Toen ik ongeveer een half jaar geleden in een boekhandel een exemplaar zag van een bekend gaming magazine, leek mijn hart heel even te stoppen. Op de voorblad stond een afbeelding van SHODAN: de AI die de spelwereld van System Shock 2 overneemt. Ik keek naar het emotieloze gezicht en begon te trillen, zweten en voor ik het wist lag ik in foetushouding op de grond te huilen als een kind. Het enige dat ik de verkoopster achter de balie hoorde zeggen was: "Daar zal wel weer iemand te veel naar SHODAN hebben gekeken".
System Shock 2 is de enige game waar ik uit pure wanhoop mee ben gestopt. Deze game is niet echt een horrorgame te noemen, maar stond voor jaren bekend als één van de engste games die er is gemaakt. Inmiddels is dit een beetje achterhaald, maar hij deed voor mij iets wat geen enkel ander stuk media in het horrorgenre voor elkaar heeft gekregen. Het gaf mij een soort angst die je alleen maar krijgt als je werkelijk bang bent voor iets en niet vanwege een paar jumpscares of een beetje smerige plaatjes.
Nu is er de remaster verschenen en is het voor mij tijd om terug te gaan en misschien ook wel om mijn grootste angst in mijn jeugd onder ogen te komen. Ik moet bekennen dat dit niet gemakkelijk is. Niet omdat ik bang ben, maar vooral omdat ik nu wat ouder ben en meer ervaring heb met horror. Ik was echter vergeten hoe onvergeeflijk en moeilijk deze game is.
Het is gemakkelijker te zeggen wat System Shock 2 niet is
Het speciale van System Shock 2 is dat het niet echt in een vakje te stoppen is qua wat voor soort game het is. Je speelt hem in first-person en het zou door kunnen gaan voor een shooter, maar daar schiet je wel heel weinig voor, omdat er niet zoveel ammo aanwezig is. Het is gemakkelijker omschrijven wat deze game niet is, dan wat het precies wel is. Tegenwoordig zouden we het de naam immersive sim geven, maar dat genre bestond toen nog niet en het is ook absoluut niet hetzelfde als bijvoorbeeld Bioshock.
Je begint de game als een rekruut die na zijn training vier jaar dienst moet doen. Je kunt zelf kiezen waar je precies heengaat en bouwt zo ervaring op die je vervolgens meeneemt naar de uiteindelijke plaats waar alles gebeurt. Dit is op een ruimteschip met de fascinerende naam: de UNN Rickenbacker.
De game begint pas echt op het moment dat jouw personage die geen naam heeft, behalve Soldier G65434-2, wakker wordt in een cryo tube. Het blijkt dat er allerlei synthetische apparaten op je lichaam zijn gebouwd en als er daarna een computerstoring ontstaat, vergeet je alles wat er is gebeurd.. Een stem vertelt je wat je moet doen. Je moet naar Deck 4 met de lift. Je bent nu op Deck 1. De lift echter doet het niet en om het aan de praat te krijgen moet je nogal hard je best doen.









Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie