Column: de backlog

Een backlog is eigenlijk niets anders dan een verzameling van, in dit geval, games die nog op de spreekwoordelijke plank liggen om (uit)gespeeld te worden. Niet elke gamer zal zo'n backlog hebben, maar het gros zal er zeker wel bekend mee zijn. Laatst las ik een artikel over een gamer die 40.000 games in zijn Steam library had staan. Gelukkig is mijn backlog op Steam niet zó enorm groot. Echter heb ik uiteraard meer dan één locatie voor mijn backlog: ook in de Epic Games Store en in de PS Store heb ik inmiddels een flinke backlog opgebouwd, waarbij ik denk dat mijn backlog op de PS Store wel de grootste is. Gelukkig is mijn hele backlog digitaal, want aan fysieke games doe ik eigenlijk al niet meer sinds de PlayStation 3. Dat betekent niet dat ik geen fysieke games meer heb. Ik heb nog steeds wat NES games, PSX games en PS2 games in de kasten liggen.

Oorzaak

Er kunnen meerdere oorzaken zijn waardoor een backlog uit de klauwen kan groeien. In mijn geval heeft dit te maken met een gebrek aan tijd, een goed inkomen, gratis games, FOMO en abonnementen. Dit zijn allemaal factoren die een backlog kunnen laten groeien.

Vroeger was het echt een gebeurtenis als ik een nieuwe game ging kopen. Je had er echt voor gespaard of je vroeg er één voor je verjaardag. Die game speelde je dan helemaal uit. Dat was vooral door een gebrek aan geld, maar overvloed aan tijd, want zeg nou zelf: echt verplichtingen als kind had je niet, en een inkomen al helemaal niet. Daarnaast was in mijn jeugd het buitenspelen nogal een ding. Nu heb ik het eigenlijk compleet andersom: ik heb nu wel een goed inkomen, maar vele malen meer verplichtingen. Ik heb een huishouden bij te houden, een relatie, werk en daar gaat uiteraard wat meer tijd in zitten dan naar school gaan en je als kind laten verzorgen.

Een goed inkomen betekent automatisch dat je ook meer geld zou kunnen besteden aan games. Je hoeft er wellicht niet meer voor te sparen. Uiteraard, zoals het elke gamer betaamt, ben je als volwassene wel gek op aanbiedingen, uitverkoop of, in het jargon, sales. En die sales zijn er in overvloed. We hebben bijvoorbeeld zojuist de Steam Autumn-sale achter de rug en er zijn op de PS store eigenlijk altijd wel aanbiedingen te vinden. Deze worden vaak op woensdagen ververst en af en toe zijn er ook weekendaanbiedingen. Nu je geen gebrek aan geld meer hebt, is de drempel om een game aan te schaffen flink verlaagd en dankzij zulke sales is de drempel zelfs nog lager komen te liggen.

Naast de sales zijn er inmiddels ook een groot aantal games gratis te verkrijgen. Dan hebben we het niet over de Free to Play games, maar uiteraard over de games die bijvoorbeeld door de Epic Games Store gratis aangeboden worden. Hier worden elke donderdag vanaf 17.00 nieuwe, gratis games aangeboden. Bij aanschaf zijn deze voor altijd aan jouw account verbonden. Je hoeft hier niets anders voor te doen, dan een gratis account te hebben.

Daarnaast heb je tegenwoordig ook abonnementsdiensten zoals PlayStation Plus en Game Pass. Deze bieden niet direct gratis games aan, maar bieden je, zolang je abonnement actief is, een catalogus van games aan die je mag downloaden en spelen (of streamen) wanneer je wilt. Dit zijn in het geval van GamePass vaak ook nog day one releases. Je hebt deze abonnementen in verschillende vormen. Vaak geldt: hoe duurder het abonnement, hoe groter het aanbod.

Een laatste oorzaak die ik nog even wil benoemen is de FOMO: Fear Of Missing Out. Dit is een vrij rechttoe rechtaan concept: je hoort goede dingen over een game van vrienden of collega's en je wilt deze ervaring ook hebben. Daarom koop je de game ook, puur omdat je mee wilt maken waar ze het over hebben en de hype wilt ervaren. Dit zijn vaak nieuwe games en worden vaak dus aangeschaft na het spreekwoordelijke: "Wow, ik heb gisteren met vrienden <Insert game> gespeeld en heb me toch een partij lol gehad".