Een intrigerend maar tegelijkertijd ook clichématig verhaal
Het verhaal van Unknown 9: Awakening speelt zich af in het begin van de 20ste eeuw, in een alternatieve wereld waar magie (hier am genaamd) echt is en er ook een parallel universum is genaamd The Fold. In deze game kruip je in de huid van Haroona, een Quaestor die deze am kan gebruiken en naar The Fold kan reizen. Haroona wil de mysteries van The Fold ontrafelen en daarnaast wil zij ook wraak nemen op Vincent Lichter en zijn groepering, the Ascendants, omdat Vincent het moederfiguur van Haroona heeft vermoord.
Haroona wordt in deze queeste bijgestaan door The Leap Year Society, Waar de Ascendants de gehele wereld willen overheersen, wil de LYS juist de mensheid beschermen. Het verhaal is interessant en tijdens het spelen wil je echt weten waar het naartoe gaat en wat er allemaal aan de hand is. Helaas is het bij vlagen ook vrij cliché. Zoals ik eerder al zei, wil Haroona wraak nemen en wil de Big Bad van het verhaal iets bemachtigen waarmee hij de wereld naar zijn wil kan buigen. Maar buiten dat zit het qua verhaal wel goed bij Unknown 9: Awakening, mede door het acteerwerk van de meeste personages.
Wisselvallige gameplay
Iets wat gameplay-wise jammer genoeg niet het geval is. De gameplay is een mix van stealth, melee combat, platforming en puzzels. Je zou de game zelfs een kind kunnen noemen van Uncharted en Assassin's Creed Mirage, en ik zeg specifiek Mirage omdat de am-krachten heel veel weg hebben van de Isu-krachten die Basim tot zijn beschikking heeft. Qua stealth is de game best wel goed gedaan. Sluipen werkt goed en het is best bevredigend als je een level kan clearen zonder uit stealth te gaan. Door je verschillende am-krachten te combineren met de spelomgeving, kan je veel vijanden ongezien uitschakelen. De beste am-kracht die er is, is de stepping move waarmee je tijdelijk in de huid van je vijand kan kruipen en zo aardig wat chaos kan creëren. Daarnaast is er nog een take down move waarmee je letterlijk de ziel van je vijand vernietigt. Als je iemand echt dood wil hebben, is dat het meest brute wat je kan doen, denk ik. Ik had het over krachten combineren, in theorie kan je dat doen, maar in de praktijk komt het jammer genoeg niet verder dan onzichtbaar worden, je vijanden knock-out slaan en je stepping move gebruiken. Heel soms laat de game het je toe om je krachten en de spelomgeving te combineren, maar de keren dat je bijvoorbeeld een vijand tegen een explosief vat aan kunt gooien, zijn op één hand te tellen.
Waar de stealth nog voldoening geeft, geven de combat en puzzels dat niet. Zodra je gezien wordt en noodgedwongen moet vechten, is de game redelijk saai en bovenal onhandig. Het speelt niet echt lekker en het ergste is nog dat je bij de mini bosses en main bosses gedwongen wordt om combat te gebruiken. En je zult daarom ook wel een paar keer gefrustreerd raken, omdat Haroona nog geen deuk in een pakje boter kan slaan, zelfs als je de skill tree bijna helemaal hebt gemaximaliseerd. En de puzzels? Die zijn te simpel en er zijn er maar heel erg weinig.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie