Resident Evil Requiem

Leon is vooral bekend van de eerdere delen van Resident Evil, waarin hij een belangrijke rol speelde. Hij was de ster van de show in Resident Evil 2, 4 en 6. Inmiddels is hij overduidelijk ouder geworden en je ziet dat zijn strijd tegen het T-Virus zijn tol eist. Toch is hij zijn humor niet verloren en spuwt hij de ene grappige oneliner na de andere uit.

Hij ziet nog net dat iemand ervandoor gaat met Grace en hij besluit om hen te volgen. De slechterik ziet eruit alsof hij ongeveer drie mensenlevens lang geen zonlicht meer heeft gezien en hij draagt een wapen dat kleine gifpijltjes afschiet met het T-Virus, waardoor omstanders veranderen in zombies.

Leon zal nu eerst ervoor moeten zorgen dat hij de zombies verslaat. Hier maak je kennis met de combat van deze game. Die is voor Resident Evil-begrippen verbazingwekkend soepel. Leon schiet er lustig op los en op het moment dat een zombie in zijn hoofd is geraakt, is het soms mogelijk om hem omver te trappen. Ook heeft Leon een bijl waarmee hij een finisher kan uitvoeren.

Dit is eigenlijk Leon in een notendop. Waar Grace vooral de horror op zich neemt, is het Leon die er met de actie vandoor gaat. Hij is de ervaren man die weet waar hij tegenover staat en hij laat zich niet zo snel meer verrassen.

Er zitten een paar geweldige momenten in als je met Leon speelt. De mooiste momenten komen door de zombies. Het is onder andere mogelijk om een kettingzaag te bedienen. Dan hak je door de zombies heen alsof het rotte planken zijn, maar als een zombie Leon te pakken krijgt, laat hij de zaag vallen. Een zombie kan dan de zaag optillen, maar verwacht het gewicht niet, waardoor hij probeert zijn evenwicht te houden, terwijl hij roekeloos met de kettingzaag om zich heen zwaait, met alle gevolgen van dien. Het is een heerlijk klungelig tafereel dat nooit gaat vervelen.

Er zijn ook wat mindere momenten met Leon. Hier en daar zie je dat het soms lijkt of CAPCOM iets te veel met de game wil doen. Dit had ik vooral bij enkele eindbazen. Ergens in de game is er een grote spin. Grafisch ziet die spin er prima uit, maar hoe hij zich voortbeweegt, komt op bepaalde momenten een beetje klungelig over. Dan lijkt hij meer over de grond te zweven dan dat hij werkelijk over de grond loopt. Dit soort dingen heb je bij iedere game, maar omdat deze game bijna perfect omgaat met dit soort animaties, valt het extra op.

Grace en Leon wisselen elkaar regelmatig af en dit is geweldig gedaan. Met Grace ga je dan een typisch Resident Evil-traject af. Je verkent een ruimte, verzamelt spullen en eigenlijk is die hele ruimte een puzzel om verder te komen. Dit doen ze zo briljant dat je nooit het gevoel hebt dat het te ingewikkeld wordt, maar in het begin heb je echt geen idee waar je aan toe bent. Zeker voor mensen die voor het eerst een game uit de serie spelen, is dit even wennen.

Wanneer je met Grace het doel hebt bereikt, ga je naar Leon. Als Leon op dezelfde locatie komt als waar Grace net was, lopen daar de zombies nog rond die Grace heeft gespaard, zodat Leon heel handig het laatste schoonmaakwerk kan uitvoeren, wat altijd weer een feestje is. Met Grace kunnen zombies oprecht vervelend zijn, maar Leon maakt er gehakt van.

Met Grace kan de game op momenten redelijk eng zijn en veel mensen houden er dan niet van om in first-person alles te spelen. Gelukkig kun je in deze game met beide personages kiezen of je ze in first- of third-person wilt spelen en dat is geweldig. Het advies is om Grace in first-person te doen en Leon in third-person en dat is ook echt de beste manier om deze game te ervaren. Er zijn echter mensen die er de voorkeur aan geven om Grace in third-person te spelen en dat kan zonder verdere problemen. Leon in first-person is naar mijn mening wel een beetje ongemakkelijk. Het is wel leuk om een keer gedaan te hebben.

Het leuke van Resident Evil is dat de games niet al te lang duren. Ik was met mijn eerste playthrough ongeveer vijftien uur kwijt. Howlongtobeat geeft hier elf uur voor, maar ik ben een langzame speler. De tweede run ga ik gemakkelijk onder de tien uur halen, omdat je nu precies weet waar je moet zijn en wat je moet doen. Zo kun je jezelf steeds uitdagen de game een beetje sneller uit te spelen en daar is Resident Evil altijd enorm geschikt voor. Ik kan daar persoonlijk erg van genieten.

Grafisch is deze game subliem. Ik denk dat ik niet overdrijf als ik zeg dat deze game absoluut hoort bij de mooiste en best geoptimaliseerde games die er momenteel zijn. Het is echter wel zo dat dit ook de eerste horrorgame is die echt volledig tot zijn recht komt wanneer ray tracing volledig aanstaat. Er zijn veel momenten dat je in het donker loopt met een zaklantaarn en hier is ray tracing op zijn best.

Hoe indrukwekkend de game eruitziet, zie je vooral als je met Grace speelt. Dan speel je in wat kleinere omgevingen met smalle gangen en krankzinnig veel detail en zie je wat een moeite de ontwikkelaars hebben gedaan om er iets van te maken.

Hij is er eindelijk. Er werd heel veel beloofd over Resident Evil Requiem en CAPCOM heeft geleverd. De game ziet er prachtig uit, de monsters zijn eng en Grace en Leon zitten lekker in hun element. Hou jij van Resident Evil? Dan hoef je niet na te denken over de aanschaf van deze game. Hou jij van horrorgames in het algemeen? Dan is dit ook zeker een aanrader. Ben jij niet zo gek op games die op momenten eng kunnen zijn? Dan adviseer ik wel om er even goed over na te denken. Hij kan op momenten flink eng zijn.