Dragonkin: The Banished

Nu is de game dan op 19 maart 2026 verschenen. Op dezelfde dag als Crimson Desert, waarbij Crimson Desert het ogenschijnlijk qua verkoopaantallen flink beter doet. Beide zijn echter twee totaal verschillende games en ik zal ze ook niet met elkaar vergelijken in deze review.

Het verhaal is, zoals het een actie-RPG met top-downview betaamd, niet echt diens sterkste punt. De draken zijn na duizenden jaren weer opgestaan en houden de wereld in hun greep. De draken hebben volgers, die nogal agressief andere mensen proberen ervan te overtuigen ook de draken te gaan volgen. Dat brengt een soort van oorlog met zich mee en daar kom jij bij kijken. Jij, als drakenjager, moet op draken gaan jagen en ze allemaal een kopje kleiner gaan maken. Dat kun je doen met een viertal klassen: Barbarian, Witch, Knight en Archer. Elke klasse heeft zijn eigen specialiteiten, skills en wapens. Het verhaal is verder nogal dun, maar zoals zo vaak gaat het in dit soort games om het maken van je build en de gameplay.

De gameplay is vrij rechttoe-rechtaan. Je hebt een soort top-down view en in je hud heb je een kader met moves. Deze moves zijn vrij simpel uit te voeren met letterlijk een druk op de knop. Een aantal van deze knoppen zijn configureerbaar, zodat er steeds nieuwe of andere moves aan toe kunt wijzen en sommige knoppen staan vast. Zoals bijvoorbeeld de heal-knop en de knop voor een dash. Je begint standaard met een aanval van je class weapon. Deze is dan vooraf toegewezen aan een knop. Naar al gelang je verder speelt, droppen je tegenstanders wapens, gear en andere loot. Deze kun je vervolgens oppakken en gebruiken of verkopen als je het niet nodig hebt.

Wat Dragonkin anders doet dan bijvoorbeeld een Diablo is dat je, naast het bouwen van je build, een stad bouwt. Deze bouw je door middel van acties die je uitvoert en door het opbouwen van de stad krijg je toegang tot nieuwe en betere gear en wapens. Er is heel veel te upgraden in de stad.

Over upgraden gesproken; normaal gesproken heb je een skilltree bij dit soort games en vaak zijn deze enorm groot vanwege de vele passieve skills. De ontwikkelaar van Dragonkin heeft besloten dat dit anders moest en komt op de proppen met de Ancestral Grid. Hiervoor verzamel je geen skill points maar verzamel je een soort chips die je in een grid kunt plaatsen voor synergie met andere chips. Je kunt zo een hele flexibele build maken. Er is echter één vrij grote maar aan: het wordt totaal niet goed uitgelegd hoe dit werkt en dat maakt het eerder frustrerend dan dat het leuk is. Ik heb vaak genoeg gehad dat een skill gewoon niet geüpgraded wordt, terwijl ik naar mijn idee wel aan de upgrade-eisen voldoe. Het is ook compleet onduidelijk wanneer deze eisen gelden. Er zit in de game wel een handboek, maar die legt nog steeds niet uit hoe dit, wat mij betreft onnodig ingewikkelde, systeem werkt.

Daarnaast heb je ook de beschikking over een kleine draak die met je meevecht en die je ook nog eens kunt upgraden via datzelfde grid en waar je nog andere synergiebonussen mee kunt halen. En zo is er nog veel meer mogelijk, maar dat wordt allemaal niet uitgelegd en om eerlijk te zijn was ik er na een paar uur al klaar mee. Ik plempte gewoon maar goed lijkende chips in die grid en gaf er verder niets meer om. Dit had ook te maken met het feit dat er nog twee tabbladen zijn met onder andere talenten die je kunt unlocken en upgrades van weer andere upgrades. Al met al is het gewoon veel en veel te veel dingen waarmee je rekening moet houden. Als dit de uitkomst is geweest van de Early Access, hebben ze wat mij betreft naar de verkeerde community geluisterd.

De game heeft wel een scheepslading aan (endgame) content en biedt de mogelijk om compleet doorgespeeld te worden in zowel online co-op, couch co-op als solo.

De game ziet er OK uit, maar meer dan dat is het ook niet. Het is er zeker niet aan af te zien dat dit current gen graphics zijn. De game kent daarnaast twee grafische modes: Quality en Performance. Helaas is de quality mode van hele slechte kwaliteit. Ik speel op de PlayStation 5 Pro en dan verwacht je dat de Quality Mode goed werkt, maar niets is minder waar. De game lijkt een framerate van 30FPS niet eens te kunnen vasthouden. En daarnaast ziet het er niet eens mooier uit dan in de Performance Mode. Het enige verschil is dat de performance mode wel de 60FPS kan vasthouden. Dus mocht je de game spelen, speel deze dan vanaf het begin in de Performance Mode. Dat de ontwikkelaar dit nog steeds niet aangepakt heeft, is bijna schandalig te noemen.

De geluidseffecten van de game zijn simpel van opzet. Ze doen wat ze moeten doen, maar springen er niet uit qua impact. Je verwacht dat een greathammer een flinke impact zou hebben, maar veel meer dan een wat harder zwaardgeluid is het niet en dat haalt toch een beetje de beleving eruit. Daarnaast herhalen de characters zichzelf heel erg vaak. Het is alsof ze handvol aan oneliners hebben en meer niet. Daar ging ik mij ook vrij snel aan irriteren.

Maar waar ik mij het meest aan irriteerde, was de voice acting in de cutscenes. De cutscenes zijn geen tussenfilmpjes, maar gewoon gesprekken tussen NPC's en je character in-game. De voice acting is zo ongeveer van dezelfde kwaliteit als de Quality Mode qua graphics. Het niveau is belabberd en ademt ook doodsheid uit. De ingesproken text klinkt voor mij als mensen die iets voorlezen vanaf een papiertje en het zonder enige context inspreken. Het lijkt alsof elke voice actor in een eigen hokje stond zonder een daadwerkelijk dialoog te hebben. Zie het een beetje als tafels leren op school: eerst is Piet aan de beurt, die ratelt de tafel van negen op met de oneven stappen en daarna is Sjaak aan de beurt met de tafel van negen met de even stappen. Compleet langs elkaar heen, maar wel dezelfde tafel. Dat maakt het geen geheel en er is dus geen beleving: je zou liever horen dat Piet en Sjaak de tafel van negen om en om doen.

Dragonkin: The Banished is na het uitstel van begin 2025 de Early Access ingegaan en is daar, naar mijn idee, niet helemaal goed uitgekomen. Het is mooi dat de game volledig via couch co-op gespeeld kan worden, dat zie je niet zo vaak meer tegenwoordig, maar het faalt wat mij betreft hopeloos met de Ancestral Grid en de talrijke andere upgrade-mogelijkheden. De voice acting en de grafische Quality Mode maken deze game voor mij geen aanrader om jezelf lekker in kwijt te raken. Er zitten teveel mankementen in de game en raadt je dan ook aan deze game alleen aan te schaffen als je echt een gigantische fan bent van dit type spellen.