Name: Ace Combat 8: Wings of Theve Review
Item: Ace Combat 8: Wings of Theve
Rating: 78

In dit deel van de franchise draait het uiteraard weer om allerlei straaljagers en grootschalige luchtgevechten. Daarbij belooft Ace Combat 8 ook een verhaal te vertellen. Dit verhaal wordt gebruikt om de gebeurtenissen en conflicten betekenis krijgen. De personages spelen daarbij een centrale rol.

Het verhaal dat verteld wordt is met vlagen best vermakelijk, maar om direct eerlijk te zijn kan het niet de lijn voortzetten die de trailers en de miniserie voor mij waren ingeslagen. De serie wist het verhaal net wat spannender en spectaculairder te brengen, dan dat de game dat doet voor mijn gevoel. Daar komt bij dat de cutscenes voor mij vaak de vaart er een beetje uithalen. De gamers die vooral spelen voor de actie in de lucht zullen deze dan ook vermoedelijk vaak gewoon doordrukken.

Wat wel echt een pluspunt in mijn ogen is, is dat je de cinematics voor het eerst binnen de franchise vanuit first-person beleeft. Dat zorgt ervoor dat je het verhaal net wat intenser ervaart in plaats van dat je van een afstandje staat te kijken.

Een ander belangrijk verschil met eerdere delen is dat personages een grotere rol spelen. Vooral de leden van Joker Fight, het squadron waar jij deel van uitmaakt, krijgen meer diepgang. Daardoor raak je gaandeweg het verhaal steeds meer bij ze betrokken. Toch zit er wel een kleine kanttekening aan, want sommige dialogen voelen soms wat awkward aan, zoals bijvoorbeeld wat luchtige opmerkingen die totaal niet bij de situatie passen, omdat deze op dat moment ernstig en serieus zijn. Toch zijn het de onderlinge relaties die zorgen voor betrokkenheid bij het verhaal.

Waar het om draait

De meeste spelers zal het waarschijnlijk draaien om de luchtgevechten en alles rondom de machines waarmee dit gedaan wordt. De presentatie daarvan is erg goed. Zo zijn de straaljagers gedetailleerd en zien de omgevingen er goed uit. De game komt daarbij het beste uit de verf wanneer je je op grote hoogte begeeft. Daarbij volop op de vijand schieten en een flinke dosis raketten afvuren geeft echt voldoening en brengt de nodige spanning met zich mee. De gevechten zijn met regelmaat echt intens en soms is het lastig kiezen welk doelwit je eerst moet aanpakken.

De besturing is daarbij ook on point en Bandai Namco Aces Inc. heeft ervoor gekozen deze lekker toegankelijk te houden. Daardoor kun je er al vrij snel mee uit de voeten en de strijd aangaan. Daarbij reageren de straaljagers erg vlot en heb je toch voldoende mogelijkheden. De enige keren dat ik er een beetje mee zat te stoeien, was in close combat, dan was de tegenstander soms lastig te volgen. Of dit een slecht punt is, weet ik echter niet; ik kan me namelijk niet voorstellen dat dit in het echt makkelijker zou zijn.

Dat de ontwikkelaar ervoor gekozen heeft de besturing toegankelijk te maken, geeft ook aan dat het niet per se allemaal heel realistisch is. Verwacht dan ook geen sim-achtige praktijken.

Afwisseling… of niet

Wanneer je net start met de campaign, voelen de gevechten in de lucht en het uitschakelen van doelen op de grond erg afwisselend. Het uitvoeren van allerlei capriolen in de lucht is dan ook erg vermakelijk. Als je echter wat verder komt, moet ik toch zeggen dat de missies veel van elkaar weg beginnen te krijgen. Het verrassingselement gaat er dan een beetje af.

Waar de game wel steeds nieuwe mogelijkheden biedt, zijn de gevechtstoestellen en de opties die je daarvoor hebt. Zo is er een tree, waarbij je steeds andere straaljagers en onderdelen voor de straaljagers vrijspeelt. Het verschil tussen deze machines en de upgrades zijn merkbaar en daardoor maakt het uit welke je kiest. Moet je gronddoelen vernietigen en heb je gekozen voor een optimale setup voor dogfights, dan heb je toch wel een uitdaging. Wanneer je dit zorgvuldig uitzoekt kan dat echt het verschil maken.

Grafisch vond ik dat Ace Combat 8 echt wel iets wist neer te zetten, hoewel het niet altijd vlekkeloos was. Ik speel het spel op PlayStation 5 en daar kun je kiezen tussen een Performance-modus van 60FPS en een Quality-modus van 30FPS. In de Quality mode, die overduidelijk het mooiste beeld op je scherm tovert, voelde de besturing niet altijd vloeiend aan, maar gelukkig was dat probleem er niet in de Performance mode. Vooral tijdens luchtgevechten koos ik daarom voor de modus met de meeste frames per seconde. De keerzijde is echter dat het beeld soms wat onscherp was en bepaalde details niet zichtbaar waren. De keuze tussen één van beide modi komt dus duidelijk met een compromis.

Conclusie:

Ace Combat 8: Wings of Theve is zeker vermakelijk, vooral tijdens de luchtgevechten. Grafisch is het spel eveneens goed te noemen, maar er zitten wel wat haken een ogen aan. Het verhaal plakt het geheel aan elkaar, maar verliest soms wat momentum. Hier had wel iets meer ingezeten voor mijn gevoel. De uitgebreide keuze aan machines en upgrades maakt echter een hoop goed. En uiteindelijk draait het toch om de actie!