En dat matsen heeft de game absoluut wel nodig, al nog voor je daadwerkelijk iets gedaan hebt. De eerste cutscene, waarin we zien dat een jonge Lili een oud kwaad vrijlaat die haar moeder vermoordt, laat al zien dat de 3D models behoorlijk matig zijn. Stilstaand ziet het er allemaal nog acceptabel uit, maar de animaties vertonen vaak vreemde taferelen die het toch al warrige verhaal geen goed doen. En dat terwijl het in de basis een heel simpel plot is: jij als Lili vergezelt monnik Sadi en samen doorstaan jullie beproevingen, om zo sterk genoeg te worden om god des doods Aferi te verslaan. Het is echter de presentatie die het hem doet.
Ontwarren
Een groot deel van het verhaal wordt verteld door middel van dialogen die Lili en Sadi met elkaar hebben terwijl je de wereld doorkruist. Je mag echter hopen dat je van lezen houdt. Stemmen zijn enorm slecht gemixt, waardoor zelfs met de BGM drastisch in volume verlaagd je vaak geen woord kan verstaan van wat gezegd wordt, als je überhaupt de stemmen al kan horen. Hiernaast starten dialogen niet zelden dwars door elkaar, waardoor je delen van gesprekken mist, die soms helpen met wat je moet doen. Erg genoeg is dat niet zelden een zegen, daar het gebrek aan gesprekken je minder uit de game haalt.
Altheia: The Wrath of Aferi probeert heel duidelijk om aan te hurken tegen de eerste paar 3D Zelda-titels. Alleen begrijpt het duidelijk niet wat die goed maakten. In plaats van dat het je middels dialogen en logica door diens wereld leidt, kauwt Sadi alles aan je voor met het inzicht van een professioneel waarzegger. Je kunt niet verder op je pad en hebt een nieuwe kracht nodig om de obstakels die je ziet te overwinnen? Ga naar de mijn! De mijn die al geruime tijd niet meer ter sprake is gekomen en waarvan hij zelf nog zei dat we alles hadden gedaan wat er te doen valt. En dat is nog tijdens navigatie, waarvan je kan zeggen dat een beetje sturing niet weg is. Anders zou je moeten rondzoeken in de wereld van Aferi, die best interessant is met zijn vele wezens die er ronddwalen, maar wel enkel als je ze snel ziet als je langs rent gezien ze niet veel doen. Zijn grote waffel kan hij echter ook niet houden tijdens puzzels, waar hij soms hints begint te droppen zodra je een eerste hendel hebt omgezet. Dat is niet enkel zonde van je speelplezier, maar ook volstrekt onnodig. Er waren maar weinig puzzels die ik langer dan vijf seconden hoefde te bekijken om te snappen wat ik moest doen en als jij een game als deze opzoekt, heb je waarschijnlijk de bekendere opties al uitgeput en genoeg ervaring opgedaan om hetzelfde te kunnen.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie