Stage Tour

Op gamescom deed ik daarom exact dit met twee van de developers van RedOctane Games. Ik op een van de gitaren van Kramer die zij samen met het spel verkopen en de twee heren op en af op de andere gitaar en de drums. Samen speelden we vier nummers, puur om de reden dat de vragen die ik had voorbereid voor mijn ontmoeting enkele uren daarvoor waren beantwoord tijdens Opening Night Live. Dus wat resteert er dan naast de game voor zichzelf te laten spreken?

Vier nummers

Aangezien ik natuurlijk kwam om de game te ervaren, mocht ik kiezen wat we gingen spelen. En omdat ik een gigantische trol ben, konden we niet anders dan beginnen met een klassieker: All Star van Smash Mouth. Van daaruit besloot ik een nummer te pakken dat je minder traditioneel bij een game als deze zou verwachten, puur om te testen hoe dat zou voelen. De keuze viel hierbij op Shut Up and Dance van Walk the Moon.

Omdat we natuurlijk ook echt willen rocken, werd de speelsessie compleet gemaakt met Broken Dreams, Inc van Rise Against en RATATATA van BABYMETAL & Electric Callboy. En in de donkere ruimte met andere spelers, kreeg ik spontaan flashbacks van avonden op de zolder met Guitar Hero en Rock Band. Van de feel van het spelen met de plastic gitaar tot aan de laag polijst die verzekerd dat elke noot tot op de milliseconde perfect naar onderen valt, alles ademt de sfeer van die spellen uit.

Never change a winning team

Misschien is dit voor sommige van jullie teleurstelling. Deze twee franchises zijn al jaren in winterslaap en ik zag online het sentiment dat om plastic gitaren een echte comeback te laten maken, er meer nodig is dan een nieuw likje verf. Ik ben het er niet mee eens. Het is dat een wekker me attendeerde op het feit dat ik richting de volgende afspraak moest, anders hadden de heren me niet makkelijk weg gekregen. De kracht van een ritme game die je speelt met een echt fysiek iets dat op het instrument lijkt, is nog altijd niet afgenomen en het was enkel de vermoeidheid van delen die elkaar te snel opvolgden en copycat na copycat die de winkelrekken vulde die de populariteit pijn hebben gedaan. Dit bewijst Stage Tour, daar ik direct mijn portemonnee had getrokken als ze me die daar hadden verkocht, zelfs wetende dat ik dan de hele boel mee de trein in moest zeulen. Een groter compliment kan ik ze niet geven.

Verwachting:

Wat kan ik zeggen over Stage Tour? Het is simpelweg Guitar Hero met een iets ander likje verf. Maar van hoe het speelt tot hoe het voelt, weet het ook exact diens magie van mijn tienertijd te vangen, waardoor ik niet enkel kan dan hopen dat mijn recensie-exemplaar zo snel mogelijk komt!