5. Criminal Border: 2nd Offence
Criminal Border: 2nd Offence zou immers buiten de boot zijn gevallen als dit een Top 3 was geweest, ondanks het feit dat het eerste deel vorig jaar nog in mijn lijstje prijkte. En daar ik 3rd Offence al heb mogen spelen, kan ik nu al stellen dat het verdomd vreemd moet lopen als die niet volgend jaar op mijn lijst staat.
Dat 2nd Offence minder in de smaak viel dan beide andere delen, is omdat het heel typisch een tussendeel is, zoals je kunt lezen in mijn review. Het is bedoeld om van alles op te zetten en heeft daarom inhoudelijk minder memorabele momenten, al is het eind wel erg sterk en diens soundtrack nog altijd fantastisch.
4. Like a Dragon: Infinite Wealth
Nog zo’n game die met pijn net buiten mijn Top 3 zou zijn gevallen, is Like a Dragon: Infinite Wealth. Ichibans eerste avontuur had wat pijnpunten waardoor ik Infinite Wealth waarschijnlijk had laten schieten als die ons niet buiten Japan had gebracht. En wat ben ik achteraf blij met het feit dat ze dit hebben gedaan. Hawaii is een frisse wind, terwijl we tegelijkertijd in Japan story beats krijgen die de fans van de serie niet onberoerd zullen laten. Hiernaast is de balans drastisch verbeterd en voelt combat stukken lekkerder nu je zelf controle krijgt over de positionering.
Is de game perfect? Nee, zoals mijn review ook wel duidelijk maakte. Dat de hogere moeilijkheidsgraad gekocht moet worden is zuur en de dungeons vond ik persoonlijk weinig aan. De maffe minigames, met Dondoko Island als paradepaardje, maken dat echter ruimschoots goed. Ik heb al zin in Majima zijn avontuur in het paradijs!
3. Mashiroiro Symphony HD: Love is Pure White
Over welke game plekjes twee en drie zouden bekleden, heb ik lang zitten tobben. Beide kandidaten kregen een enorm hoge score en waren op hun eigen manier fantastisch. Mashiroiro Symphony imponeerde bijvoorbeeld met diens verhaal, hetgeen me ook direct liet zien waarom deze erotische visual novel zijn eigen anime kreeg. Vooral twee van de verhaallijnen wisten enorm veel indruk te maken, gecombineerd met een uitgebreide common route om U te zeggen.
Dat deze game het toch moet doen met brons, heeft twee redenen: de route van het zusje, waarvan ik in de review al duidelijke maakte dat die mij niet aansprak, en de route van Sana, welke je apart moet kopen. Ik weet dat Sana origineel achteraf gemaakt is, juist omdat fans er zoveel om vroegen, maar voor de Engelse versie had deze geïntegreerd moeten worden. Die was immers zo nauw verweven met die van Miu dat het incompleet voelt zonder.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie