007: First Light

Waar moet ik heen?

Qua verhaal is First Light een achtbaanrit die niet zou misstaan op het witte doek. Bond reist naar de meest exotische en ontoegankelijke locaties zoals een criminele stad in een gestrand schip, een tropisch resort en een onderzoeksstation in het midden van sneeuw en ijs, stuk voor stuk prachtig vorm gegeven. Met name het resort in Vietnam was voor mij een moment om mijn ogen uit te kijken dankzij het zonlicht dat op het oppervlak van de oceaan weerspiegelt en de vele soorten planten die het resort vullen.

Wanneer je niet wordt afgeleid door de locaties die onze rekruut worden voorgeschoteld, scheurt James rond in verschillende voertuigen en manoeuvreert zich met finesse door vijandelijk gebied om zijn missie te voltooien. Al is dat bewerkstelligen in een game natuurlijk andere koek dan in een film. Daar heeft de acteur een script en weet hij wat te doen. Dat is niet in een game.

De onderzoekssegmenten vereisen dat je het legwork zelf doet en daardoor loop je soms rondjes door een gebied om iets te vinden wat een NPC of je bondgenoot genoemd heeft. Of je weet waar je moet zijn, maar kunt er niet komen omdat je weg wordt geblokkeerd en je niet voldoende ammunitie hebt in je hele handige smartphone om het veld te ruimen, zodat je door het level moet trekken om batterijen of chemicaliën te vinden.

Als je dit allemaal met groot gemak doet, dan voelt het alsof je een spion bent die zijn kennen en kunnen gebruikt om de normale man te slim af te zijn. Maar First Light maakt het wel heel makkelijk om die illusie te doorbreken, met name in het begin van het spel, wanneer je opties beperkt zijn.

Kaplot armor

Natuurlijk is een spion meer dan een met gadgets uitgeruste luistervink, vooral als die James Bond heet. Rondsluipen is een groot deel van de ervaring, soms in het openbaar door undercover te gaan, maar vaak zat ook door je ongezien van locatie naar locatie te verplaatsen. De License To Kill is geen vrijbrief van MI6 om te vuren en dus gaat de voorkeur uit naar non-lethal-opties. Stealth is in zo’n geval je eerste optie, maar als je dan toch gesnapt wordt, laat bond zijn innerlijke pugilist los om een stevig robbertje te vechten. De manier waarop dit werkt, doet denken aan de Batman: Arkham games en Assassin’s Creed in de zin dat vijanden je omsingelen en een voor een aanvallen, maar dat jij door adequaat te reageren op hun aanvallen heelhuids uit de strijd kunt komen.

Wanneer een van je tegenstanders op zo’n moment besluit een vuurwapen te grijpen of als je vanaf het begin onder vuur wordt genomen, wordt je License To Kill pas actief en mag je actief terug gaan vechten. Verwacht echter geen Call of Duty-taferelen. Als Bond moet je gericht schieten en zoveel mogelijk headshots maken. Kogels zijn namelijk schaars en zelf wanneer je wapens van gevallen vijanden opraapt, hebben die zelden meer dan een handjevol kogels erin zitten. Je kunt ook zonder kogels teruggrijpen naar je vuisten, zelfs wanneer de License To Kill actief is, maar dat is echt een laatste wanhopige zet die vaker wel dan niet zal aflopen met een game over.

In dit opzicht heeft IO Interactive namelijk het slimme besluit gemaakt om Bond geen meters diep plot armor te geven. Enkele kogels of klappen op zijn kaak zijn voldoende om hem te vloeren, waarmee die al beter uit de bus komt dan de meeste mensen. Dit spiegelt de Bond die we kennen uit de films, daar hij zijn snelle denk vermogen gebruikt als zijn sterkste wapen en ook wel eens de mist ingaat als hij de situatie verkeerd inschat. Dat is perfect. Ik wil me in First Light geen Rambo voelen, ik wil een spion zijn die elke situatie overwint door inventief te zijn en alle middelen die ik tot mijn beschikking heb te gebruiken.

Proppenschieter

Qua sfeer slaagt de combat er dus goed in de vibe van een 007 neer te zetten, maar de uitwerking weet dit helaas niet te evenaren. Vuistgevechten voelen niet zo soepel als de games waar ik het mee vergeleek en hoewel ik de brutaliteit ervan kon waarderen, zorgde de kill animations er soms voor dat James zich naar een andere positie verplaatst. In een game waarin je slechts enkele klappen kan vangen, kan zo’n plotselinge herpositionering ervoor zorgen dat je het overzicht en daarmee de controle kwijtraakt. Gelukkig kun je dat snel zat herpakken, maar soms is dat net de shake up die je nodig hebt om je naar het game over-scherm te drukken.

Op het gebied van vuurgevechten heb je dit probleem niet. Vijanden zijn zelden scherpschutters die je neerhalen zodra je uit cover gaat en dus kun je elk gevecht prima overwinnen zolang je rustig en methodisch te werk gaat. Het probleem hier zit hem juist in hoe die gevechten voelen. Wapens missen impact en dat snap ik bij een gedempt pistool. Echter wanneer ik iemand point blank neerhaal met een shotgun, zou ik graag het gevoel hebben dat ik geen kurken op de kermis afvuur. Wederom is het niet het eind van de wereld, daar het schieten zelf prima werkt, maar het zijn van die kleine dingen die First Light belemmeren om zijn volle potentie te bereiken. Laat we hopen dat dit wordt aangepakt in een Second Light, want net als James heeft de IP nog veel ruimte om te groeien.

Conclusie:

007: First Light is een uitstekende poging om een James Bond game te maken die meer is dan setpiece na setpiece, afgewisseld door vuurgevechten. Toch zal het spel op vrijwel alle vlakken moeten verbeteren om meer te zijn dan enkel een goede game. Met uitzondering van sfeer; daar zit het helemaal snor mee.