Lara Croft Tomb Raider: Legend

In 1996 kwam de game ’’Tomb Raider: Featuring Lara Croft’’ op de markt. De game kreeg al snel lovende kritieken van de pers en ook bij de gamers viel de game in de smaak, met name vanwege de goede gameplay, mooie graphics en Lara’s flinke voorgevel Ook ’’Tomb Raider II: Starring Lara Croft’’ werd uiteindelijk een succesvol vervolg. Daarna ging het echter bergafwaarts met de franchise. De kwaliteit van de games werd steeds minder en na het dieptepunt ’’Tomb Raider: The Angel of Darkness’’ besloot uitgever Eidos het roer om te gooien. Ontwikkelaar Core Design werd aan de kant gezet voor Crystal Dynamics. Inmiddels is de nieuwste telg in de reeks uitgekomen genaamd Tomb Raider: Legend. Of de game het niveau van de eerste delen weet te behalen lees je in deze review.

Met Legend is de serie teruggegaan naar zijn roots. Waar we in de laatste delen vooral veel steden en gebouwen zagen passeren kunnen we in Legend eindelijk weer datgene doen waar de serie voor staat: grafroven. De game begint met een flashback waarin we een jonge Lara en haar moeder in een jet zien, die uiteindelijk neerstort in het Himalaya gebergte. Daarna springen we voorwaarts naar het heden en zien we een volwassen Lara klauteren op een bergwand in Bolovia. Over het verhaal valt niet bijster veel te vertellen. Lara gaat onderzoek doen naar de dood van haar moeder en uiteindelijk zal ook de legende van Koning Arthur en de Ridders van de Ronde Tafel een belangrijke rol in de game gaan spelen. Je zult op zoek moeten gaan naar delen van een eeuwenoude schat om de mysterieuze dood van Lara’s moeder op te helderen. Tijd om met Lara weer een spannend avontuur te beleven.

Om deze schat uiteindelijk in zijn geheel te bemachtigen moet Lara weer een hoop uiteenlopende locaties bezoeken. Deze verschillen van Bolivia en Japan tot Nepal en Engeland. Eenmaal op plaats van bestemming gearriveerd moet er weer een hoop geklommen, gesprongen en gepuzzeld worden. Wat dat betreft heeft de game veel van Prince of Persia geleend en goed uitgewerkt. Vergeleken met voorgaande games speelt Legend een stuk soepeler wat de gameplay zeker ten goede komt. Je zult weer langs richels klimmen, om palen heen slingeren en van hot naar her springen. Het wereldberoemde stapje om een sprong perfect uit te voeren behoort eindelijk tot het verleden. Als je niet helemaal goed springt zal Lara bijvoorbeeld een richel met één arm vast weten te pakken. Door op de actieknop te drukken zal ze haar grip verstevigen en komt alles op z’n pootjes terecht. De puzzels in de game vormen vaak de kern van het level. Ze zijn niet moeilijk en spreken meestal voor zich. Je zult zo nu en dan een hendel over moeten halen, iets kapot moeten schieten of ergens zien te komen om een puzzel op te lossen. Deze platformactie vormt de basis van de game.

Natuurlijk zal er, evenals in voorgaande delen, ook weer het nodige schietwerk moeten worden verricht. Zo nu en dan zul je het moeten opnemen tegen een aantal bad guys die naar de volgende wereld moeten worden geholpen. Je hebt weer de beschikking over je twee pistolen en de keuze voor een alternatief wapen. Het schietwerk is vrij rechttoe rechtaan en vormt geen echte uitdaging. Lara beschikt echter over de mogelijkheid een aantal leuke trucjes uit te voeren. Zo kan ze zich afzetten tegen haar tegenstander, waardoor een soort bullet-time effect geactiveerd wordt. Ook kan ze trapbewegingen uitvoeren en beschikt ze over de mogelijkheid haar tegenstanders te tackelen. Op die manier kun je wat variatie brengen in de actiegedeeltes van de game. Naast het afknallen van de vijand is er ook interactie met de omgeving. Zo is er in Bolovia een moment waarbij je tegenstanders kan omleggen door ze onder een hoop stenen te begraven. In andere levels kun je weer explosieve vaten tot ontploffing brengen. Een nadeel is dat de variatie aan vijanden erg beperkt is. Je ziet voornamelijk dezelfde mannetjes verschijnen en hier en daar is er een levelbaas waarmee moet worden afgerekend. Exotische dieren, zoals we die kennen uit de eerste Tomb Raider games komen bijna niet aan bod, wat erg jammer is.

Om voor wat afwisseling te zorgen hebben de makers er ook gameplay in de vorm van racen ingestopt. Je zult zo nu en dan je weg op een motor moeten vervolgen. Tijdens je rit zul je vijanden achter je aan krijgen die je vervolgens van hun motor of wagen moet zien te schieten. Mocht je health aan de lage kant zijn dan is er nog de mogelijkheid om onderweg een medipack/medkit te pakken. Ook tijdens je ritje op de motor is er interactie met de omgeving. Je zult van schansen moeten springen, blokkades uit de weg moeten ruimen en ook zullen de explosieve vaten weer van de partij zijn. Dit motorrijden is erg arcade, maar het zorgt wel voor de nodige afwisseling. In de game komen ook zogenaamde actiescenes voor, zoals we die kennen uit Resident Evil 4. Zo zul je tijdens een filmpje de juiste knoppen in moeten drukken om Lara in deze wereld te behouden.

Tomb Raider Legend bevat ook minpunten. Zo bevat de game hier en daar glitches, waardoor ik meerdere malen de game opnieuw moest opstarten. Ook irritant zijn de laadtijden in de game. Mocht je ergens in een level het loodje leggen dan zul je toch wel enige tijd moeten wachten voor je eindelijk weer verder kan. Het grootste minpunt van de game is de speelduur. Normaal gesproken ben ik van mening dat een game best kort mag zijn. Het is tenslotte de ervaring waar het om draait. Bij deze game had ik echter het gevoel dat het avontuur nog lang niet voorbij was toen ik de credits over m’n scherm zag rollen. Doordat ik vorige delen gespeeld heb zat ik te wachten op een game van minimaal twintig a dertig levels, maar na zeven levels zat het avontuur er al op. Daarna is er nog de mogelijkheid om artefacts te verzamelen en time trials te halen en je kunt ook een bezoekje brengen aan Croft Manor. Hierdoor kun je een aantal zaken vrijspelen, waaronder cheat codes en outfits voor Lara.

Met Legend is de Tomb Raider reeks weer op het goede spoor. De game biedt soepel en goed uitgewerkte gameplay, gecombineerd met mooie graphics en goede muziek. Het avontuur mag dan aan de korte kant zijn, het einde biedt genoeg perspectief voor een vervolg. De game is naar mijn mening niet zo goed als de eerste twee delen, maar Crystal Dynamics heeft laten zien dat de Tomb Raider reeks nog lang niet tot het verleden behoort. Laat dat vervolg dus maar komen!