Final Fantasy XIII

Het feit dat Final Fantasy X en Final Fantasy XII door het leven gingen als één van de succesvolste spellen op de PlayStation 2, beloofde veel goeds voor de volgende generatie spelcomputers. Een volgend deel in de langstlopende spellenreeks aller tijden mocht daarom niet uitblijven. Onze gebeden zijn gehoord, want nu is hier op papier het almachtige Final Fantasy XIII, waar Microsoft voor het eerst in de fantasiereeks van mag profiteren met de Xbox 360. Ondergetekende ging echter met de geprefereerde PS3-versie aan de slag.

De RPG-reeks van ontwikkelaar Square-Enix staat op de dag van vandaag bekend om zijn prachtige, meeslepende verhalen die zich allen situeren in vinding- en kleurrijke fantasiewerelden. Final Fantasy XIII slaagt hier zoals verwacht volkomen in. Waar White Knight Chronicles, een andere Japanse RPG die onlangs verscheen, volgegoten wordt met clichés, beland je in dit dertiende deel continu op het puntje van je stoel.

Het verhaal, bestaande uit fenomenale CGI-filmpjes en prachtige muziekstukken, gaat over een vloek die over je groep is uitgesproken. De mechanische god Fal’Cie, welke hiervoor verantwoordelijk is, brandmerkt niet alleen je personages, maar brengt ze daarnaast in een lastig pakket. Wanneer je besmet raakt moet je namelijk een doel volbrengen, waar twee slechte uitkomsten aan verbonden zijn. Voltooi je enerzijds de opdracht, dan verander je in kristal en leef je in oneindigheid. Verpruts je anderzijds de opdracht, dan verander je in een monster. Beide uitwegen zijn niet bepaald om over naar huis te schrijven en dat verhoogt de emotionele waarde die het spel bevat. Omdat het verhaal zo een goede indruk achter liet, hebben we besloten hier zo min mogelijk aandacht aan te besteden.

Alhoewel, bij nader inzien verdienen de hoofdpersonages nog een prominente vermelding in dit verslag. Allen komen ze namelijk geloofwaardig over door hun bijzondere persoonlijkheid, de manier waarop ze zijn vormgegeven en niet vergeten de ingesproken stemmen. Toegegeven, we waren vooraf sceptisch over de Engelse stemmen, maar niets bleek minder waar: alle personages zijn van een uiterst geloofwaardige stemacteur voorzien. Voor de westerse versies is zelfs de lipsynchronisatie opnieuw ontwikkeld om zo de gezichtsuitdrukkingen beter tot hun recht te laten komen. Ondergetekende kan zeggen dat Square Enix hier met vlag en wimpel in is geslaagd.



Overigens geldt dit ook voor andere grafische aspecten, waaronder het design, dat ongelofelijk veel variatie kent. Zo bevinden onze helden zich op het ene moment in kleurrijke jungles vol met knotsgekke wezens en obstakels, terwijl ze de andere keer een majestueuze kristalwereld binnentreden. Het kwam slechts sporadisch voor dat we het in een bepaalde omgeving wel voor gezien hadden. Jammer genoeg wel af en toe dus, iets dat te wijten valt aan de lineaire opzet van Final Fantasy XIII. Zo huppel je soms wel erg lang één en dezelfde weg om vervolgens in aanraking te komen met een gevecht of tussenfilmpje. Nergens word je getrakteerd op zijweggetjes, stadjes om voorwerpen te kopen, minigames en zelfs niet op zijmissies.

Het proces om je personages te ontwikkelen toont eveneens gebreken. Dit systeem gaat door het leven als het Crystarium, waarmee je verdiende punten om kunt zetten in extra aanvalskrachten en nieuwe aanvallen. Elk personage heeft meerdere Crystariums waarin hij of zij zich in kan specialiseren, zoals in een Ravager (magiër) of Medic (dokter). Het komt echter regelmatig voor dat je een personage nog verder wilt laten groeien in een bepaalde rol, maar dat dit onmogelijk is doordat je Crystarium op dat moment nog te beperkt is. Hierdoor word je als het ware gedwongen om je punten elders in te investeren, waardoor iedereen uiteindelijk alsnog hetzelfde personage krijgt. Je kunt weliswaar je wapens en accessoires upgraden met voorwerpen die je hebt gevonden, maar daar is alles mee gezegd wat betreft de ontwikkeling van je personages.



Uiteindelijk komt het erop neer dat Final Fantasy XIII minder Final Fantasy is geworden. Dit kunnen we ook afleiden uit het vechtsysteem. Je kunt het vechten het best beschouwen als een combinatie tussen die van het tiende deel (turn-based) en het twaalfde deel (active-based). Met als uitkomst dat de gevechten active-based zijn waarbij je niet vrij kunt rondlopen. In dit vechtsysteem draait het voornamelijk om op een zo efficiënt mogelijke manier snel te wisselen tussen de eerder genoemde rollen (magiër, dokter) die je teamgenoten kunnen aannemen. Voor de luieriken onder ons is er een auto-battle functie, waarmee de computer de aanvallen voor je uitkiest. Spijtig genoeg heeft deze functie zijn tol geëist van de eerste 10 á 15 uur van Final Fantasy XIII, aangezien je met alleen de X-knop de gevechten winnend kon afsluiten. We vlogen dus door de beginscènes heen, onder meer doordat je gezondheid na ieder gevecht wordt bijgevuld.

Het is op papier een eeuwige klus om alles van het vechtsysteem toe te lichten, maar neem van ons aan dat, naarmate het spel vorderde, het vechten alsmaar leuker werkt, mede dankzij enkele nieuwigheden, waaronder oproepbare monsters. Square-Enix beweerde vier jaar te hebben gewerkt aan het vechtsysteem en dat heeft zeker zijn vruchten afgeworpen. Het werkt dynamisch, verloopt lekker vlot en het menu is erg prettig om mee te werken. De presentatie van Final Fantasy XIII is sowieso van een fantastisch niveau. Zo zijn er geen laadtijden en framedrops te bespeuren en is alles wat je tijdens je avontuur hebt meegemaakt terug te bekijken en te lezen. Niets meer dan lof voor de ontwikkelaar op dit gebied, al zorgen de eerder genoemde minpunten er wel voor dat we hier allerminst te maken hebben met het beste deel van Final Fantasy.

Conclusie

Laat je niet misleiden door het feit dat dit het dertiende deel is van Final Fantasy, want Square-Enix heeft zoals verwacht weer eens een ijzersterk deel afgeleverd. Het behoort weliswaar niet tot de beste delen van de langlopende RPG-reeks, maar dankzij het meeslepende verhaal, de intrigerende personages en het briljante vechtsysteem moet iedere liefhebber van het genre een kans geven aan Final Fantasy XIII. Ze dienen echter wel over prominente minpunten, zoals de strikt lineaire opzet en de RPG-gebreken, heen te kijken.