Voor zij die de franchise niet kennen: Sucker For Love is een dating sim waarin je om wat voor reden dan ook in aanraking komt met horrors uit het universum van H.P. Lovecraft. In de eerste game was dit jouw voorkeur en riep je ze bewust op, al moest je daarna van hot naar her rennen om rituelen uit te voeren om niet te sterven door niets meer dan hun aanwezigheid. De tweede game maakte dit allemaal wat minder vrijwillig en maakte vluchten en verkennen een groter onderdeel van jouw ervaring in een gigantisch huis. Crush Landing brengt je echter terug naar het comfort van je eigen kamer.

Wat zat er in mijn drinken?
In dit derde deel speel jij als ‘’Dude’’. Dude is een host in een club, hetgeen neerkomt op betaald daten. Op een van die dates ziet hij een vallende ster en wenst hij voor een leven dat meer is dan…dit. Wat hij toen nog niet wist, is dat de die vallende ster zijn huis binnen zou vallen en de vorm aan zou nemen van een behoorlijk aantrekkelijke jonge vrouw die oogt alsof je LSD, GHB en een moderne kunstcatalogus in een blender hebt gegooid.
Dit wandelende abstracte kunstwerk is Hheily en zij is de oorsprong van kleur en licht, en de reden waarom de wereld niet is gehuld in de kille duisternis van de ruimte. Haar krachten zijn echter niet eindeloos en op dit moment staan ze op het punt uit te doven met het vuur dat smeult in de ruimterots. Het is daarom jouw taak het vuur te voeden. In eerste instantie zodat je Hheily kunt verkopen voor faam en rijkdom, maar gaandeweg omdat je haar belang in begint te zien.

Verkeerde kleur
De vlam gaande houden is an sich geen kunst. Er zijn genoeg spullen te vinden in en rondom je appartement om de tijd te overbruggen, zolang je niet zo stom bent om een glas water te gebruiken. Maar wie Hheily niet enkel in leven wil houden, maar ook wil versterken, zal meer moeite moeten doen. Gedurende drie scènes is het nodig om haar objecten van een bepaalde kleur te voeden: rood, oranje, geel, green, blauw en paars. Je appartement is echter in duigen en dus zijn je opties beperkt. Verder van huis gaan is eveneens geen optie, daar de media je woning omsingelt heeft en je niet wil dat ze Hheily vinden.
Waar de gameplay loop op neerkomt, is niet enkel het vinden van de verschillende objecten, maar ook plannen hoe je ze gebruikt. Je kunt je inventory wel vullen met alles wat je tegenkomt, maar onder invloed van Hheily’s krachten muteren planten en kunnen objecten hun kleur verliezen. Hier zit een vast patroon in, maar die uitvogelen is de sleutel om het beste einde te krijgen. En zonder guide of een hoop geluk ga je die niet de eerste keer krijgen. Ikzelf behaalde vijf van de tien eindes voor het true end te bereiken en deed daar een uur of vier over. Echter valt het nog te bezien of ik terugkeer voor de resterende vier eindes.
Crush Landing is in mijn optiek de zwakste van de trilogie, daar de gameplay simpelweg niet weet te prikkelen. Daarnaast is Hheily ook niet zo’n interessante conversatiepartner als bijvoorbeeld Rhok'zan en Auntie Nyan Nyan en enkel boeiend door de absurditeit van haar verschijning en gelaat. In dat opzicht zijn de verschillende karakters die aan je deur komen om wat voor reden dan ook figuurlijk gezien kleurrijker (pun very much intended). Maar dat is niet voldoende om diens zwakkere aspecten te compenseren.
Conclusie:
Je zal me niet horen zeggen dat Sucker For Love: Crush Landing zuigt, maar zelfs in vergelijking met diens voorgangers voelt dit deel wel heel kaal aan. Gameplay is extreem simpel en komt neer op een patroon leren. Gelukkig is de absurditeit van de situatie en de cast vol kleurrijke karakters vermakelijk genoeg om de game te dragen, maar het feit is dat dit de serie eigen is, waardoor Crush Landing in mijn optiek het zwakste deel is.







Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie