Dat ik daarmee de juiste beslissing had genomen, daar was ik al snel van overtuigd. Het begint een tikje rommelig, met een ietwat vrouwelijk ogende dude genaamd Leo die zich bevindt in een vreemd rijk vol machines en zonder een geheugen. Context ontbreekt volledig, waardoor je je als speler in het begin nogal verloren voelt. Een bewuste keuze, zo blijkt al snel, daar dit een perfect excuus is om de dingen die een inwoner van deze wereld als basaal zou zien uit te leggen.
Fantasian: Neo Dimension
Een game met twee gezichten

Een kleine drie jaar geleden maakte ik voor het eerst kennis met Fantasian en Mistwalker, respectievelijk een game en studio waar Final Fantasy-veteraan Hironobu Sakaguchi van aan het roer stond. Dat alleen al was voldoende om mijn interesse te wekken, maar toen bleek dat de game voorbehouden zou blijven aan de Apple Arcade, verdween die ook weer net zo snel uit mijn gedachten. Het was pas toen ik de vraag kreeg om Fantasian: Neo Dimension te recenseren, dat er ergens een belletje ging rinkelen en ik de sprong in het diepe nam.









Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie