Omdat de focus op speelbare hoofdpersonages ligt, vallen personages als Aguilar de Nerha en Thomas Stoddard buiten de boot. Ook Aya heb ik uit de lijst gelaten; simpelweg omdat je haar te kort bestuurt om een goed oordeel te vellen. Met twintig personages op de teller wordt het artikel aan de lange kant, dus daarom splits ik de ranking op in twee delen.
20. Nikolai Orelov
Nikolai Orelov is een personage dat fans al in 2010 leerden kennen in de comic Assassin’s Creed: The Fall. Pas zes jaar later kreeg hij met Assassin’s Creed Chronicles: Russia eindelijk zijn eigen game. In de comics was ik al geen fan van hem en de game heeft die mening niet kunnen veranderen. Nikolai is simpelweg te pessimistisch en eerlijk gezegd behoorlijk hypocriet.
Hij doodt zonder blikken of blozen Templars en dreigt zelfs hun families uit te moorden, maar wanneer de bolsjewieken de kinderen van de tsaar executeren, is het hem ineens te gortig. Daarnaast bekritiseert hij de Assassins omdat ze te gewelddadig zouden zijn, terwijl hij zelf uiterst bruut te werk gaat. Vanwege deze inconsistenties moet Nikolai Orelov genoegen nemen met de laatste plek in deze lijst.

19. Shao Jun
Shao Jun maakte haar debuut in de korte film Assassin's Creed: Embers en kreeg in 2015 haar eigen podium in Assassin's Creed Chronicles: China. Vergeleken met Nikolai Orelov spreekt Shao Jun me een stuk meer aan, al komt ze soms wat naïef en overdreven leergierig over.
Haar persoonlijke zoektocht naar wraak kon ik zeker waarderen, maar als personage blijft ze helaas wat vlak. Zelfs in de boeken die na de game verschenen, kreeg haar persoonlijkheid niet de diepgang waar ik op hoopte. Om die reden blijft Shao Jun steken op de negentiende plek.

18. Arbaz Mir
Arbaz Mir maakte zijn debuut in de comic Assassin’s Creed: Brahman en kreeg net als Nikolai Orelov in 2016 zijn eigen podium in Assassin’s Creed Chronicles: India. Van de drie Chronicles-protagonisten is hij absoluut mijn favoriet. Meestal is hij een relaxed type dat zelfs in het heetst van de strijd oneliners uit zijn mouw schudt, maar hij kan direct serieus worden als de situatie daarom vraagt.
Wat Arbaz interessant maakt, is dat hij niet blindelings de bevelen van de Brotherhood opvolgt; hij doet alleen waar hij zelf achter staat. Toch is hij zeker niet foutloos. Zo liet hij Ranjit Singh sterven terwijl hij hem had kunnen redden, simpelweg omdat hij een enorme afkeer van de man had. Hoewel hij zijn eigen missies met zo min mogelijk bloedvergieten probeert te voltooien, heeft hij er geen moeite mee als anderen het vuile werk opknappen. Deze tegenstrijdigheid levert hem de achttiende plek op.
















Reacties (4)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie