The Alters

De natuurkundige Hugh Everett kwam in 1957 met de theorie dat elk moment dat je een keuze maakt, er ergens een universum is waar deze keuze anders wordt gemaakt. Dus bijvoorbeeld: als je ervoor kiest om een blikje op straat op te rapen, dan is er ergens een universum waarin je ervoor kiest om dit niet te doen en het te laten liggen. Beide keuzes leiden tot een ander gevolg, waardoor die wereld er totaal anders uit gaat zien.

Praten met jouw andere keuzes

Stel je voor: je zou kunnen praten met versies van jezelf die andere keuzes in jouw leven hebben gemaakt dan jij hebt gedaan. Hoe zien zij eruit? Waar gaan die gesprekken over? Hoe confronterend en ongemakkelijk gaat het worden? Ik denk dat de ontwikkelaars van The Alters zichzelf deze vraag hebben gesteld toen ze besloten om The Alters te maken.

In The Alters speel je als Jan Dolski. Deze man wordt op een dag wakker nadat zijn ruimteschip is gecrashed. Na enig zoeken blijkt hij de enige te zijn geweest die de ramp heeft overleefd.

Dit is een probleem. Hij bevindt zich op een planeet waar hij niet in direct contact moet komen met de zon, en om dit voor elkaar te krijgen moet hij zijn basis zo snel mogelijk verplaatsen.

Zijn basis is een enorm wiel waar een groep kamers in zit. Het is de bedoeling dat je het wiel 'rolt' naar een ander deel van de planeet voordat de zon opkomt. Het probleem is dat het wiel niet wil rollen en Jan is er niet toe in staat om er iets aan te doen. Hij heeft een technicus nodig; iemand die weet hoe een groot voertuig gerepareerd moet worden.

Hij krijgt van zijn werkgever de mogelijkheid om gebruik te maken van de quantumcomputer die in het ruimteschip zit. Als hij inlogt in de computer, ziet hij zijn hele leven terug met een aantal belangrijke keuzes die hij gemaakt heeft in zijn leven. Je ziet dat hij op een gegeven moment ervoor kiest om dicht bij zijn ouderlijk huis te blijven in plaats van te verhuizen naar de campus van de universiteit. In plaats daarvan wordt hij een technicus die zijn leven compleet anders invult.

Jan krijgt de instructie een soort printer te bouwen waarmee hij een versie van zichzelf kan 'printen' die bij zijn ouders is gebleven. Deze persoon is technisch genoeg om het ruimteschip te repareren en zo kun jij weg.

Jan the Technician, zoals hij in de game heet, is helemaal in de war. Opeens bevindt hij zich in een realiteit die niet de zijne is en hij verwijt vooral Jan Dolski dat hij nooit echt voor zijn zieke moeder heeft gezorgd. Uiteindelijk, als je het handig speelt, krijg je deze technische man rustig en kun je een band met hem opbouwen.

Daarmee is het probleem nog niet opgelost. Je komt in een nieuw gebied terecht waar je een gigantische rivier met lava over moet steken, maar dit kan niet, want het grote wiel kan niet zo goed tegen lava.

Een survivalgame met twintig 'Jannen'

Allereerst vind ik het gegeven van deze game leuk bedacht. Wanneer je iets nodig hebt wat geen van jouw 'Jannen' kan regelen, print je een Jan uit die een andere keuze heeft gemaakt in zijn leven en ga je verder met de oplossing.

De belangrijkste Jan in dit geval is de Jan die zijn opleiding afmaakt. Dit is Jan the Scientist en hij doet alle onderzoek naar nieuwe apparatuur. Hij is ook meteen de grootste en arrogantste lul van het hele zooitje. Hij vindt zichzelf beter dan de rest omdat hij van alle Jannen de succesvolste carrière heeft gehad. De keiharde waarheid is echter wel dat hij ook de meest waardevolle is van iedereen.