Economisch gamen: Rendement op game-aandelen

Bron: Matthew Ball op basis van data van Nasdaq

De game-industrie loopt gewoon niet heel lekker de laatste tijd. Dit komt deels door Covid, maar vooral ook door een trend van teruglopende omzetten in Westerse markten, toenemende concurrentie op mobile en oplopende budgetten voor AAA-games. Die trend is achteraf goed te zien, maar veel moeilijker om te voorspellen als je bijvoorbeeld vanuit Covid kijkt.

Juist omdat het zo moeilijk is om de toekomst te voorspellen, is het standaard advies van finance tekstboeken om geen individuele aandelen te kopen maar te spreiden. Je hebt van tevoren vaak geen enkel idee welke bedrijven het goed gaan doen en welke slecht. Denk bijvoorbeeld aan NVIDIA, dat in 2021 nog vooral geassocieerd werd met gaming (oké, en crypto-mining) en inmiddels het meest waardevolle bedrijf ter wereld is. In 2021 had waarschijnlijk bijna niemand verwacht dat het aandeel NVIDIA geheel los zou gaan staan van andere aandelen in de game-industrie. Door te spreiden, kun je jezelf beschermen tegen je eigen onwetendheid: je weet niet wat er in de toekomst gaat gebeuren en door te spreiden hoef je geen keuze te maken over welke aandelen je denkt dat het goed gaan doen.

Spreiden heeft nog een extra voordeel, namelijk een lager risico. Als je een beetje door je oogharen kijkt naar de grafieken hierboven, dan zie je dat de S&P500 het niet alleen beter doet dan de game-aandelen, maar dat het rendement ook minder schommelt en dus minder risicovol is. Dit lagere risico komt doordat de S&P500 nauwelijks beïnvloed wordt door het beleid van individuele bedrijven.

Stel bijvoorbeeld dat je in 2021 al je geld in Ubisoft had gestoken. Dan ben je waarschijnlijk niet al te blij met de beslissingen rondom games als XDefiant en Skull & Bones. Of, anders gezegd: de beslissingen van Yves Guillemot hebben een groot (negatief) effect gehad op je aandelenportefeuille. Maar als Ubisoft één van de duizend aandelen is in je portefeuille dan maakt het je nauwelijks uit wat Yves Guillemot allemaal uitspookt in de top van Ubisoft.

En natuurlijk kan de hele markt alsnog instorten wanneer bijvoorbeeld de Straat van Hormuz ineens gesloten wordt, maar je bent in ieder geval beschermd tegen de beslissingen van slecht gemanagede bedrijven. Spreiding in je aandelenportefeuille is een soort free lunch in dat je minder risico loopt zonder dat het ten koste gaat van je rendement.†

Mocht je er daarom over zitten te denken om te gaan investeren, dan zegt ieder tekstboek finance het volgende: neem alleen risico met geld dat je niet op korte termijn (ten minste vijf jaar) nodig hebt en als je gaat investeren in de aandelenmarkt, spreidt dan je investeringen. Koop ETFs in een gespreide index zoals de S&P500, STOXX 600 of een wereldwijd gespreide index. En laat de aandelen van individuele (game-)bedrijven links liggen.

Mark Dijkstra is universitair docent Finance aan de Vrije Universiteit Amsterdam en een fervent gamer. Met zijn kennis én zijn passie schrijft hij twee keer per maand een gastcolumn op GameQuarter, waarbij hij gebeurtenissen en ontwikkelingen in het gaming-landschap bekijkt vanuit een economische lens.

† Dit klopt niet helemaal: Maatschappelijk gezien wil je juist niet dat iedereen spreidt. Gespreide aandeelhouders hebben namelijk een kleinere prikkel om managers goed in de gaten te houden. Spreiding gaat daarmee ten koste van de controlefunctie van aandeelhouders. Daar komt nog bij dat wanneer je zeker weet dat een aandeel ondergewaardeerd is, je juist wil investeren in specifiek dat aandeel. Merk daarbij wel op dat de meeste mensen zeer slecht zijn in het inschatten van welke aandelen ondergewaardeerd zijn. Voor de meeste particuliere beleggers komt het spreiden van de aandelenportefeuille wel dicht bij een free lunch.