Animal Crossing Wild World

The Godfather, Driver Paralell Lines, Black, Ghost Recon Advanced Warfighter, stuk voor stuk allemaal gewelddadige games die de laatste tijd de revue gepasseerd zijn. Nu is het echter de beurt aan iets totaal anders, iets waar je op zijn hoogst een paar bomen kan omhakken als het gaat om gewelddadigheidsniveau, iets dat onder de naam Animal Crossing Wild World valt… Sommige kennen Animal Crossing wel van het tijdperk op de GameCube, het was een game die menig gamehart sneller liet kloppen. Ondanks zijn kiddy uitstraling en rare personages was het een tijdloze hit. Nu, een tweetal jaar later, is daar de versie voor de Nintendo DS. De vraag nu is dus, kan deze game tippen aan zijn oudere broer?

Tsja, waar moet je mee beginnen in een review over een spel dat alles bevat. Ik kan beginnen over de interne klok, ik kan beginnen over de uitgebreide mogelijkheden, ik kan beginnen over WiFi, ik kan beginnen over de stijl, noem het maar op. Om het mijzelf maar even makkelijk te maken, zal ik maar beginnen met het principe, want die heeft niet heel erg veel om het lijf.

Als je het spel begint krijg je meteen een eigen huis toegewezen. Voor een kleine 30.000 Bells, de munteenheid in het spel, betaal je jouw eigen hypotheek af aan Nook. Hij zal vervolgens jouw huis vergroten waarbij je weer een grotere hypotheek zal krijgen. Dit gaat zo’n 7 keer door, en aan het eind zal jouw kleine huisje veranderd zijn in een paleisje.

Wie een hypotheek wil afbetalen heeft áltijd geld nodig. Maar goed, geld groeit niet op de spreekwoordelijke rug, je zult ervoor moeten werken. Dit doe je in de vorm van fossielen opgraven, insecten vangen, vissen, bomen schudden, schelpen verzamelen, fruit plukken, noem het maar op, zo gek je kan je het niet verzinnen of het zit erin. Maar ook dit is weer tot in de puntjes uitgewerkt, er zitten bijvoorbeeld een stuk of 100 verschillende soorten vis in, ieder met zijn eigen waarde. Bovendien zijn sommige vissen alleen te vangen als het regent, of als het winter of zomer is. Hetzelfde geld dan ook weer voor de insecten en de fossielen.

Nadat je jouw buurt een naam hebt gegeven kom je in een, weliswaar klein, maar compleet dorp terecht. Met een maximale capaciteit van 10 dorpsbewoners, exclusief de verkopers, barmannen, burgemeester enzovoorts, lijkt het er niet echt op dat je veel sociale contacten zal hebben. Echter, niets is minder waar, want ga jij maar eens 10 dorpsbewoners onderhouden door met ze te spreken, spelletjes met ze te doen, wedstrijdjes met ze te doen en brieven of cadeautjes sturen. En wanneer je dorpsbewoner het niet naar zijn zin heeft, verhuist hij toch gewoon lekker. Je bent dus wel een beetje genoodzaakt je sociale capaciteiten op de proef te stellen.

Maar er is meer, veel meer, laat ik maar beginnen in de buitenwereld. Zoals eerder al gemeld, het is niet bijster groot, maar je kunt wel verschillende bloemen, fruitsoorten, beekjes, grasvelden, zandvlakten, én een groot strand vinden, bovendien kan je alles nog zelf bijplanten (of weghalen natuurlijk).

Genoeg van het onderhouden van contacten en allerlei dingen verzamelen om geld in te slaan? Geen probleem, dan ga je toch gezellig naar de bar, het museum, het gemeentehuis, de kapper, de waarzegster, of één van de andere mogelijkheden.

Maar Nintendo zou Nintendo niet zijn om ook dáár weer iets extra’s aan toe te voegen. Zo zal de waarzegster maar één keer per week een dag in het dorp aanwezig zijn, zal de bar alleen écht draaien op zaterdag van 8 tot 10 en zal Nook van tijd tot tijd zijn eigen winkeltje verbouwen. Ik zal niet alles verklappen, want het leukste blijft de verassing zelf natuurlijk.

Zoals je misschien al ter ore is gekomen, is Animal Crossing doelloos. Nou ja, doelloos, je moet zelf je doelen verzinnen. Één van de hoofddoelen van de meeste gamers zal het winnen van respect zijn op mede dorpbewoners, maar vooral op je vrienden van WiFi.

Maar goed, respect krijg je niet in de schoot toegeworpen, deze zul je moeten verdienen. Simpelweg door veel vrienden in het dorp te hebben, een groot huis te hebben, en het belangrijkste nog wel, de meubels die je bezit.

Deze meubels kan je krijgen van buurtbewoners, uit de recyclebak halen, bij de gevonden voorwerpen vragen, uit bomen schudden, of, en dit is de meest voor de hand liggende, gewoon kopen in de winkel. Vervolgens kan je de meubels in de vorm van brillen, petten of kleren dragen, of in de vorm van banken, kasten etc. in je huis zetten. Hoe beter je dit doet, hoe meer punten je krijgt van een speciale instantie die je huis beoordeeld. En wanneer je eenmaal veel punten hebt verdiend, zal daar ook een beloning voor in de plaats komen.

En dan nu naar één van de grootste pluspunten van Animal Crossing Wild World, de interne klok. Wat dit inhoud? Simpel, wanneer het in het echte leven avond is, is het in het spel avond. Wanneer het in het echte leven 8 juni is, is het in het spel 8 juni. Wanneer het in het echte leven winter is, is het daar ook winter.

Dit brengt dus ook zijn consequenties met zich mee, want wanneer het winter is, is er kans op sneeuw, dus ook in het spel. En wanneer het hier feest is omdat het Halloween is, is het in het spel ook Halloween. Het gaat zelfs zó ver, wanneer jij in het echt jarig bent, zal je in het spel ook jarig zijn! Een erg leuke toevoeging die zeker van grote waarde is in Animal Crossing.

En dan zijn we bij zo ongeveer het laatste punt beland, WiFi, een mogelijkheid die je toegang geeft tot de dorpjes van je vrienden, om daar vervolgens met diezelfde vriend een viswedstrijd, een “vang zo snel mogelijk een insect” wedstrijd, of gewoon om een goede deal qua meubels te sluiten. Bovendien, wie niet online gaat, zal een aantal meubels mislopen, en natuurlijk ook een hoop extra fun. Zonder enige lag kan je vlekkeloos met elkaar de grootste lol beleven, en dat is nou waar wij gamers naar snakken.

Conclusie

Als het puntje bij paaltje komt kun je zien dat deze game met veel liefde is gemaakt. Het lijkt er misschien op dat ik alles al heb verteld, aangezien het verhaal nogal een opsommig karakte heeft, maar ik ben nog láng niet uitgepraat. Maar om het jullie wat makkelijker te maken, houd er maar over op. Er zijn nagenoeg geen minpunten aan de game, het is misschien een beetje een kiddy stijltje, maar who cares? De gameplay zit goed in elkaar, grafisch is het pico bello, uitgespeeld heb je het nooit, kortom, een game waarvan je een warm gevoel van binnen zult krijgen. Het is een game die je pas waardeert wanneer je er zelf van geproefd hebt, een ook jij zal dan inzien dat deze game top is.