Mario & Sonic op de Olympische Spelen

De Olympische Spelen staan weer voor de deur. Dit keer staat heel China op zijn kop om dit grootse sportevenement zo interessant mogelijk te maken. Natuurlijk gaan de belangen van een sportevenement als deze veel verder dan alleen de sportieve prestaties. Allerlei industrieën zullen hier hun slaatje uit willen slaan en zo ook de gamesindustrie. Zelfs Mario en Sonic doen hier aan mee en dit keer zelfs in één spel. Na Mario en Sonic at the Olympic Games voor de Nintendo Wii is er ook een versie uitgebracht voor de Nintendo DS. De bewegingsgevoelige besturing maakt hier plaats voor een touchscreen- en knoppenbesturing. Of dit geslaagd is lees je in deze review.

Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik, buiten de deelname van het Olympisch voetbalelftal van Oranje, vrij weinig belangstelling heb voor dit sportevenement. Toch heeft dit weinig invloed gehad op het spelen van Mario & Sonic at the Olympic Games, want Mario en Sonic zijn nog altijd dé gamehelden voor mij. De besnorde loodgieter doet het de laatste jaren wat beter dan de blauwe egel, maar de Olympische Spelen lijken hét terrein om hun eeuwenoude geschil op een sportieve manier uit te vechten. Natuurlijk zijn Mario en Sonic niet de enige die mee doen aan dit evenement. Ze zijn samen met al hun vrienden en zelfs vijanden gekwalificeerd voor dit toernooi. Zo zullen onder andere Luigi, Wario, Bowser, Peach, Vector, Eggman, Amy en Tails aanwezig zijn. Het verschil tussen deze personages zit hem in snelheid, behendigheid, uithoudingsvermogen en kracht.

Je zult dus per sport moeten kiezen welk personage er het meest voor geschikt is. Al heb ik het idee dat het niet erg veel uitmaakt, omdat de sterke Vector gemakkelijk laatste wordt bij het kogelslingeren waarbij de minder krachtige Daisy de winst pakt. Dat even terzijde. De game kent behoorlijk wat sporten die beoefend kunnen worden. Zo zijn er verschillende atletieksporten zoals de 100 meter sprint, hordenlopen, verspringen en speerwerpen. Daarnaast kun je nog zwemmen, boogschieten, kleiduif schieten, tafeltennissen, trampoline springen, fietsen enzovoort. In totaal zijn er ongeveer vijftien sporten te vinden, die ieder anders bestuurd worden.

Helaas komt hier de reclameslogan ‘Ga toch krassen, dan win je nog eens wat!’ vaak om de hoek kijken. Het komt er namelijk op neer dat je bij veel sporten snel heen en weer moet krassen of het touchscreen. Dit is niet heel erg, maar het geeft je ook niet het gevoel dat je er echt goed in kunt worden. Gelukkig wordt dit krassen wel doorbroken tijdens bepaalde spellen. Zo zul je bij het zwemmen telkens naar adem moeten happen. Dit doe je door op het juiste moment de R of L knop in te drukken. Andere sporten worden niet met het touchscreen bestuurd. Zo zul je bij tafeltennissen en schermen gewoon de knoppen moeten gebruiken. Helaas is de gameplay hier nog niet echt diepgaand. Wat misschien wel uniek is, en tegelijkertijd ook wel ongelukkig, is het gebruik van de microfoon. Sporters zullen namelijk beter presteren door een aanmoedigend publiek. Voorafgaand aan bepaalde sporten kun je je karakter oppeppen door met de juiste timing voor de microfoon te klappen. Het schijnt dat ze hierdoor verder springen, maar je moet na het klappen wel razend snel je stylus pakken om het heen en weer gekras op te pakken. Enerzijds is het wel grappig, maar een doorslaand succes is het niet te noemen.

Het gevoel dat overheerst bij Mario & Sonic is dat je er niet echt goed in kunt worden. Dit komt vooral door de vrij simpele gameplay. De behoorlijke hoeveelheid aan minigames en verschillende modi is wel oké en het is ook leuk om te spelen, maar de vraag is voor hoelang? De game kent een naast een single event onder andere een mode waarin je missies moet voltooien en een mode waarbij je over drie sporten zo hoog mogelijk moet eindigen. Hiermee kun je weer andere sporten, modi en medailles onthullen. Ook staat er weer een leuk Wifi-logo op het hoesje. Helaas staat deze er enkel op, omdat je scores kunt uploaden en vergelijken met anderen over de hele wereld. Een online spelletje zit er dus niet in. Ik vraag me overigens ook af, of het wel leuk was geweest om te weten wie het hardst kan krassen. Er is wel een offline-multiplayer aanwezig in de game, die waarschijnlijk ook maar voor even leuk zal zijn. De reden hiervoor is, zoals ik eerder meldde, dat je er niet echt goed in kunt worden.

De game doet op audiovisueel gebied wel zijn ding. De graphics zijn op beide schermen geheel driedimensionaal en de personages zien er allen goed uit. Daarnaast zijn de menu’s ook erg overzichtelijk. Ieder personage heeft zijn of haar eigen stem en de overige geluiden in de game zijn gewoon puik.

De vele verschillende sporten zijn wel leuk om te spelen en zien er ook goed uit. De vraag is alleen voor hoelang? Er zit heel weinig diepgang in de game, waardoor het eigenlijk lijkt op een compilatie van internetspelletjes die scholieren veelal in tussenuren zullen spelen. Gemengde gevoelens overheersen bij deze game. Met een onvoldoende zou ik Mario & Sonic tekort doen, maar door er veertig euro aan te spenderen doe je het tweetal teveel goeds aan.