Dead as Disco

Hoe Charlie precies is komen te overlijden is echter niet duidelijk, zelfs niet voor Charlie zelf. Daarom mag hij herrijzen uit de dood. Dit is echter slechts voor één nacht, met als doel om de band weer bij elkaar te brengen en het mysterie te ontrafelen. Zijn voormalige collega’s blijken echter niet zo open te staan voor een comebackconcert.

Beuken op de beat

Omdat een enkele nacht niet voldoende is om iedereen om te praten, besluit Charlie in plaats daarvan de reünie met grof geweld te realiseren. Op welke volgorde, is echter aan de spelers zijn. Geïnspireerd door Megaman mag je in Dead As Disco zelf bepalen wanneer je welke levels klaart. Je krijgt na het klaren van elk level een eigen power-up, welke je kan helpen in andere levels. In theorie geeft dit de game de nodige herspeelbaarheid, doordat de volgorde de ervaring drastisch kan veranderen. Of dat claimt James Karras, Head of Development bij ontwikkelaar Brainjar in ieder geval. Mijn speelsessie was helaas slechts een enkel level, dus dat kan ik niet ontkennen, noch bevestigen.

Wat ik in dat level wel goed kon proeven, is hoe men de gameplay voor zich ziet. Dead as Disco is een rhythm beat ‘em up, al is dat niet zo rigide als het klinkt. Je kunt rammen naar hartenlust, maar wanneer je dit doet op de beat, doet dit een stukje meer schade. Bovendien worden zaken als counters en dodge moves duidelijk gesignaleerd en moet je dit wel op de beat doen als je ze succesvol wil benutten. Zo komen de coolste momenten alsnog met de juiste timing op je scherm, waardoor het oogt alsof je in een muziekvideo zit met een kung-fu-thema.

Maniac

In het level wat ik mocht spelen, is mijn doelwit een ogenschijnlijke punker die met zijn thema van ondergrondse shows met veel spektakel niet zou misstaan als een coverband van Rammstein (zijn uiterlijk daargelaten). Wie had verwacht daarbij een nummer van een band als Mindless Self Indulgence, Fall Out Boy of The Misfits te horen, zal echter raar opkijken wanneer Maniac van Flashdance begint. Ben echter maar niet bang voor disco fever, want met JPOP, rap, EDM en metal is er meer dan voldoende variatie. In dit level is het echter inderdaad terug naar de muziek van je moeder.

Zelfs met deze overduidelijke mismatch, heeft de game er niets onder te lijden. Het duurt me even voor ik in het ritme kom, dit is niet bepaald mijn reguliere stijl muziek, maar eens gelukt schud ik tot aan de baas combo na combo uit mijn mouw met soms visueel enorm indrukwekkende resultaten. Het gevoel dat ik in een muziekvideo zit, dat heb ik niet, maar wel in een action flick waarbij de muziek precies op het juiste moment wordt ingezet. En dat voelt fantastisch, hetgeen ik ook te kennen geef als we het interview beginnen.