Verder zijn er de nodige settings die veranderd kunnen worden, waaronder twee instellingen voor Ray Tracing. Het blijft toch altijd een leuke toevoeging en het maakt de game net een beetje mooier wanneer je ray tracing in kan zetten. Zeker wanneer je gebruikmaakt van een nieuwe, dure videokaart, is het altijd aan te raden om dit in te schakelen. Ray Tracing verbetert lichtval, schaduwen en reflecties, maar kost vaak wel enorme bergen rekenkracht en het is daarom altijd weer de vraag of het handig is om deze aan te zetten.
Er is ook ondersteuning voor ultrawide-schermen, hoewel deze beperkt is tot een monitor met een standaard beeldverhouding van 16:9. Is jouw scherm net wat wijder, dan krijg je zwarte randen te zien aan de zijkanten van je scherm. Persoonlijk vind ik dit toch een groot gemis. Ik snap dat een ontwikkelstudio niet alles altijd maar kan ondersteunen, maar het had deze PC-versie net wat vollediger gemaakt dan hij nu is.
Wat je ook kiest voor grafische instellingen, Death Stranding ziet er prachtig uit. Ik heb nog nooit eerder zulke mooie landschappen gezien met zoveel details over zulke afstanden. De animaties zijn prachtig en je leeft echt in een spelwereld die absurd en bloedmooi tegelijk is. Dit is allemaal heel goed in beeld te brengen met een geweldige fotomodus, waar ik veel van mijn screenshots voor dit artikel mee heb gemaakt. Vooral de vrijheid die je hebt om je camera te verplaatsen, zorgt ervoor dat je prachtige plaatjes kunt schieten.
Niet alleen de spelwereld ziet er geweldig uit, maar ook de personages, voertuigen en de vijanden zijn tot in de details uitgewerkt. De manier waarop je door het teer moet ploegen voelt heel echt aan en maakt de game spannend, want als je niet kunt rennen, kun je ook niet altijd die verrekte BT’s ontwijken. Op het moment dat je in een soort duikboot door het teer heen reist, worden alle personages in het schip zwart-wit, wat een prachtig contrast geeft met de rest van de spelwereld. Het meest bijzonder vind ik nog Dollman. Dit is een soort levende pop die je aan je broekriem kunt hangen en waarvan alle bewegingen in stop-motion zijn gemaakt. Dit is het gevoel voor detail dat games van Kojima boven de rest uit laat springen.
Reacties (2)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie