Reach is verschenen op drie verschillende platformen: PlayStation VR2, Meta Quest en op Steam voor PCVR gaming. Mijn review behandelt de PSVR2-versie. Het voordeel van deze versie ten opzichte van de Steam-versie, is dat deze out of the box goed werkt, daar waar de Steam-versie volgens meerdere berichten nogal wat issues kent. Hier ga ik verder niet heel diep op in, maar dat de game een paar bugs kent, is niet te ontkennen.
Het verhaal van Reach
Rosa, een stuntvrouw, gaat terug naar haar roots om herinneringen op te halen aan haar zusje die op jonge leeftijd overleden is. Hiervoor beklimt ze uit nostalgie een kerk.Eenmaal boven in de kerk aangekomen, kijkt ze naar buiten waar ze zich plotseling in het epicenter van een aardbeving bevindt. Waar ze net alle moeite heeft gedaan om naar boven te komen, is ze binnen no-time een flink aantal meters onder de oppervlakte terecht gekomen, waar ze allerlei vreemde dingen zijn gebeurd, zoals lokale zwaartekracht bubbels en hele scheuren in het aardoppervlak en daaronder. Opeens ziet ze een drone vliegen en ze besluit het kleine robotje te volgen om toch enigszins ergens een veilig heenkomen te vinden. Dit is het begin van een groots avontuur, waar Rosa op ontdekkingstocht gaat in een grote ondergrondse wereld en daarbij ook dingen over haar verleden ontdekt. Meer van het verhaal ga ik je niet vertellen, maar dat het filmisch is, moge inmiddels wel duidelijk zijn.
Reiken naar randjes en klimmen en klauteren
En daarnaast nog een beetje springen en nog meer klimmen. Dat is de belangrijkste gameplay mechanic die je zult vinden in Reach. Je kan de game zowel staand als zittend spelen en zoals het een echte VR-titel betaamd, zul je veel met je armen bezig zijn. Het grootste deel van de game speelt zich ondergronds of hangend aan muren af. Het lijkt wel of er constant "the floor is lava" gespeeld moet worden. Er gaan geen twee à drie minuten voorbij of je bent weer aan het klimmen, springen of klauteren. Hoe dit werkt wordt je allemaal uitgelegd in de verrassende tutorial die de game je biedt. Hierin klim en klauter je naar het eindpunt en na enkele tijd krijg je ook de beschikking over een vuurwapen en een boog. Het schieten met een vuurwapen gaat best vloeiend, al is het mikken niet heel erg makkelijk. Als ik het vergelijk met een Arizona Sunshine Remake, dan is dat in die game een stuk natuurlijker. Helaas vond ik de boog niet veel makkelijker, eerder zelfs moeilijker, zeker in de manier hoe je de boog aanspant en vasthoudt. Dat heb ik in Horizon: Call of the Mountain ook al eens een heel stuk beter gezien. Tevens duurt het vrij lang totdat je, afgezien van de tutorial, een wapen in je handen krijgt om echt het gevecht aan te gaan.
Ik kan zeggen dat ik op Kayak VR na vrijwel nooit problemen heb gehad met VR games, maar het constante klimmen en klauteren deed mij flink zweten, waardoor de vermoeidheid toch elke keer vrij snel toesloeg en ik gewoon even moest pauzeren. Met andere games die ook over flink wat klauter- en klimwerk beschikken, zoals voornoemde game, heb ik dat totaal niet gehad. Wat mij betreft is dit dus echt een gevalletje van "overdaad schaadt".
In een poging de parkour, en vooral het springen, realistisch te maken, zul je bij het springen je armen moeten bewegen. Dit is best leuk gedaan, maar zorg er wel voor dat je echt de ruimte hebt, anders wil er nog wel eens onverwachts een blikje Pepsi Max Lemon over een schaaltje jellybeans heen vallen.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie