Life With a College Girl

Phoebus, de hoofdpersoon van Life With a College Girl, is niet het type dat traditioneel de rol van sugar daddy op zich zou nemen. Hoewel hij niet arm is, heeft hij ook geen geld als water of een leven dat veel te druk is. In tegendeel zelfs. Hij is een sleur terechtgekomen die hij grotendeels spendeert met nutteloos rondsurfen op het internet. Het is in zo’n vlaag van verveling dat hij naar een sugar daddy website gaat.

Stroomversnelling

Het is op die website dat hij in gesprek raakt met Snow en haar snel daarna ontmoet. Snow is een aantrekkelijke jonge studente, die om onduidelijke redenen een sugar baby wil worden. Geld zal het niet zijn, daar ze vanaf het eerste moment uitstraalt van zeer goede afkomst te zijn. Over haar omstandigheden wil ze echter weinig kwijt. Anderzijds weet ze wel precies wat ze van jou wil: bij je wonen voor zestig dagen, no questions asked. Dat seks een onderdeel van die leefomstandigheden is, wordt de eerste avond overduidelijk, wanneer jullie op haar aandringen jullie nieuwe relatie consumeren.

Na deze stomende start, kalmeert het spel een beetje en ontvouwt het zich als een time management game zoals we die in de afgelopen twee jaar wel vaker hebben gerecenseerd. Als Phoebus moet je dagelijks op drie dagdelen besluiten wat je doet, waarbij je keuze hebt uit zaken als praten met Snow, samen thee drinken, extra werk doen of natuurlijk ‘’multiplayeren’’. Het idee is dat je door deze dingen te balanceren het maximale uit de zestig dagen kunt halen die je hebt.

Beetje planning

Ga je bijvoorbeeld veel extra werken, dan kun je extra dingen kopen voor erotische scènes met Snow. Tegelijkertijd breng je daardoor minder tijd met haar door en groeit jullie emotionele band dus minder snel. Klets je veel met haar, dan leer je beetje bij beetje meer over haar ingewikkelde en moeilijke omstandigheden. Je zult dan echter al snel merken dat dialogen in herhaling beginnen te vallen en je dus misschien iets te hard daarin bent doorgeslagen. En wil je enkel de lakens in duiken…tja, weinig vrouwen die daar gelukkig van worden.

Gelukkig is het balanceren van de verschillende opties geen monumentale taak. De game brengt genoeg geld binnen op normale wijze om alles te kunnen kopen en eens gesprekken in herhaling vallen, weet je dat het tijd wordt voor wat anders. Er zijn afgebakende story momenten die hoe dan ook plaatsvinden en daarna weet je dat er nieuwe dingen zijn om over te praten. Het happy end bereiken, hetgeen je in vijf á zes uur doet, is dan ook absoluut geen uitdaging. Maar wat het ook niet is, is een straf.