''Problemen Amazon Game Studios te wijten aan falend leiderschap''

Toen Amazon vorig jaar bekendmaakte dat het diens Overwatch-kloon genaamd Crucible na release terug in beta zou trekken, was het internet in rep en roer. Het was een ongehoorde stap van een bedrijf dat er maar niet slaagde om voet aan de grond van het videogame-landschap te krijgen. En als we een rapportage van Bloomberg moeten geloven, is dat helemaal niet gek.

De redenen waarom de videogame-divisie van Amazon onder een vergrootglas ligt zijn talrijk. Het heeft diepe buidels, wordt ondersteund door een bedrijf dat bekendstaat om zijn volhardendheid, doet grootse beloftes en haalde net zo'n grote namen aan boord. Dus hoe kan het zijn dat we zelfs naar jaren geen spel van Amazon Game Studios kunnen spelen, nu Crucible en The Grand Tour van storefronts zijn verwijderd?

Als we het verslag van Bloomberg moeten geloven, heeft dit alles te maken met het leiderschap. Amazon is een gigant op vele fronten en heeft dat gerealiseerd door zijn eigen pad te volgen. De overheersende mening is dan ook dat ze op dezelfde manier kunnen doorbreken op elke markt. Met deze redenering werd Mike Frazzini acht jaar geleden aangewezen als hoofd van de videogame-divisie...ondanks het feit dat hij nog nooit iets te maken had gehad met videogame-ontwikkeling.

Het drieënhalfduizend woorden lange exposé schetst een beeld van een stuurloos schip met Frazzini als kapitein, waarin het roer werd omgegooid bij elke nieuwe hit in het gaming landschap. Elke game moest groter zijn dan ooit tevoren, meer spelers tegelijk samen laten spelen dan ooit eerder gezien, maar ook leuk zijn voor de einzelgängers. Het moest revolutionair zijn, maar tegelijkertijd gedreven zijn door nummers en data, in plaats van emotie en ervaring.

Tientallen (voormalige) medewerkers van Amazon Game Studios vertellen aan Bloomberg over de vele problemen die de ontwikkelaars parten speelden. Over onzekerheid en een gebrek aan visie, maar vooral over de Amazon-manier die elke stap vooruit ondermijnde. Het bedrijf smeet met bakken vol geld om ontwikkelaars binnen te halen en bood daarvoor dubbel zoveel salaris als gemiddeld, met uitstekende secundaire voorwaarden. Voor grote namen, zoals Kim Swift, Clint Hocking, Richard Hilleman en John Smedley, werd zelfs nog meer geld uitgetrokken en toch bleef op Smedley na niemand lang hangen. Wederom een gevolg van de Amazon-manier als we de verklaringen mogen geloven. Want hoewel deze mensen werden binnengehaald om hun expertise, was hun input ondergeschikt aan de bestaande cultuur. Jason Child, een voormalig werknemer van Amazon die tien jaar op hun Finance-afdeling heeft gewerkt, beschreef het in een verklaring als volgt: ''Amazon huurt mensen in vanuit verschillende gebieden, maar verwacht dan dat deze mensen de Amazon-manier overnemen.''

Het aritkel spreekt verder over de overname van Twitch en de geforceerde integratie van functies die vooral ervoor dienen om Amazon en diens Prime services op te dringen aan gebruikers, de annulering van meerdere spellen en de slechte ontvangst van andere, evenals de koppige volharding van Amazon dat alle teams hun eigen, veruit inferieure, Lumberyard Engine moeten gebruiken, terwijl het aan Steam voorbij wilde gaan. Hiermee wordt duidelijk dat Amazon allicht te groot en rigide is geworden om zich te wagen aan het flexibele en snel evolueerde landschap van videogames.