hem interessant, maar houdt hem ook op de dertiende plek.

12. Yasuke

Net als een paar andere protagonisten is Yasuke strikt genomen geen Assassin of Hidden One, maar hij is wel een onmisbare bondgenoot van de Brotherhood. Op het gebied van parkour en stealth is hij misschien het minst behendige personage uit de franchise, maar dat compenseert hij ruimschoots met zijn ongekende kracht in directe gevechten. Met zijn katana en naginata in de hand is hij een ware sloopkogel; qua brute kracht is hij misschien wel de sterkste protagonist die we ooit hebben bestuurd.

Wat hem voor mij echt interessant maakt, is zijn karakter. Yasuke ademt eergevoel en heeft een diep respect voor de Japanse cultuur en gebruiken. Ik kan het enorm waarderen dat hij down-to-earth is; hij blijft zijn emoties de baas en laat zich niet leiden door blinde wraakgevoelens. Het feit dat we eindelijk als een brute samoerai kunnen spelen, levert hem een welverdiende twaalfde plek op.

11. Haytham Kenway

Ubisoft en geheimen gaan zelden hand in hand, maar soms weten ze ons te verrassen. Haytham was zo’n verrassing. Bij de release van Assassin’s Creed III zag niemand aankomen dat we de eerste uren als Haytham Kenway zouden spelen. Ik was destijds compleet verrast. Dat was geen straf, want door zijn intelligentie en dodelijke efficiëntie behoort hij tot de absolute top.

Toch heeft Haytham ook minder goede kanten. Hij is een rasechte aristocraat die neerkijkt op de gewone burger. Wel behandelt hij de inheemse bevolking met respect. Daarnaast is hij behoorlijk arrogant. Hij is erg kundig, maar hij hoeft daar niet zo 'cocky' over te doen. Door deze minpunten valt hij net buiten de top tien.

Volgende keer vervolgen we de lijst met de tien allerbeste personages uit de franchise. Eén ding is zeker: mijn nummer één gaat jullie ongetwijfeld verbazen!