Yoshi's Wooly World

Als er een prijs was voor meest aandoenlijke game van de E3, had Nintendo zonder twijfel dit binnengehaald met Yoshi's Wooly World. De wollen wereld en vrolijke deuntjes waren voor vele gamers (of diens vrouw en kinderen) liefde op het eerste gezicht. Ook ik was snel verkocht, vooral nadat ik zelf de GamePad in de handen mocht nemen.

Als je het objectief bekijkt, is Yoshi: Wooly World een platformer zoals elke Yoshi hiervoor dat al was. Je springt, kunt een dubbelsprong doen en met Yoshi vijanden opvreten om ze vervolgens als projectiel te gebruiken. Het enige verschil is dat je ditmaal geen krijsende baby op je rug draagt.

Maar dit is geen game die je objectief moet bekijken. Het is een verterend stukje interactieve entertainment die zich niet richt op jou als grote stoere gamer die orcs, soldaten, monsters en goomba's rauw lust, maar op het kind dat nog altijd diep in eenieder van ons schuilt. Een game die zo onschuldig oogt als een kitten en je vervolgens hypnotiseert met zijn onvoorstelbare schattigheid.

Natuurlijk heeft Yoshi's Wooly World meer om het lijf dan zijn uitstraling, al is dit ongetwijfeld het verkooppunt dat Nintendo gretig zal gaan uitbuiten. Zoals eerder vermeld is het ook gewoon een platformer zoals we die al kennen van eerdere delen.

Toch werd er enigzins gesleuteld aan de formule. Wanneer Yoshi nu beweegt, zul je zien dat delen van zijn lichaam zich kunnen aanpassen. Als hij rent, veranderen zijn voeten bijvoorbeeld in wielen en als hij springt imiteren ze een propeller. Maar niet alleen Mario's trouwe tweevoeter kan van vorm veranderen.

Wanneer Yoshi één van zijn wollen vijanden verorbert, veranderen deze in bolletjes wol. Deze kan je tegen andere vijanden aangooien om ze een kopje kleiner te maken, maar ook om bepaalde delen van de spelwereld op te vullen. Anderzijds kun je juist ook delen van de spelwereld oppeuzelen, om zo één van de vele geheimen die het herbergt te openbaren. En dat wordt pas echt leuk als je samen speelt.

De levels passen zich namelijk aan aan het aantal spelers, waardoor het herspelen van levels een grotere meerwaarde krijgt dan gebruikelijk. Tenzij je mij en Dave laat spelen natuurlijk, dan is het een wonder als we al het einde van het level heelhuids bereiken. Dit gold vooral in het wolkenlevel dat we onder handen mochten nemen.

Hierin hadden we behalve bolletjes wol namelijk ook speciale vogels om mee te gooien. Wanneer je dat doet, laten ze een wolkenpad achter zich, welke Yoshi kan bewandelen. Dit pad blijft er echter niet lang hangen, dus is het belangrijk dat jij en je medespeler goed op elkaar ingespeeld zijn om veilig dit level te doorkruisen. En als dat niet lukt, krijg je de typische Nintendo ruzie.

Want net zoals de meeste games van Nintendo, kan Yoshi's Wooly World heel wat vriendschappen onder druk zetten als je elkaar weer eens oppeuzelt en vervolgens in de afgrond dondert. Maar gelukkig speel jij deze game niet, maar doet het kind in jezelf het. En kinderen blijven nooit lang boos op elkaar.

Conclusie

Mocht het nog niet duidelijk zijn: alleen al de in het oog springende audiovisuele vormgeving van Yoshi's Wooly World zorgt ervoor dat de game een absolute must have is voor elke Wii U-bezitter (in spe). Maar ook de gameplay zit prima in orde, waarbij het vooral met tweeën leuk (of frusterend) wordt.