Splat
Als ik aan fall damage denk, dan denk ik aan Red Dead Redemption 2, waar ik met paard en al van een klif afgerend was. We hebben het allemaal weleens gehad. Je bent lekker aan het rondrennen in je game of probeert juist van iets weg te rennen. Je bent zo bezig met wat je aan het doen bent, dat je de omgeving uit het oog verliest en voordat je er erg in hebt, val je ergens vanaf en zie je een vorm van een game-overscherm of is je healthbar gehalveerd. Niet handig, maar het gebeurt ons allemaal wel eens.
Een andere vorm hiervan is eentje die ik zelf in de Assassin’s Creed-games vaak heb gehad, maar die je in elke game met freerun-elementen wel tegenkomt. Je probeert van de ene naar de andere plek te springen vanuit een hangende positie en grijpt mis, waardoor je ineens als een platte pannenkoek op de grond ligt. Ook bij de Leap of Faith ben ik meer dan eens naast het hooi gevallen om de grond een nieuwe kleur te geven.
Oh, was dit belangrijk?
Iets wat we ook allemaal wel eens gedaan hebben, vooral de RPG-spelers onder ons, is per ongeluk een belangrijk item verkopen. Tegenwoordig is dit bij veel games gelukkig geblokkeerd of in een aparte tab van het inventory-scherm gezet, maar voorheen kon je op deze manier zelfs questitems per ongeluk kwijtraken. Helaas zijn deze items vervolgens niet goedkoop om terug te krijgen.
Nu ben ik van mezelf een behoorlijke hoarder als het op mijn inventory aankomt. Vaak bereik ik dus ook dat gehate encumberment-niveau. Dit resulteert in dat ik items moet verkopen. Meer dan eens heb ik door dit snel te willen doen per ongeluk een item mee geselecteerd dat ik niet had willen verkopen. Om die reden heb ik nu games waar ik nooit meer iets verkoop als het niet hoeft. Al heeft dit er nu wel voor gezorgd dat mijn inventory van Baldur’s Gate 3 zo ontzettend veel items bevat die mij de game zoveel makkelijker hadden kunnen maken. Maar omdat ik ze bewaard had voor dat ene moment dat ik ze nodig zou hebben, heb ik uiteindelijk de game uit gespeeld zonder ze ooit te gebruiken. Dat is natuurlijk de andere kant van dit euvel.
Skip…
Welcome, adventurer. Please, hear my requ… skip. Je kent het wel, je bent een game aan het spelen die quests bevat en NPC’s die je deze quests geven. Je wilt snel verder met de game, maar in je haast skip je per ongeluk door de hele dialoog heen en weet je niet meer wat je moet doen. Gelukkig hebben veel games een log waar je alsnog kunt lezen wat nu precies van je verwacht wordt, maar voor het verhaal was het leuker geweest als je wel van die NPC had gehoord wat nu precies de reden achter zijn verzoek was. Helaas zijn er ook games waar je geen log hebt om in terug te kijken en dan moet je maar gokken wat je als volgende moet doen of een eerdere save starten.
Wat echter nog erger is, zijn de opties in sommige games om een cutscene te skippen met een enkele druk op de knop. Een knop die vaak nog wel eens per ongeluk ingedrukt wil worden en waarmee je simpelweg een heel stuk van het verhaal hebt overgeslagen wat je niet meer terug kunt zien, tenzij je een video ervan opzoekt op YouTube. Begrijp me niet verkeerd, de optie om te skippen is handig, vooral als je dood bent gegaan of een andere route probeert te spelen die deels overlapt. Dan wil je niet nogmaals door dat hele gesprek heen zitten, maar ik ben toch blij dat ik tegenwoordig steeds meer zie dat je een knop ingedrukt moet houden om te kunnen skippen.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie