CULTIC: Chapter One

Er is welgeteld één ontwikkelaar, Jason Smith, die zijn naam kan zetten achter CULTIC. Hij heeft het zichzelf aangeleerd hoe 3D-modellen werken, iets wat jaren kost, en uiteindelijk was deze shooter het gevolg. Qua game heeft het veel weg van de oude FPS'en van weleer, zoals Blood, Duke Nukem en DOOM. Hoewel het hele level in 3D is, zijn de modellen van stilstaande objecten dit niet. Dit geeft als ongemakkelijk resultaat dat je altijd de objecten van één kant kunt aanschouwen, van welke hoek je ze ook bekijkt. In de jaren 90 was het voor langere tijd technisch onmogelijk dit anders te doen, tot Quake objecten liet zien die van meer kanten aanschouwd konden worden. Het is dan ook niet raar dat CULTIC voelt als een stapje terug in de tijd van weleer, toen shooters immens populair waren op de PC en waar veel mensen van rond de veertig warme gevoelens voor koesteren.

Een goed verhaal begint altijd met het hoofdpersonage in een massagraf, althans volgens de ontwikkelaar van deze game. Eenmaal uit het graf getreden en na een flinke wasbeurt, ga je door een bos naar een werkplaats. Je volgt het spoor van een privé detective, die is ingehuurd om een groep vermiste personen te vinden. Al deze personen hebben allemaal één overeenkomst. Ze zaten allen in dezelfde cult, die er van buitenaf redelijk onschuldig uitziet, maar van binnenuit zo rot is als bunzing, drijvend in een moeras van zijn eigen smerigheid. Door de levels heen kom je regelmatig langs plekken waar iemand dood op de grond ligt met een brief van de detective in de buurt die het verhaal uit de doeken doet. Dit verhaaltje is redelijk algemeen en vrij kort. De beste man infiltreert in een cult om zijn cliënt een bevredigend antwoord te kunnen geven waar zijn of haar familie gebleven is. Dit blijkt echter een heel slecht idee en daar komt hij pas achter als hij al tot zijn nek in het drijfzand zit en niet meer weg kan.

Boomer shooter

Jason Smith heeft overduidelijk zijn prioriteiten op andere plekken gelegd dan het verhaal. Als ik erop terugkijk, dan denk ik dat het eigenlijk al heel wat is dat hij de moeite heeft genomen om er een verhaal in te brengen. Deze game moet het hebben van iets anders, namelijk van nostalgisch sentiment met moderne gameplay. Persoonlijk heb ik een hekel aan de term, maar in de volksmond wordt dit type game een boomer shooter genoemd. Ik wil hier niet teveel in gaan over de term boomer, want dit verpest mijn eetlust en alle andere vormen van vreugde in het leven, waardoor ik misschien nog weleens in een cult zou kunnen eindigen. Toch is de term treffend. Met dit ene woord weet je meteen wat voor soort shooter het is en wat je precies kunt verwachten.

De lengte van CULTIC is een beetje teleurstellend, hoewel de gedachte dat één persoon dit heeft gemaakt het niet onbegrijpelijk maakt. Ook voor de prijs hoef je niet te verwachten dat je jaren bezig bent. Hij bestaat uit tien levels, waarvan alle tien de levels zijn vrij groot zijn, maar doordat manoeuvreren door zo'n level met flinke snelheid gaat, ben je er in ongeveer vijf uur wel doorheen. In het eerste level loop je door eigenlijk de tuin van de cult om vervolgens steeds dieper te gaan. Er is een haven en vanuit de haven ga je naar een mijn. De mijn lijdt naar een werkkamp dat op zijn beurt weer toegang geeft tot een kerk. Van daaruit ga je de diepte in via een gesticht en op dat moment ben je al redelijk op weg naar het einde. De levels worden netjes steeds moeilijker en de finale is zeker lastig te noemen. De game heet CULTIC: Chapter One en dat heeft er vooral mee te maken dat, zoals je wel kunt raden, er op een gegeven moment ook een Chapter Two uit moet komen. Dit betekent niet dat je slechts een halve game op je schoot geworpen hebt gekregen. De game lijkt volledig, met netjes een aantal levels en een paar eindbazen. Het einde voelt ook echt aan als zodanig.