Top 5 van 2025: Patrick

Dit was het jaar waarin ik voor het eerst in aanraking kwam met het 'survivor'-genre, dat dankzij een game als 'Vampire Survivors' echt de mainstream bereikte. Wat ik daarbij jammer vond, is dat het spel, afgezien van het ontwijken van bullet-hell en het zoeken naar de volgende power-up, vooral neerkomt op een 'zoek-het-zelf-maar-uit'-ervaring.. Deep Rock Galactic: Survivor bouwt hier op voort door je de opdracht te geven tegelijk mineralen te delven waarmee je je personage kan upgraden voor de volgende runs. Dit geeft het gevoel dat je iets meer progressie boekt. Daarnaast zijn de spinachtige vijanden vanuit een bovenperspectief een stuk minder eng dan in de first-person weergave van de originele game waar deze spin-off op gebaseerd is.

Ik ben een groot fan van de Assassin's Creed franchise. Ik was in de begindagen zeer geïntrigeerd door de modern-day plotline die alle games met elkaar moet verbinden. Helaas lijkt het erop dat de schrijvers van deze verhaallijn ook niet meer weten hoe ze er mee om moeten gaan, gezien het meer een achtergrondfunctie heeft gekregen. Dat neemt niet weg dat ik gewoon erg van deze gameplay houd. Helaas waren de afgelopen vier Assassin's Creed games wat lastiger voor mij om te spelen vanwege de inclusie van slangen als vijand, gepaard met mijn fobie hiervoor. Ik was dan ook erg blij om te vernemen dat ik niet met slangen hoefde te vechten in Japan.

Ik pretendeer niet dat deze top 5 een objectieve lijst is van de beste games van 2025, maar een subjectieve lijst van mijn top-games. En eerlijk, Disney Dreamlight Valley is nu aangekomen bij zijn vierde jaar en de content is nog steeds vermakelijk. Ik geef niet heel veel om het decoreren en cosmetics, maar ook ik kon het niet laten om extra geld neer te leggen voor de deluxe editie van de "Wishblossom Ranch"-uitbreiding, zodat ik op Sven (de eland van Frozen) door de bergen heen kan galopperen.

Ik blijf erbij dat de hogedrukreiniger in PowerWash Simuator veel beter te besturen is in VR, maar helaas is deze editie niet meer ondersteund. Dat neemt niet weg dat het soms erg fijn is om het verstand op nul te zetten en gewoon lekker een scootmobiel schoon te spuiten.

Wat ook leuk is: ik speel deze game elke avond samen met mijn vierjarige dochter terwijl we de dag doornemen. Het is ook een soort van vader-dochtermomentje geworden. Alleen daarom al krijgt deze game een hoge notering.

Dit jaar lijk ik overal roguelikes en incrementals tegen te komen. Ik heb er ook menigeen gespeeld te beginnen bij Balatro. Maar Ball x Pit steekt daar met kop en schouders bovenuit. Ook hier vind ik het fijn dat ik het in korte sessies kan spelen en het gevoel dat je krijgt als je een hele goede synergie kan vinden met power-ups of een antisynergie die je hele run verpest. Een goede game geeft je dan het gevoel dat het je eigen schuld is, in tegenstelling tot dat de game als oneerlijk ervaren wordt. Bij Ball x Pit is deze balans prima gevonden.