Terranigma

Tussen dat ik de afspraak maakte en hem daadwerkelijk had, was overigens onthuld welke game het betrof. Helaas zat ik toen al in Duitsland voor allerlei pre-parties, waardoor die onthulling volledig aan mij voorbij was gegaan. Niet ideaal voor mijn voorbereiding, maar gelukkig was Terranigma niet een volledig onbekende naam voor mij. Het spel verscheen in 1996 al op de SNES en hoewel mijn gaming-dagen nog beperkt waren tot een beetje Super Mario wanneer de regen me echt niet buiten liet spelen, wordt het gezien als een belangrijk onderdeel van een JRPG-collectie vanwege uitgever Enix. Een exemplaar prijkt daarom tegenwoordig in mijn kast.

Recap

Daar dit geen nieuwe game betreft, wil ik mijn gebruikelijke exposé over het verhaal zo kort mogelijk houden. Dit is namelijk geen remake zoals we dat zagen bij Final Fantasy VII. In plaats daarvan kun je het beter zien als een port met de nodige Quality of Life-verbeteringen.

Terranigma vertelt het verhaal van Ark. Na het openen van Pandora’s doos brengt hij calamiteit naar zijn wereld, waarbij nagenoeg iedereen in tijd bevroren wordt. Enkel de Elder, iemand met de wijsheid om te begrijpen wat Ark op de wereld heeft losgelaten, is onaangetast en vertelt hem dat om zijn fout ongedaan te maken, hij vijf torens moet trotseren. Het verhaal wordt natuurlijk veel complexer dan dat, maar dat mag je zelf uitvogelen.

Beter leven-keurmerk

Zoals gezegd is dit een port met Quality of Life-verbeteringen. Clear River Games zet zich al tijden in voor het beschikbaar houden van games en hoewel Terranigma gewoon nog op cartridge te krijgen is, probeert het dergelijke games ook makkelijker beschikbaar te houden door re-releases digitaal, maar ook niet zelden fysiek te doen. Dat is niet altijd even makkelijk, getuige het feit dat Terranigma een game is waar men al sinds hun oprichting in 2019 mee bezig is. Gelukkig hebben ze Embracer Group achter zich staan, de eigenaar van onder andere THQ Nordic, PLAION en Aspyr Media. Hiernaast zitten ze vlak bij een van de grootste archieven van oude videogames, waardoor ze makkelijk kunnen zoeken naar een nieuw project als ze even niet uit het gigantische IP-portfolio van hun moederbedrijf willen tappen.

Als we specifiek naar Terranigma kijken, kan ik niet anders dan zeggen dat ze de daad bij het woord hebben gevoegd. Ik heb na gamescom de cartridge even in mijn SNES gestoken en vergeleken met screenshots die ik heb gekregen en zelfs op het 60’’ scherm kon ik geen noemenswaardige verschillen spotten buiten hetgeen wat een CRT-filter je nu eenmaal geeft. En zelfs dat hoeft niet, daar in de versie van Clear River een dergelijk filter kan worden geactiveerd als een van die QoL.

Andere dingen waar aan mag worden gedacht, zijn achtergronden om naast de game te plaatsen, zodat je niet met lelijke zwarte balken zit te spelen. Games hadden vroeger immers een andere aspect ratio en niemand wordt er vrolijk van als je dit klakkeloos oprekt. Hiernaast is er een side menu dat op die backgrounds staat. Zo hoef je niet naar het menu om te zien welke items je hebt en hoeveel geld je tot je beschikking hebt. Het zijn kleine dingen, maar in een game als Terranigma is het meegenomen, zodat je niet uit de flow wordt gehaald.

Feel old yet?

Hoewel niet overdreven moeilijk, is Terranigma wel voelbaar een product van zijn tijd. Ikzelf ben niet met games als deze opgegroeid en dat voel ik eraan. Inschatten hoe dichtbij ik een vijand moest naderen om schade te doen, maar om zelf niet tegen hem aan te lopen was bijvoorbeeld soms lastig voor iemand die begon in het driedimensionale tijdperk. Natuurlijk went dit snel, dus ik heb best wat meters gemaakt in de korte tijd die ik met het spel gestoeid heb, maar het illustreert wel wederom dat het spel heel waarheidsgetrouw is overgezet. In moderne games die hommage bieden aan dit tijdperk, heb ik een dergelijk probleem immers zelden, omdat het toch net even anders voelt. Clear River weet duidelijk waar ze mee bezig zijn.

Verwachting:

Terranigma op moderne consoles is een nagenoeg exacte kopie van het spel uit 1996, enkel voorzien van kleine verbeteringen die je nodig hebt om er in 2026 optimaal van te kunnen genieten. Dat is fijn als je de nostalgiefactor hebt, maar kan juist afschrikken als dat ontbreekt.