Code Vein 2 is het vervolg op Code Vein. Dit klinkt natuurlijk vrij logisch, maar eigenlijk is de naam het enige waaruit je op kunt maken dat Code Vein 2 een vervolg is. Natuurlijk zijn er flink wat overeenkomsten in het vechten tussen beide games, maar als je kijkt naar het verhaal, dan staan beide game scompleet op zichzelf. Code Vein werd na de release toch wel wat bekritiseerd en het is dan natuurlijk aan de ontwikkelaar om het tweede deel positiever te laten landen. Zelf heb ik het eerste deel nooit gespeeld, maar de meeste lezers wisten dat natuurlijk al, want Wuchang: Fallen Feather was zo'n beetje de eerste soulslike game die ik speelde. Dat gezegd hebbende behandel ik Code Vein 2 dus als een losstaande game.
Het verhaal
In Code Vein 2 stap je in de schoenen van een Revenant Hunter. Je wordt tot leven gewekt door een klein meisje met de naam Lou (Magmell). Zij deelt daardoor als het ware haar hart met jou, welke je op je rug zal dragen voor de rest van de game. Jij bent degene die de wereld moet redden van een mysterieuze kracht, bekend als de Resurgance. Vrijwel alle Revenants zijn veranderd in monsters, of zoals de game het zelf noemt, horrors. Lou kan meer dan alleen jou tot leven brengen: ze kan namelijk ook tijdreizen en in opdracht van Lavinia Voda neemt Luna je mee naar honderd jaar geleden. Niet geheel toevallig vlak voor de oorzaak van dit alles: de Upheaval. De missie is het verleden te veranderen door het lot van vijf legendarische helden te veranderen. Hoe je dit doet, is geheel aan jou. Je zult ze eerst nog moeten vinden en daarvoor zal je heel wat moeten reizen, want eigenlijk weet niemand waar ze zijn. Ondertussen sluit je hechte vriendschappen met anderen en ook met de helden zelf. Dit brengt een emotionele diepgang en zal je keuze in hoe je hun lot probeert te veranderen, diep beïnvloeden. Aangezien het verhaal tijdreizen bevat, heeft het de potentie om flink uit de bocht te vliegen. Dit doet het eerlijk gezegd nergens. Het zit allemaal vrij solide in elkaar.
Presentatie
Hoe goed een verhaal ook in elkaar zit, het moet natuurlijk ook voor het oog en oor prettig zijn, anders gaat dat natuurlijk flink te koste van de immersie en als je iets niet wilt tijdens een goed verhaal, is dat je dingen mist omdat het grafisch niet klopt of dat de audio niet bijpassend is.
Code Vein 2 ziet er op dat vlak gelukkig helemaal niet slecht uit; de wereld is mooi en ook wel melancholisch weergegeven. Het weer komt realistisch over en ook op het geluid is heel weinig aan te merken. De game kent een drietal grafisch modi te weten: performance, quality en ray tracing.
Perfomance legt de prioriteit op 60FPS met een dynamische 1440p-resolutie. Quality legt de focus op native 4K, maar gelocked op 30FPS. Ray tracing gebruikt een 1800p-resolutie gelocked op 30FPS maar dan met, zoals de naam al zegt, ray tracing enabled. Uiteraard zou de performance mode de meest vloeiende beelden moeten geven voor tijdens de gevechten, maar helaas weet de game zelden de 60FPS vast te houden waardoor de combat zeker niet vloeiend aanvoelt. Daarnaast zijn er ook in de andere modi vele framedrops vinden. Dit haalt toch echt een groot deel van het speelplezier weg en helaas is dat niet het enige wat tegenvalt.












Reacties (2)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie