De Flop 5: Stefan Poot

Nu de oliebollen bijna het vet in gaan en de drie aan het einde van het jaartal bijna verandert in een vier is het tijd om terug te blikken op 2013. Het jaar waarin de PlayStation 4 bij ons verscheen en de Xbox One aan onze neus voorbij ging. Een jaar met geweldige games en grote teleurstellingen. Om 2013 te vieren zullen alle redacteurs van GameQuarter jullie dagelijks trakteren op hun persoonlijke Top en Flop vijf aan games van 2013. Vandaag: Stefans flop 5.

Dead Space was awesome. Dead Space 2 wist het voor elkaar te krijgen om nog meer awesome te zijn. Zou Dead Space 3 dan net zoveel indruk weten te maken? Het antwoord is een volmondig nee. Op elk vlak wist Dead Space 3 tegen te vallen. Hetgeen wat de vorige delen zo sterk maakte leek deze uitgave met de Noorderzon verdwenen te zijn. Waarom Visceral plotsklaps besloot af te wijken van de vertrouwde succesformule is een heus mysterie, maar het resultaat is er geen om over naar huis te schrijven.

Het gejuich was gemeend en oprecht toen bleek dat ook The Devil’s Cartel een co-op functie bevatte. Niet veel games kennen deze functie, waardoor het gemis vaak groot is. Ondanks de co-op functie weet Army of Two geen spetterende indruk achter te laten. Visueel is het soms kinderlijk, het verhaal niet meer dan een standaard GTST-aflevering en de missies te simpel. Dit zorgt voor een wat scheve balans, omdat de game an sich vrij genietbaar was, maar het totaalplaatje soms angstaanjagend en daardoor lachwekkend slecht was.

Resident Evil: Revelations is een HD-remake, zij het er één van een minder niveau. De titel wist wellicht te ‘overtuigen’ op het originele platform, maar wist verre van potten te breken op de PlayStation 3 en de Xbox 360. De actie was matig en de omgevingen waren ongeïnspireerd. Des te vervelender was het dat Capcom de speler keer op keer dwong deze omgeving opnieuw te doorlopen om iets te vinden. De ooit zo enge reeks is met deze titel enkel een monster voor je portemonnee.

Lost Planet… In eerste instantie sprak het principe mij aan, maar nadat ik deel drie in mijn console schoof, bleek het niet wat ik ervan verwacht. Sterker nog, de vele herhalingen waren om hondsmoe van te worden. De vijanden, de missies en de omgevingen waren keer op keer hetzelfde, wat de game niet ten goede kwam. Bovendien waren er meer bugs dan variërende uitspraken te vinden en kwam het verhaal trager op gang dan de stoelgang van menig 65+-er. Zonde.

Eerlijk is eerlijk: ik heb de game niet gespeeld, maar de vernietigende reviews en misleidende promotie rondom de game hebben dusdanige sporen achtergelaten in mijn geheugen waardoor ik de game toch echt moet bestempelen als het grootste stuk stront in de historie der games. De trailers lieten beelden zien van aardige kwaliteit, waardoor veel gamers een pre-order hadden geplaatst. Toen de game echter uitkwam, bleek dat de game niet eens een tiende op de trailers leek, wat min of meer neerkomt op een alom bekend begrip, namelijk liegen. Ronduit smerig.