The Spirit of the Samurai

Op deze wijze heb ik op gamescom 2024 de nodige games gezien waarvan ik niet zeker wist of ik ze leuk zou vinden. Bij The Spirit of the Samurai heb ik echter geen moment getwijfeld. De setting, de vijanden en de stop-motion waarmee de game gemaakt is; alles paste perfect in mijn straatje. En inderdaad is het achteraf ook mijn favoriet van dit jaar gebleken.

Een van de drie

In deze titel bestuur je drie karakters. Takeshi is een samurai wiens dorp wordt aangevallen door youkai. Hij wordt op zijn reis vergezeld door een Kodama, een Japanse fee bij gebrek aan een betere term, en een kat. Met hun krijg je meer stealth- en puzzle-elementen. Dat werd me in ieder geval gezegd. In mijn playsession mocht ik enkel met Takeshi aan de slag voor het eerste half uur van het spel.

In dit half uur zien we eerder genoemde aanval en verkennen we als Takeshi de ruïnes van wat ooit zijn thuis was, nu overspoeld door monsters. Met een katana en pijl en boog vecht je ze af, hetgeen tevens de momenten zijn dat de stop-motion die gebruikt is voor de game goed uit de verf komt. Het oogt allicht houterig als je het enkel in trailers ziet, maar ik was oprecht verbaasd door hoe vloeiend alles speelde eens ik zelf de controller in de handen had. Combat is snappy en dat je maar drie hits kunt hebben voor je sterft, iets wat me verraste toen ik het hoorde, snapte ik al snel. Vrijwel elke confrontatie kon ik immers beslechten zonder schade op te lopen, waardoor de game het zich kan permitteren om je af te straffen voor roekeloosheid.

Meer dan je denkt

The Spirit of the Samurai had sowieso veel meer diepgang dan dat ik origineel had gedacht. Takeshi kan verschillende combo’s uitvoeren met zijn zwaard, gemapt op de X-knop en verschillende richtingen van de analoge stick. Dit klinkt heel onwennig, maar persoonlijk schudde ik na vijf minuten moeiteloos aanvallen uit mijn mouw. In eerste instantie simpele aanvallen, maar door nieuwe bewegingen vrij te spelen kun je jouw eigen combo’s weven om bijvoorbeeld goed met specifieke vijanden te dealen of om aanvallen aan elkaar te koppelen die goed op elkaar inspelen. Het is echter meer dan combat.

Van de stealth- en puzzelelementen heb ik niets mogen zien in de demo, maar wel heb ik nog onder de grond mogen gaan om me door een gangenstelsel te banen dat dient als ontsnappingsroute uit het dorp. Om achtervolgers af te schrikken, is die echter gevuld met vallen, waardoor het nodige platformen ook nodig is. Al is het ook gewoonweg bevredigend om een vijand in die val te trappen en het gruwelijke gevolg van je actie te aanschouwen. Het is een klein iets, maar wel een extra pluspunt voor de lijst, welke aan de negatieve zijde enkel vermeld heeft staan dat er op dit moment geen plannen zijn voor een Japanse voice over van deze in de UK gemaakte titel.

Verwachting:

Hoewel een Japanse dub een oprecht gemis is, is The Spirit of the Samurai een ode aan Japan die niet enkel goed oogt, maar ook goed speelt. Ik heb zelf maar met één van de drie karakters mogen spelen, dus alleen daarom hou ik nog even een slag om de arm.