Warhammer: Deathmaster

Net als in die laatste, neem je het in Warhammer: Deathmaster op tegen de Skaven. Alleen ben je er ditmaal zelf ook een. Wie ook maar een beetje over deze gigantische ratten weet, zal weten dat ze als volk alles behalve verenigd zijn. Elke dag is een overlevingsstrijd en de enige reden dat ze elkaar nog niet volledig hebben uitgeroeid, is omdat ratten zich nu eenmaal razendsnel voortplanten.

Sneaky yes-yes

Elke Skaven mag dan wel van nature gewelddadig zijn, maar dat betekent niet dat ze allen even sterk zijn. Het hoofdknaagdier van Deathmaster begint bijvoorbeeld door uit een berg lijken te klimmen, nog altijd geboeid aan zijn voorpoten. Eens hij zich bevrijdt, kan hij enkel overleven door zijn soortgenoten te ontlopen en af te leiden.

Het eerste kwartier van mijn demo bestond uit deze gameplay en proberen te ontsnappen uit het cellencomplex waar ik had moeten sterven. Maar eens ik op het punt sta te worden gevangen, word ik gered door een Skaven die een veel groter exemplaar met groot gemak onthoofdt. Niet uit de goedheid van zijn hart, maar omdat clan Skrell altijd meer rekruten kan gebruiken.

Stabby yes-yes

Enige tijd passeert en onze hulpeloze rat heeft zijn twee zwaarden en is niet bang om ze te gebruiken. Hij is echter niet sterker dan toen dit avontuur begon. Muren beklimmen of ondergrondse paadjes nemen is nog steeds je voornaamste manier om door een level te komen, met als groot verschil dat je nu vijanden om kan leggen als je ze van achteren kunt besluipen. En helaas ook enkel van achteren. Vanuit de lucht neervallen om een scherp stuk staal in een schedel te parkeren, zit er helaas niet in tot mijn grote ongenoegen.

De tweede helft van mijn demo speelde daardoor iets anders. Ik probeer vijanden waar mogelijk altijd uit te schakelen en dus gebruikte ik objecten en afleidingsmanoeuvres om vijanden in een positie te krijgen waarop ik ze kon omleggen, zodat ik vervolgens rustig kon zoeken naar waar ik nu weer heen moest. Het ging niet heel diep allemaal, maar daar dit het begin van het spel was, was dit logisch. Ik kreeg zelfs een voorproefje van hoe de gameplay zal groeien naarmate het verhaal vordert, daar ik een shuriken bemachtigde die mij objecten op afstand liet gebruiken, maar ook vijanden liet aanvallen zonder dat ik direct in hun range kom. Want één klap en het is game over.

Smacky no-no

Dit is een belangrijk iets om in acht te nemen, want als jij zo iemand bent die stealth als een suggestie ziet, ga je in Deathmaster van een koude kermis thuiskomen. Een frontale confrontatie kan simpelweg niet goed aflopen voor onze rat en daardoor is observeren en plannen een cruciaal onderdeel van de gameplay. In mijn korte sessie werkte dat goed genoeg en het zal er vooral aan liggen hoeveel extra speeltjes je gaandeweg tot je beschikking krijgt of dit op de lange termijn ook leuk blijft. Ik zie het in ieder geval positief in, want ondanks dat ik normaal niet hou van stealth, heb ik me hier prima mee vermaakt.

Verwachting:

In de basis zit Warhammer: Deathmaster prima in elkaar. Het rondsluipen en vijanden omleggen is vermakelijk genoeg, al baal ik er wel van dat je ze niet van boven kunt aanvallen. Buiten dat is het echter met name een kwestie van evolutie. Ik heb enkel de gameplay aan het begin van het spel gezien en hoe daar op wordt voortgebouwd, zal bepalen of het een middenmotor wordt of meer dan dat.