Back to the Past with Mario 2003 edition

Het is lang geleden dat er een Need for Speed-game is langsgekomen in Back to the Past with Mario. Dit komt vooral omdat ik mijn interesse in de franchise was verloren, maar in 2003 was de Fast and Furious-film franchise populair en Electronic Arts speelde daar goed op in door met Need for Speed: Underground te komen. Net zoals F&F stond NFS: Underground in het teken van (illegale) straatraces en het tunen van auto's. Overigens was de Honda Civic Si Coupe mijn favoriete auto van de game.

07. Tron 2.0 (PC)

Dit is een spel waar ik met veel plezier op terugkijk. Waar eerdere Tron-titels vaak beperkt bleven tot simpele concepten zoals de light cycle-races, bood Tron 2.0 voor het eerst de kans om daadwerkelijk door de wereld van de Grid rond te lopen. Ondanks het lineaire karakter van deze first-person shooter, wist de game de unieke sfeer van de film perfect te vangen. Uiteraard zijn ook de onmisbare light cycles van de partij; zonder hen zou het immers geen echte Tron-game zijn.

Leuk weetje: tot 2010 gold Tron 2.0 als het officiële vervolg op de originele film. Met de komst van Tron: Legacy werd de game echter uit de canon geschrapt en vervangen door de nieuwe film.

06. Dragon Ball Z: The Legacy of Goku II (GBA)

Waar het eerste deel nog traag aanvoelde en een incompleet verhaal vertelde door de focus op enkel Goku, doet The Legacy of Goku II veel zaken beter. De game is een stuk vlotter, al ontkom je ook hier niet aan het nodige grinden. Wat dit vervolg echt naar een hoger niveau tilt, is de variatie in personages; naast Goku krijg je nu ook de controle over Gohan, Piccolo, Vegeta en Trunks, waardoor het verhaal veel vollediger aanvoelt.

Overigens gaat Legacy of Goku II verder waar deel 1 eindigde: Frieza is verslagen en Goku is missing in action. Jammer genoeg wordt de Garlic Jr.-saga overgeslagen in deze game (maar er wordt wel naar verwezen) en start het dus met de Trunks-saga en eindigt het met de Cell Games-saga. Dit betekent dus wederom dat het geen compleet verhaal is. Echter, deze kleine domper wordt verzacht door het feit dat Cooler, de broer van Frieza en mijn favoriete Dragon Ball-personage, in de game voorkomt.

05. Grand Theft Auto: Vice City (PC)

Ik moest tot mijn grote frustratie wachten op de PC-versie, terwijl mijn klasgenoten op de PS2 de game in 2002 al grijs speelden. Toen ik de game uiteindelijk zelf in handen kreeg, bleek het het wachten meer dan waard; dit was een ervaring die ik absoluut niet had willen missen. Achteraf gezien had de PC-versie zelfs een streepje voor, aangezien ik dankzij mods extra content en verbeteringen kon toevoegen.

Een van de mods die ik destijds veel gebruikte, was MTA, oftewel Multi Theft Auto. Het was niet zo dat je de verhaalmodus in multiplayer kon spelen; in plaats daarvan kreeg je toegang tot willekeurige missies en kon je uitgebreid 'roleplayen'. Zo kon je in de huid kruipen van een agent of zelfs een sekswerker; niet dat ik voor die laatste optie koos, maar de mogelijkheid was er tenminste!

04. Gothic II (PC)

In de 2001-editie van Back to the Past with Mario had ik het over Gothic en dat ik die helemaal grijs heb gespeeld. Ook Gothic II is een game die ik echt grijs heb gespeeld. Heel eerlijk vind ik dit nog steeds het beste deel uit de Gothic-franchise. Net zoals bij veel vervolgdelen hebben de ontwikkelaars van Gothic II geprobeerd om de kritiekpunten van het eerste deel te te adresseren. Voor het grootste gedeelte is dit gelukt; zo zijn de controls beter en is het verhaal nog sterker. Helaas is de game grafisch niet verbeterd ten opzichte van zijn voorganger. Bovendien bevat het spel nog steeds cruciale bugs en zijn crashes eerder regel dan uitzondering.

03. Prince of Persia: The Sands of Time (PC)

Voor bedenker Jordan Mechner was Prince of Persia dood na het falen van Prince of Persia 3D, een game waar ik ondanks de gebreken toch veel liefde voor voel. Ubisoft kocht echter de rechten en wist Mechner te overtuigen om opnieuw aan de reeks te werken. Uit deze samenwerking ontstond The Sands of Time, voor mij een van de beste delen ooit. Waar de 3D-voorganger nog faalde in de transitie van 2D naar 3D, slaagde Ubisoft hier glansrijk in De platform- en combatsecties waren stukken beter en vooral erg leuk, mede dankzij de Dagger of Time. Hiermee kon je de tijd terugdraaien en je fouten herstellen, wat de game een unieke dynamiek gaf.

02. Star Wars Jedi Knight: Jedi Academy (PC)

Ondanks dat ik geen fan ben van de Star Wars-films onder de leiding van Disney, ben en blijf ik wel een fan van de Star Wars franchise. Deze franchise heeft in de 49 jaar dat het bestaat aardig wat games gekregen. Niet altijd even goed, maar er zijn games waar ik mij zeker mee heb vermaakt. Een van die games is Jedi Knight: Jedi Academy, het vervolg op Jedi Knight 2: Outcast. Nou was dat al een toffe game en Jedi Academy is wat mij betreft nog beter. Dit komt door een aantal dingen. Allereerst mag je je eigen personage maken en ten tweede mag je je eigen lightsaber maken. In tegenstelling tot Outcast heb je vanaf het begin al je lightsaber. Later krijg je zelfs de keuze om te dual wielden of een double-bladed saber te gebruiken. Ook kun je kiezen voor de Light Side of de Dark Side. Welke kant ik steevast koos, laat zich waarschijnlijk wel raden.

Net zoals zijn voorganger gebruikte ik bij deze game ook mods om het redelijk bloederig te maken en een cheat om ledematen en hoofden af te hakken. Overigens was dat qua mods niet het enige wat ik deed; zo had ik ook een mod om een rode en zwarte saberkleur te hebben. En uiteraard mocht een mod die alle vijanden van een lightsaber voorziet niet ontbreken.

01. Star Wars: Knights of the Old Republic (PC)

Als je mij vraagt: "Mario, wat is jouw favoriete Star Wars-game?", dan hoef ik geen seconde na te denken: Knights of the Old Republic (KotOR). Dat komt door een optelsom van factoren, zoals het verhaal dat zich vierduizend jaar vóór de originele trilogie afspeelt. Net als in Jedi Academy heb je bovendien de vrijheid om te kiezen tussen de Light en de Dark Side. De voornaamste reden dat KotOR bovenaan mijn lijst staat, is echter de combat: een mix van turn-based en realtime-elementen (vraag me alsjeblieft niet hoe het precies werkt, maar het werkt). Dit geeft de gevechten veel meer diepgang dan in andere games. Toch was het niet alleen maar rozengeur en maneschijn; de ruimtegevechten vond ik matig en de minigames, en dan met name het kaartspel, waren echt tergend saai.

Dat was het weer voor deze excursie; nu is het tijd om terug te gaan naar 2026. De volgende keer neem ik jullie mee naar het jaar 2004.