Resident Evil: Revelations

Een blik op mijn collectie games voor de Nintendo DS zegt genoeg: Op Metriod Prime Hunters na heb ik geen enkele first of third person shooter. Achteraf is de reden daarvan erg simpel: het systeem is er gewoon niet geschikt voor. De PSP was er met één analoge stick net iets beter voor geschikt, maar ook daarbij miste je iets. Onbegrijpelijk is het dan ook dat Nintendo de 3DS met slechts één analoge stick heeft uitgerust. Maar de knappe koppen uit Kyoto hebben daar iets op gevonden: de Circle Pad Pro. Een tweede stick die je gewoon aan je 3DS vast kunt maken. En juist deze toevoeging heeft ervoor gezorgd dat Resident Evil: Revelations een ontzettend vette game is geworden.

Oké, een designerprijs zal Nintendo nooit winnen. Het stukje hardware is namelijk hondslelijk, maar ontzettend functioneel. In Resident Evil: Revelations loop je met de linker analoge stick en gebruik je de rechter om je wapen te richten en om om je heen te kijken. Het werkt bijna net zo goed als op de console, maar enig nadeel is wel dat de A-,B-,X- en Y-knop moeilijker te bereiken zijn. In het geval van Revelations is dat echter niet zo’n punt, omdat je de knoppen niet erg vaak nodig hebt.

Het snelle richten en om je heen kijken is van groot belang, omdat Resident Evil: Revelations laat zien hoe een goede horrorgame zou moeten zijn. Smalle gangetjes, vreemde geluiden, knipperende lichten en vele andere factoren geven je een beklemmend gevoel. Het spel is de perfecte combinatie van de angstaanjagende eerste delen uit de reeks en het meer actierijke vierde en vijfde deel.

Op sommige momenten loop je minuten lang door stille ruimtes en schrik je je plots het leplazerus, terwijl je later opgesloten zit in een ruimte met vele vijanden en met weinig ammunitie. Echter zijn er ook scènes die niet echt in de game thuishoren en niet echt goed aanvoelen. Vooral de scènes waarin je Chris Redfield bestuurt lijken een beetje geforceerd. Een voorbeeld is dat je van een rots afvalt, gewond raakt en vervolgens liggend op de grond aangevallen wordt door een groep gemuteerde wolven. Dat onder toeziend oog van je compagnon, die weinig doet om je te helpen.

Gelukkig speel je het gros van de game met Jill Valentine, die op zoek is naar Chris. Samen met haar compagnon Parker Luciani, die al net zo behulpzaam is als de compagnon van Chris en daarbij ook continu irritante opmerkingen maakt, verken je het cruiseschip waarop Chris gevangen zou zitten. Op dit cruiseschip lijkt het al snel niet helemaal snor en zul je je moeten wapenen tegen de diverse monsters die je tegenkomt. Het verslaan van deze monsters biedt overigens voldoende afwisseling, omdat ze verschillende tactieken vereisen.

Als je klaar bent met het hoofdavontuur, dat wel wat tijd in beslag neemt, dan ben je nog niet klaar met de game. Resident Evil: Revelations kent namelijk een Raid mode. Dit is een online coöp, die wel wat weg heeft van Mercenaries. Echter is het hier zaak om zo snel en efficiënt mogelijk van A naar B te komen en daarmee zoveel mogelijk punten te verzamelen. Van de twintig aanwezige levels, is de laatste helft behoorlijk pittig. Eindbazen uit de main game lopen hier gewoon als normale vijand rond.

De sfeer in Revelations is zoals je mag verwachten van een horrorgame. Je bent geen moment gerust en op de momenten dat je denkt dat er wat komt, gebeurt er vaak niets, terwijl je op andere momenten ineens totaal verrast wordt. De sfeer wordt het best overgebracht wanneer je een koptelefoon opzet, want dan zit je pas echt in de game, die overigens over super mooie graphics beschikt. Het spel is grauw, duister en kent goede lichteffecten. Bovendien zijn de vijanden gedetailleerd en zorgt het 3D-element ervoor dat je meer diepte ziet tijdens het spelen.

Conclusie

Resident Evil: Revelations is één van de betere games die tot nu toe uit is voor de 3DS. Het spel kent een beklemmende sfeer en legt de lat qua graphics hoog voor games die nog komen gaan. Het is jammer dat er enkele geforceerde scènes inzitten, maar over het algemeen speelt het spel perfect. Dat is vooral te danken aan de Circle Pad Pro, want zonder dit stukje hardware was het een stuk minder geweest. Kortom, met de Circle Pad Pro isvdeze game absoluut een aanschaf waard!