Bully: Scholarship Edition

Mijn naam is Jimmy Hopkins en ik ben al van meerdere scholen afgetrapt. Daarnaast is de nieuwe scharrel van mijn moeder een ontzettende eikel. Hij neemt haar een jaar lang mee op vakantie en daar word ik de dupe van. Ze hebben mij namelijk gedropt op de Bullworth Academy, één van de meest gevreesde kostscholen van het land. Tussen de vetkuiven, kakkers, sportievelingen en nerds moet ik een jaar lang overleven, en belangrijker nog, orde handhaven, want dat is mijn doel. En eerlijk gezegd is het verblijf op de Bullworth Academy zo slecht nog niet.

Eenmaal aangekomen op de campus ziet het er gelijk naar uit dat ik er alleen voor sta. In plaats van een warm welkom te krijgen, word ik gelijk met de neus op de feiten gedrukt. Bullworth is een typische high school zoals we die vaak kennen uit de Amerikaanse tienerfilms. Zo zit het barstensvol pestkoppen, populaire footballspelers, cheerleaders en nerds, maar het ergste is nog het strenge regime. Ondanks de vrijheid die ik heb om de campus en de stad naar hartelust te verkennen, zijn er toch behoorlijk wat regels en lopen er voldoende wachters en agenten rond om mij een halt toe te roepen.

Zo zal ik onder lestijd gewoon aanwezig moeten zijn in het klaslokaal om de lessen te volgen. Gelukkig zijn de lessen niet zo saai als menigéén zou denken, want ze zijn namelijk opgebouwd uit minigames. Zo mag ik met biologie diverse dieren ontleden op de manier zoals het bij Trauma Center ook gebeurde en kan ik bij muziek ritmisch op de diverse klanken slaan met de Wii-remote en Nunchuk. Zo zijn er nog tal van andere vakken waarbij ik de functies van de Wii-controls optimaal kan gebruiken. Bovendien heb ik er ook profijt van als ik de vakken haal, want telkens speel ik nuttige dingen vrij, die ik nog wel eens nodig kan hebben gedurende de rest van het schooljaar. Bij scheikunde leer ik bijvoorbeeld hoe ik vuurwerk en stinkbommen kan maken en bij gym leer ik nieuwe vechttechnieken.

Al deze dingen komen goed van pas, want het is eerder regel dan uitzondering dat ik een handgemeen krijg met diverse personen. Gelukkig vecht ik vrij gemakkelijk, want door een simpele slag met de Wii-remote deel ik een rechtse uit en met de Nunchuk een linkse. Dit werkt allemaal zeer prettig, bovendien leer ik steeds meer technieken, zonder dat de combinaties van bewegingen en knoppen moeilijk worden. Vlak voor de mokerslag waarmee ik iemand uitschakel krijg ik nog de mogelijkheid om diegene te vernederen, door hem bijvoorbeeld te wassen met speeksel of hem het zogenaamde ‘prikkeldraad’ te geven. En denk nou niet dat ik een pestkop ben, want eigenlijk vecht ik vooral omdat ik daar andere mensen mee kan helpen. Al is het soms wel leuk om een paar tikken uit te delen zonder reden. Ik moet trouwens wel continu op de hoede zijn voor de wachters en agenten, want die zullen dit natuurlijk niet door de vingers zien. Als ik gepakt wordt na een vechtpartij met jongens, na het kraken van een kluis, het gooien van vuurwerk of het uithalen van kattenkwaad, is er vaak nog te ontkomen aan een wachter. Pleeg ik geweld tegen meiden, ouderen of de wachters zelf, dan zijn ze meedogenloos en zorgen ze ervoor dat ik een passende straf krijg.

Buiten de lessen om ben ik praktisch vrij om te gaan en staan waar ik wil, op enkele uitzonderingen na zoals het meidenverblijf en de school op late tijdstippen. In die ‘vrije tijd’ kan ik ook doen wat ik wil. Ik kan doelloos rondlopen, fietsen, skaten of rijden op mijn scooter en daarbij wat herrie schoppen. Ook kan ik diverse dingen kopen en meiden inpakken met chocolade of bloemen, om vervolgens hun harten te veroveren. Dit is allemaal behoorlijk leuk om te doen, maar de verschillende missies die ik dan doen, zijn toch het leukste. Deze missies, die veel van elkaar variëren, voer ik uit voor medestudenten, leraren, politie of voor andere bewoners van het stadje. Zo zorg ik ervoor dat een nerd ongeschonden in de bibliotheek aan komt, help ik een zwerver bij het fixen van een radio of zorg ik ervoor dat de, goor uitziende, kantinejuf een date krijgt met de scheikunde leraar. Zo zijn er tal van originele missies waarbij ik telkens nieuwe zaken vrijspeel en geld verdien om de nodige spullen aan te schaffen.

En er is veel aan te schaffen en te vinden in en rondom de school en in de stad. Zo zijn er legio aan wapens, kleding en verblijfplekken en liggen er overal attributen die ik gebruiken kan, zoals voetballen, frisbees, stenen enzovoort. Alles is zeer detaillistisch in mijn omgeving, want ik kan schuilen in kluizen of in vuilnisbakken en ik kan er zelfs medestudenten in stoppen om ze te vernederen. Ik kan ruiten intikken, brandalarmen af laten gaan en onderbroeken van mensen omhoog trekken. Alles is mogelijk, zolang ik maar om twee uur ’s nachts in bed lig, want anders val ik ter plekke in slaap.

Bullworth en het stadje eromheen zien er ook erg goed uit. Alles is tot in detail uitgewerkt. Mijn medestudenten zien er allemaal verschillend uit en de mensen in de stad lijken ook totaal niet op elkaar. Wel is elk type herkenbaar. Zo hebben de nerds vaak brilletjes op en staat hun gulp open. De vetkuiven bevinden zich vaak op afgelegen plekjes achter de campus en de sportievelingen houden huis op het American Footbal veld. De dialogen die ik met de verschillende mensen voer zijn ook altijd toepasselijk en de muziek die ter ore gebracht wordt, is ook zeer fijn.

Helaas duurt het wel vaak erg lang als ik van de ene naar de andere ruimte moet, wat het avontuur wel een beetje ophoudt af en toe. Als ik even zin heb om iets anders te doen moet ik ook vaak heel ver lopen of fietsen om mijn status op te slaan. Gelukkig wegen deze minpunten niet op tegen de rest van het verblijf op Bullworth. Er zijn zoveel dingen te doen dat ik dit gewoon voor lief heb genomen.

Conclusie

Het verblijf op Bullworth is een zeer bijzondere en vooral erg leuke ervaring geworden. Ik ben gek op de vrijheid die ik heb en er is zoveel te doen dat ik er misschien nog wel een jaar had kunnen blijven. Alle handelingen zijn zeer gemakkelijk uit te voeren, omdat er heel veel goede functies van de Wii-remote en Nunchuk zijn verwerkt. Daarnaast ziet alles er zeer mooi uit en heb ik het sfeertje van de typische Amerikaanse high school geproefd. Iedereen die van vrijheid en stennis schoppen houdt, zou een keer naar de Bullworth Academy moeten komen.