Name: VOIDJOY SkyLark S1 Pro review
Item: VOIDJOY SkyLark S1 Pro
Rating: 60

Deze controller is gemaakt om twee dingen te doen: zo breed mogelijk inzetbaar zijn en makkelijk mee te nemen te zijn. Het eerste is grotendeels gelukt, daar de enige devices die het niet ondersteunen de XBOX en PlayStation zijn. PC’s, smart TV’s, mobiele devices en beide Switches kunnen ermee overweg. Qua makkelijk te vervoeren hebben ze helemaal in de roos geschoten, daar het met zijn rechthoekige design, ingezonken sticks en kleine formaat in de meeste broekzakken zal passen. Dat is echter allemaal op papier. Hoe zit het in de praktijk?

De eerste indruk

De eerste indruk die we kregen, was natuurlijk de verpakking. En dat vertelde ons hélémaal niets. Een neutraal wit doosje zonder zelfs een logo deed ons afvragen wat er binnen was gevallen toen we het ontvingen. Dit was dus de SkyLark, wiens presentatie al net zo sober was in het doosje zelf. De controller in een houder, een receiver en een kabel om die mee op te laden. Geen reclame, geen veiligheidsinformatie, zelfs geen handleiding. En dat laatste bleek best wel een probleem.

Zoals gezegd kan de SkyLark connectie maken met een hoop verschillende devices en dat bovendien op verschillende manieren: bekabeld, draadloos met de receiver en via Bluetooth. Het heeft een vijftal knoppen aan de onderkant zitten om dit te faciliteren en door deze in specifieke combinaties te gebruiken, kun je verbinden met een specifiek device. Voor de Switch 2 heb je bijvoorbeeld Bluetooth mode nodig op het D1-kanaal en in S mode. Daarna moet je pairen om de controller daadwerkelijk te kunnen gebruiken. Waarom dit zo complex moet zijn, daar zal vast een reden voor zijn, maar zonder een handleiding ga je hier nooit uitkomen.

Natuurlijk kun je zo’n handleiding wel online vinden, al moet ik eerlijk toegeven dat mij dit best wat moeite heeft gekost, maar het is bizar dat het niet in het doosje zat. Zelfs als men papier wilde besparen, had een QR code die je naar de juiste webpagina brengt volstaan.

De juiste knopjes

Natuurlijk zijn de knoppen op de onderzijde niet het enige wat je gaat vinden op dit device. We hadden het al over de sticks, welke de lay-out van de XBOX hanteren. Hiernaast is er een D-pad, vier actieknoppen met de grootte en afstand die je gewend bent van full-sized controllers, een tweetal knoppen die we vroeger select en start noemden, evenals de vier schouderknoppen. Omdat de SkyLark in je broekzak moet kunnen, zitten de triggers echter niet aan de achterzijde. In plaats daarvan zitten ze naast de bumpers bovenop de controller, iets waar ik persoonlijk maar niet aan kon wennen. Hiernaast heb je nog schuifknoppen, waarmee de diepte van de triggers kan worden ingesteld, evenals drie knoppen die je niet gaat vinden op je reguliere controllers.

De Fn-knop is daarbij iets wat liefhebbers van third-party controllers waarschijnlijk wel zullen herkennen: een turbo-knop. Koppel deze bijvoorbeeld aan een aanvalsknop om automatisch en op hoog tempo aan te vallen. Van vijf keer per seconde op slow tot wel drieëndertig keer per seconde op fast.

Tenslotte zijn er nog de ML- en MR-knoppen, bedoeld om macro’s te registreren. Wil jij bijvoorbeeld een super move in een fighting game met 100% garantie uit je mouw kunnen schudden? Neem het op via de macro en je doet het met één druk op de knop. Is dat eerlijk online? Nee, maar dat is een andere discussie. En met de Keylinker app kun je hier nog dieper in gaan door bijvoorbeeld de sticks af te stellen of verschillende profielen aan te maken.

Hands-on

Na de controller na het nodige gedoe eindelijk gekoppeld te hebben, kan ik eindelijk gaan zitten voor een speelsessie. Ik opteerde ervoor om Donkey Kong Bananza maar weer eens op te starten, daar ik toch ooit de laatste bananen moet scoren. Ik had al snel spijt van mijn keuze.

Bananza was een game die heel erg gebruikmaakte van de HD rumble van de Switch 2. Maar waar de JoyCons 2 de rumble kunnen aanpassen in sterkte, gaat de SkyLark altijd voluit. Dit betekent dat je pretty much een vibrator in je handen hebt, wiens trilfunctie bovendien enorm cheap aanvoelt. Ik schakelde dan ook al snel over op titels die niet voor vreemde misverstanden zouden kunnen zorgen met mijn vrouw, die een verdieping lager zit en hoort wat ik doe.

Eens ik meer kon voelen van de controller dan het getril, viel me op dat de rumble niet het enige is wat goedkoop voelt. Doordat VOIDJOY een compacte, draagbare controller wil aanbieden, heeft het er moeite in gestoken om de controller extreem licht te maken. Het weegt iets meer dan honderd gram, hetgeen natuurlijk niets is, maar dit geeft de controller ook het gevoel van de huismerken van de speelgoedwinkels van vroeger. Daarmee zeg ik niet dat het gemaakt is met zwak materiaal, maar wel dat dit de eerste indruk is die het geeft.

In de praktijk

Waar in ieder geval niet op beknibbeld is, is de batterij. Ik heb ondanks meerdere dagen intensief spelen de batterij niet leeg gekregen, hetgeen ideaal is voor iets wat je mee wil kunnen nemen. Een kabel maakt het immers al direct rommeliger.

Diezelfde intensieve sessies maken me echter ook duidelijk wat het grootste probleem van deze controller is: diens ligging in de hand. Natuurlijk verwacht ik geen ergonomie van een controller met deze vormgeving, maar voor mijn handen was het simpelweg te klein. De vingertoppen van mijn wijsvingers op de triggers raken elkaar net niet en de verdikkingen op de achterzijde dwingen mijn middelvingers in een erg onprettige houding, waardoor ik regelmatige pauzes moest nemen omdat mijn handen verkrampten. Mijn vrouw had deze ervaring gelukkig niet, daar haar handen een stuk kleiner zijn, maar ook zij vond het niet prettig in de hand liggen, vooral waar het de triggers betrof. Vermoedelijk gaat de enige persoon in dit huishouden die de SkyLark ooit nog gebruikt dan ook mijn dochter zijn als ze eventjes met papa mee mag spelen als ze ouder is. Zonde voor een controller die $49.99 kost en vooralsnog enkel te krijgen is als je hem importeert. Dan koop ik wel een hoesje voor mijn reguliere controller om hem te vervoeren.

Conclusie:

Op het draagbare aspect kan ik de SkyLark best een geslaagd product noemen. Als ik bijvoorbeeld heel regelmatig de HoYoverse-titels zou spelen on the go, zou dat fijner zijn dan een touchscreen. Die sessies zouden echter niet te lang moeten duren als ik mijn handen niet wil zien verkrampen en zouden geen rumble moeten bevatten. Om die twee redenen zou ik het dan ook nooit gebruiken op de Switch of Switch 2 als een alternatief voor de Joy-Cons. Dat is simpelweg een downgrade.