Red Steel

Vlak voor de E3 kwamen er dan eindelijk ingame beelden voor de Nintendo Wii naar buiten. Red Steel was (na het filmpje van Metroid Prime 3 in 2005) de eerste game voor de Wii waar wij wat van zagen. Iedereen was razend enthousiast over het concept waar zowel met Katana’s als met geweren gevochten wordt. Natuurlijk was iedereen dol enthousiast, omdat de mogelijkheden met de Wii-mote op dat moment ongekend leken. Zwaaien met de Wii-mote is zwaaien met de Katana en richten met de Wii-mote is richten met je geweer. Hartstikke gaaf toch? Maar hoe is dit concept uit gewerkt? Dat lees je in deze recensie.

Het verhaal in Red Steel is simpel gebleven. De vader van je vriendin zit bij de Yakuza en heeft een Katana in zijn bezit waarop andere bendes het gemunt hebben. Zij ontvoeren jouw vriendin om dit wapen te bemachtigen. Jij steekt daar natuurlijk een “Katana” voor. Jij moet dus alles uit de kast halen om haar te redden.

Dat is precies wat Ubisoft heeft gedaan. De graphics van het spel liggen boven het niveau van de gemiddelde Wii-game tot op heden. Ubisoft heeft de graphics slim aangepakt. Ze hebben namelijk personages in een bepaalde, ietwat cell-shaded stijl getekend waardoor ze er erg gedetailleerd uit zien. De omgevingen, die een goede Japanse sfeer neerzetten, zijn ook erg goed vorm gegeven. De verre hoekjes in ieder gebied zijn grafisch wat minder uitgewerkt, waardoor er meer capaciteit overblijft om de hoofdwegen in het spel wel er erg mooi uit te laten zien. Knap werk van Ubisoft, want tijdens de ontwikkeling is er lang met Gamecube engines gewerkt. Grafisch ben ik dus behoorlijk tevreden over deze game, maar hoe zit het met de rest?

Zoals het kopje al doet vermoeden is de muziek in Red Steel echt geweldig. Je loopt door de levels heen en wanneer er vijanden komen hoor je harde rockmuziek afgewisseld met sfeervolle Japanse deuntjes. Dit vond ik persoonlijk erg tof. De geluidseffecten zijn ook goed uitgewerkt. Dit komt vooral door de box in de Wii-mote waardoor geluiden komen als het blokkeren van een zwaard en het herladen van je gun. De voice-acting is redelijk, maar valt wel in herhaling.

De controls in de game zouden erg goed moeten werken, afgaande op de functies van de Wii-mote, maar helaas is dit niet perfect. Het is namelijk het geval dat het zwaardvechten niet synchroon loopt met jou bewegingen. Sterker nog, er zijn een aantal voorgeprogrammeerde moves die je gebruiken kunt met het spelen. Op zich is dit niet zo erg, want wanneer al jou bewegingen precies op het beeld geproduceerd zouden worden, dan moet je wel goed kunnen zwaardvechten. In het beging is het vrij beperkt, met een horizontale en verticale slag heb je het wel gehad, maar naar mate het spel vordert leer je steeds nieuwe bewegingen. Na de eerste paar zwaard gevechten zul je een gebroken zwaard krijgen waarmee je kunt blokken. Dit doe je met de Nunchuk. Het draaien om je vijand heen doe je ook met de Nunchuk en met een druk op de knop kun je slagen ontwijken. Dit is wel aardig uitgewerkt. Helaas kun je niet ten alle tijden je Katana pakken. Af en toe kun je een vijand wegslaan als ie dichtbij komt, maar een echt zwaardgevecht kom je af en toe tegen, wanneer je bepaalde personages tegen komt. Tijdens het zwaardvechten kun je respectpunten krijgen, wanneer je een vijand niet de knock-out klap uit deelt, maar hem weg laat gaan.

Het richten met de geweren gaat vrij goed. Je hebt een puntje of een vizier op je beeldscherm als cursor en daarmee kun je mikken. De Wii-mote komt hierbij goed tot zijn recht. Met de A-knop kun je vijanden locken. Wanneer je dan de Wii-mote naar voren beweegt zoom je in op hem. Dit werkt aller aardigst. Een minpuntje is dat het draaien wat langzaam gaat. Het gaat niet veel sneller dan met een gewone controller. Wat wel vet is, is dat de actie zich veel op meerdere verdiepingen afspeelt. Vijanden op balkonnen en trappen zijn meer regel dan uitzondering. Dit zag je eerder niet zo veel terug in console shooters. Naast al deze dingen is het ook mogelijk de tijd te bevriezen. Hierdoor heb je even de tijd om alle vijanden te locken en ze super snel achter elkaar neer te knallen.

Het openen van deuren, het herladen van wapens, het gooien van granaten en het omgooien van tafels waar achter je dekking kunt zoeken gaat allemaal via de nunchuck. Dit komt hier goed tot zijn recht.

De leercurve bij de besturing in mijn ogen niet zo heel groot. Na een half uurtje heb je het wel aardig onder de knieën en naarmate het spel vordert lukt het allemaal steeds beter. Wel is het duidelijk dat dit een launchgame is die nog niet het maximale uit de kast haalt, want ik ben er van overtuigd dat de besturing veel beter kan. Deze conclusie trek ik, omdat het richten bij Call of Duty 3 al een stuk soepeler is.

In Red Steel loop je veelal over vooraf uitgezette paden. Het komt weinig voor dat je meerdere kanten op kunt gaan. Daarnaast ben je vrijwel het hele spel aan het schieten. In het begin echt extreem veel, later wat minder. Overigens is het schietwerk met daarbij de muziek wel zeer vermakelijk. Het wordt zo nu en dan afgewisseld met een zwaardgevecht. Deze doen zich zoals eerder gezegd alleen op vaste punten in het spel voor. Het spel zelf speel je erg snel uit. Meer dan 10 á 15 uur heb je echt niet nodig om het te voltooien. Gelukkig kun je missies opnieuw spelen en zijn er een paar multiplayermodi die je nog wel een paar uurtjes zoet houden.

Conclusie

Het concept van Red Steel leek erg goed, maar laat hier en daar nog wat te wensen over. Zowel het zwaardvechten als het schieten voelen aardig aan, maar kunnen sowieso beter. Het verhaal is niet echt diepgaand en je bent zo door de single player heen. Toch is het spel leuk om te spelen voor iedereen die van shooters houdt, al moet je wel even wennen aan de controls. Ben je opzoek naar een leuke game voor je Wii en heb je Zelda al, dan is Red Steel zeker geen miskoop. Het voldoet niet helemaal aan de hoge verwachtingen, maar laat zien dat shooters op de Wii nog best een goede toekomst tegemoet gaan. Geruchten van Red Steel 2 gaan al in de ronde, hopelijk perfectioneert Ubisoft dit concept dan, want er had meer ingezeten.