Stelling van de maand: Videogames zijn niet alleen entertainment, maar ook educatief

Dit is niet zo zeer een stelling als een feit. Kinderen zijn sponzen als het aankomt op het opnemen van informatie en dat kan ook via videogames. Of het nou is dat het zoiets simpels leert als de tafeltjes of door het spelen kinderen beetje bij beetje grip geeft op een nieuwe taal; games zijn een uitstekend middel om nieuwe informatie op spelende wijs aan te bieden. Zelfs op oudere leeftijd geldt dit. Eerder deze week stond een nieuwsbericht op onze website over een game genaamd Kingfisher, welke kan worden gebruikt om het onderwerp van autisme bespreekbaar te maken. Het lijkt immers soms wel alsof je geen kamer kan binnenlopen zonder dat iemand daar tegenwoordig op het spectrum zit, maar ik denk dat veel mensen onvoldoende begrijpen wat dat daadwerkelijk betekent.

Wat mij betreft kan dat heel goed, mits gereguleerd. De grens tussen educatie en entertainment zou in zo'n geval wel duidelijk gesteld moeten worden. Games zouden dan door een gespecialiseerd team gemaakt moeten worden en die teams zouden dan zonder winstoogmerk moeten werken.

De games die nu verschijnen zijn over het algemeen niet geschikt voor educatie, tenzij je kids wilt leren hoe wapens werken, hoe auto's gestolen kunnen worden of hoe je iemand dood kunt pesten. Dat gezegd hebbende is het misschien nog wel belangrijker om de PEGI rating belangrijker te maken en overtredingen daarop te straffen, evenals het gebruik van sociale media aan banden te leggen voor de jeugd. Dat zijn dingen die de educatie tegenwoordig meer in de weg staan, dan behulpzaam zijn. Maar ik dwaal af.

Dus ja, maar hou educatie en de huidige staat van entertainment gescheiden tot op zekere hoogte

Absoluut. Dit hadden we bij mij op de kleuterschool al, halverwege de negentiger jaren. Het waren toen natuurlijk hele simpele spelletjes, maar ze leerden je er bijvoorbeeld ruimtelijk inzicht, tellen of het alfabet mee door middel van puzzelspelletjes. Die spelletjes vind ik vandaag de dag nog steeds terug als bijvoorbeeld minigames. Ook had mijn basisschool een samenwerkingsverband met een uitgever van educatieve games, die ze inzette als leerlingen moeite hadden met bepaalde vakken als taal en rekenen, om ze extra ondersteuning te kunnen geven. Ik was zelf altijd slecht met rekenen, vooral tafeltjes, en heb hier heel veel aan gehad. Tegenwoordig zijn er nog steeds van dat soort initiatieven om leerlingen en leraren te ondersteunen in het onderwijs en ik vind het goed dat scholen die gebruiken. Van games kun je namelijk zeker wat leren en ik ben blij dat dat steeds meer wordt ingezien.

Zeker eens. Laat ik wel voorop stellen dat zeker niet alle games educatief zijn of hiervoor gebruikt zouden moeten worden, maar het kan zeker. Toen ik in de kleuterklas zat werd dit al toegepast op school en dit is in de loop der jaren alleen maar meer geworden. Ook kunnen games prima een educatief verhaal vertellen. Dus ja, het kan, maar zeker niet alle games zijn hiervoor geschikt.

Ja hoor, een bevriende middelbare schooldocent gebruikt bijvoorbeeld de intro missie van Battlefield One om aan te geven hoe vluchtig mensenlevens waren in die oorlog en hij vraagt zijn leerlingen kastelen te ontwerpen in Minecraft. Maar het leukste vond ik een andere bevriende middelbare schooldocent die zijn nablijvende leerlingen een uitdaging gaf: ze mochten naar huis als ze de eerste baas van Dark Souls 3 (Iudex Gundyr - zo'n vijf minuten in het spel) konden verslaan. Dit bleek te moeilijk voor letterlijk elke leerling. Toen de leerlingen op een gegeven moment concludeerden dat het een onmogelijke uitdaging was, gaven ze de controller door aan de leraar die het in één keer haalde. Ik weet niet precies wat de les was, maar mijn gevoel zegt dat er wat geleerd werd die dag

Helemaal mee eens. Zeker games met een historisch thema zijn prima om te gebruiken als hulpmiddel in het klaslokaal. Kijk alleen al naar de Assassin's Creed franchise. Zelfs nog voordat ze met de Discovery Tour kwamen, was die franchise al erg leerzaam. Ik heb door Assassin's Creed veel geleerd over bijvoorbeeld de derde kruistocht en over de Italiaanse renaissance.

Wel is het zo dat games in mijn ogen geen vervanging kunnen zijn voor de traditionele leermiddelen, maar als hulpstuk is het 100% perfect om te gebruiken in klaslokalen

Scott Manley is een wetenschapper in Amerika die heel veel weet van ruimtevaart. Hij heeft bijvoorbeeld ook bij NASA gewerkt. Hij werd wereldberoemd toen hij video's maakte van dingen die hij deed in Kerbal Space Program. Nu gaat hij regelmatig langs scholen om te vertellen over wetenschap en dat doet hij met deze game. Zoals hij het aangeeft, heeft hij nooit een goed fysiek plaatje gekregen van hoe ruimtevaart precies werkt, tot Kerbal Space Program uitkwam. Deze game leert je in sneltreinvaart waar je rekening mee moet houden en zo wordt een enorm complex systeem opeens voor iedereen begrijpelijk.

Dit is een voorbeeld wat games kunnen doen. Ze kunnen iets heel complex oppakken en het je leren. Europa Universalis leert je hoe geschiedenis werkt, door je simpelweg een palet te geven aan opties waarmee jij kan kiezen hoe jij wil dat het land wordt geregeerd. Je leert veel over de geschiedenis van politiek en de stromingen die er in de renaissance waren. Dit is niet voor iedereen, maar zou je zeker in kunnen zetten op scholen, zonder dat je je vingers brandt aan de incorrectheid waar heel veel historische games aan doen.

Games hebben zeker een bijdrage te leveren aan educatie, maar je moet wel uitkijken om welke educatie het gaat. Zo zou je bijvoorbeeld Assassin's Creed in kunnen zetten om te laten zien hoe de Notre Dame eruitziet of bijvoorbeeld de Acropolis in Athene. Maar je moet niet verwachten dat alles historisch correct is wat die game naar je gooit. Toch geven Assassin's Creed Unity en Assassin's Creed Odyssey een veel beter beeld van hoe vroeger een stad eruit kan hebben gezien, dan bepaalde films of andere media dit doen.

Games kunnen zeker hun educatieve waarde hebben. “Serious games”, games die louter bedoeld zijn voor educatie- of trainingsdoeleinden, hebben hierin een stapje voor, maar ook reguliere videogames kunnen gebruikt worden in het klaslokaal. Kijk maar hoe Minecraft de creativiteit van een kind kan stimuleren en hoe historische games, zoals de Assassin’s Creed franchise, historisch inzicht kunnen bieden in verschillende tijdsperiodes, gaande van de renaissance tot het oude Egypte. Ik ben ook van mening dat opvoeders en leerkrachten zich vaak vergissen in de educatieve waarde van een videogame.