Column: Had ik maar eerder Metroid gespeeld

Ik kreeg ongeveer zeven jaar geleden voor de eerste keer in mijn leven te maken met Metroid. Niet zozeer vanwege een game in die serie, maar vanwege het feit dat er een heel genre naar de game is benoemd. De Metroidvania is inmiddels een algemeen erkend begrip en jaarlijks komen er vrij veel games uit die in dit genre horen.

Moeizame ervaringen

Een Metroidvania is een samenvoeging van Metroid en Castlevania. Ze doen eigenlijk allebei hetzelfde, maar op hun eigen manier. In plaats van dat je van level naar level gaat, ga je door een grotere wereld. Om overal te kunnen komen moet je echter hier en daar abilities of attributen vrij spelen, waardoor nieuwe delen van de spelwereld benaderbaar zijn.

Mijn eerste ervaring met Metroidvania’s waarbij ik echt bewust was dat dit zo genoemd werd, was Ori and the Blind Forest. Omdat ik niet echt bekend was met dit type game, vond ik het een vrij frustrerende game en heb ik hem die eerste keer nooit uitgespeeld. Ik kon in het begin hele delen van de game niet benaderen en dacht dat het aan mij lag. Ik moest er toen echt even aan wennen dat ik eerst allemaal dingen vrij moest spelen.

Zo was een muur ergens aan het begin van de game veel te hoog. Ik ben denk ik er wel een uur mee bezig geweest om te proberen er overheen te komen, maar gaf het uiteindelijk op en ben maar doorgegaan. Pas later in de game speel je de double jump vrij, waarbij je stukken hoger kunt springen. Ergens wist ik nog wel dat er een te hoge muur was aan het begin en daar kon ik toen met gemak overheen komen. In die tussentijd had ik echter uit frustratie mijn controller al drie keer tegen de muur gegooid. Gelukkig kon die tegen een hoop stootjes.

Later kocht ik een Metroidvania als eerste game op mijn nieuwe Nintendo Switch. Dit was een enigszins bekende indie game met de naam Hollow Knight. Hij was toen in de aanbieding en volgens veel mensen behoort deze klassieker tot de beste games ooit gemaakt. Ik vond de graphics mooi, dus dat was helemaal top. Die game paste als een handschoen in wat ik in games wil zien. Nog altijd ga ik weleens naar de wondere wereld van Hollow Knight en ik kan niet wachten tot zijn vervolg, Silksong, uitkomt. Een goed voorbeeld van een game die het genre Metroidvania het gezicht heeft gegeven van wat het nu is.

Metroid en Castlevania

Ooit is het genre ontstaan. Ooit was er een moment dat er een ontwikkelaar was die moet hebben bedacht dat door een spelwereld navigeren zonder van level naar level te gaan een geweldig idee zou zijn. In september 1986 kwam Castlevania uit in Japan voor de Famicon Disk System (FDS), de originele versie van de Nintendo Entertainment System (NES), die voor de Amerikaanse en Europese markt bedoeld was. Een jaar later zou hij uitkomen voor de NES in Amerika. De versie die ik speelde op de MSX 2 heette Vampire Killer, omdat deze net voor de NES-versie uitkwam in Europa, wilde de uitgever niet dezelfde naam geven. Ik vond de game niet geweldig.

Net iets eerder dan Castlevania, namelijk in augustus 1986, kwam Metroid in Japan uit op de FDS, een jaar later gevolgd door de NES in Amerika. De reviews waren zeker positief, hoewel ik de game recentelijk heb gespeeld tijdens de Nintendo World Championships: NES Edition, waar je wat levels moet spelen van de game. Het was misschien heel wat in die tijd, maar de tijd heeft deze game echt ingehaald. De besturing gaat alle kanten op en hij ziet er niet uit. Gelukkig is Metroid: Zero Mission een remake voor de Game Boy Advance, die al hele stukken beter is.