Wie zij is, dat vertelt de game ons niet. Het spel start met een monoloog waarin we haar horen mopperen over haar ongelukkige geboortedatum en het feit dat haar verjaardag steevast vrijwel onopgemerkt voorbijgaat. Zelfs haar vader, die er een punt van maakt jaarlijks thuis te zijn voor de gelegenheid, doet feitelijk niets meer dan dat, daar hij zich opsluit in zijn kamer zonder zijn dochter te erkennen. De laatste kandidaat voor father of the year is er hierdoor niet eens bij wanneer zijn dochter flauwvalt in de woonkamer, met in haar zicht enkel de kaarsen van de verjaardagstaart die ze nota bene voor zichzelf heeft moeten halen. Maar wat als ze het vuur van die kaarsen zou grijpen om haar bewustzijn te behouden?
Eve of the 12 Months
Daar ga ik over 12 maanden niet meer aan denken

Veel meer dan hier in Europa, is Kerst in Japan een speciale tijd voor koppeltjes. Kerstavond breng je idealiter niet door met je familie, maar met een geliefde, al wordt dat niet zelden doorgetrokken naar eerste kerstdag. De feestdag heeft hierdoor een nogal dubbele culturele lading. Je wil hier al niet geboren worden op 25 december, maar als je dat daar gebeurt, ga je weinig van je verjaardag vieren ben ik bang. Zo ervaart een jonge vrouw ook jaar na jaar.









Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie