Het verhaal volgt de tweelingzussen Mio en Mayu, die verstrikt raken in een verlaten dorp, bevolkt door wraakzuchtige geesten. Om te ontsnappen, moeten ze de duistere geschiedenis van de plek ontrafelen. En die geschiedenis is allesbehalve prettig. Het dorp zelf is eigenlijk één van de sterkste personages in het spel, met een tragisch verleden dat je stukje bij beetje blootlegt naarmate je verder geraakt. Het vertellen gebeurt via de omgeving, via gevonden documenten en via de architectuur van het dorp zelf. Dit is iets wat deze serie altijd bijzonder goed heeft gedaan.
De remake voegt nieuwe locaties en verhaalstukjes toe die verder bouwen op de lore en setting van het verhaal. Ik moest dat zelf even opzoeken om te bevestigen wat nieuw is, want de toevoegingen voelen zo organisch aan dat je ze nooit als achteraf ingeplakte extra content ervaart. De extra eindes die werden toegevoegd, vind ik echter weinig toevoegen tenzij je echt nood had als speler aan een een type einde dat je niet gaat vinden in het origineel.
Handjes vasthouden is mijn favoriete mechanic van dit jaar
Een van de nieuwe toevoegingen die mij het meest verraste, is simpelweg de mogelijkheid om Mayu bij de hand te nemen. Het klinkt een beetje banaal als mechanic, maar het doet twee dingen tegelijk. Het versterkt de emotionele band tussen de zussen en past heel sterk in de thema van het spel en het heeft ook een praktische functie. Je health regenereert namelijk wanneer je haar hand vasthoudt, wat de game net iets moderner maakt. Ik had nooit gedacht dat handjes vasthouden in een horrorspel mij iets zou doen, maar hier zijn we dan.
Mayu volgt je overigens door het hele spel net als in het origineel en dat beschermingsinstinct dat het spel bij je opwekt, is een knap staaltje game design. Je wil haar beschermen. Niet omdat het spel je dat oplegt via een mechanic, maar omdat je met het verhaal meeleeft en weet wat er op het spel staat.
De Camera Obscura
Je enige wapen in het hele spel is de Camera Obscura. Een fotografisch apparaat dat geesten zichtbaar maakt en ze kan uitschakelen. Het werkt als een soort exorcisme met een filmrolletje. De camera brengt in het verhaal ook een gevaar met zich mee, want geesten kunnen via de lens jou bezitten.
Het vechtsysteem draait om timing en positionering. Verschillende filmrolletjes doen verschillende hoeveelheden schade en je wacht het beste tot een geest in focus is voor maximale effectiviteit. Wacht je tot het allerlaatste moment, de fatal frame, dan pak je extra schade mee. Nieuw in deze remake is een willpower-meter die als stamina-systeem dient en daarbij hoort ook een ontwijkende beweging. De geesten zijn ook een stuk agressiever dan voorheen en ze regeneren zelfs gezondheid als je ze pissed off maakt.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie